Rozdzial

 1 Wstep|      tęsknotę? czy przyjaźń znów by zbliżyła dłonie, a pogodą
 2 Wstep|       gdyby od niej zależało, to by nawet Judasz był kiedyś
 3 Wstep|         innym z nią razem stanąć by się chciało. Wszystkie cnoty,
 4 Wstep|       nawzajem nieszczęściem być by musiało. Oh! mój Boże! zgódźmy
 5 Wstep|        co korzystniejsze, trudno by dać wyrok, cała tajemnica
 6 Wstep|       nieba obłoków, pod którymi by malarz wyobraził śniegi
 7 Wstep|         że dlatego maluje tylko, by im się przypatrzyć z rozkoszą.
 8 Wstep|         wolno.~Nie idzie za tym, by temu lub owemu w głowie
 9 Wstep|        głowie się nie zawróciło, by ten lub ów nie wymodlił
10 Wstep| zastanawiałam się daremnie, kogo by też Anna pokochać mogła
11 Wstep|      sobie pomyśleć tylko i nikt by się temu nie dziwił, wielu
12 Wstep|          własną jeszcze umieścić by się godziło, ale ta próżność
13 Wstep|   jakiego planu przystąpił, tyle by mu nadał wszechstronności,
14 Wstep|          widoków do końca trafić by nie mógł, albo przynajmniej
15 Wstep|          zupełnie od pierwotnego by się różnił deseniu. W rozmowie
16 Wstep|   ostatnia godzina. Alchemik, co by wziął trzech ludzi z burzliwymi
17 Wstep|         zdarzeń spotrzebował, to by jakiemu staremu Francuzowi
18 Wstep| filozoficzne systemata, człowiek by chyba zwątpił o słowach
19 Wstep|    godziną wiosny życia twojego, by ciebie kiedyś uszanowano
20 Wstep|     twego bogactwa, ich zazdrość by się zbudziła, gdyby dojrzeli
21 Wstep|      brylantu, ich niedowiarstwo by się odezwało i może dla
22 Wstep|       kamień trzymali, aż kamień by się na nicość przepalił.~-
23 Wstep|      słyszycie, wichrze. Jeszcze by też, moi trapiści, tego
24 Wstep|    Przecież wam trzeba kogoś, co by przyjął ustawę - ja będę
25 Wstep|    Między nami nie ma nikogo, co by był od "Dzieciaka" młodszy.
26 1    |         najsilniejszy, swej siły by nie nadużył. Są silni świętymi,
27 1    |         kołyską; bo chłopiec, co by za konia był pewnie krwi
28 1    |    stanął i obie ręce rozgarnął, by mię własnymi piersiami lepiej
29 1    |      więcej zrobiły wrażenia, to by końca temu i przez dziś,
30 2    |   szklanką mocno w stół uderzył, by zgłuszyć zamienione ze mną
31 2    |      czole taka myśli potęga, że by mogła losami Aten kierować -
32 3    |        rozsupłać powrozu, którym by mi nogi skrępowano; nagłym
33 3    |         sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar
34 3    |        ziemi jak gad plugawy, co by niechętnie miejsca ustępował;
35 4    |       rękami chciał siedzieć, to by mi było piersi rozsadziło -
36 4    |          domu!... ha prawda! nic by to nie pomogło już. Mnie
37 4    |     stanął anioł na przykład, to by żaden z was przecież nie
38 4    |       tknęli własności Jego - On by przestał być Bogiem, a wy
39 4    | rozbijałem~Albo ręce wyciągałem,~By ta postać nie dojrzana,~
40 4    |          nazwana,~Ach! ta postać by wcielona ~Sama zbiegła w
41 4    |          zbiegła w me ramiona - ~By pierzchliwych marzeń rój ~
42 4    |   uśmiech, że westchnienie~Wziąć by mi kto mógł - ~To mi tak
43 4    |      bardzo dobitnym wyrażeniem, by każdego, co inaczej postępuje,
44 5    |      mnie, a gdyby krzyknęła, to by pewnie Aspazja, dotąd w
45 5    |         przemyśliwałem tylko, co by to zrobić, żeby ich oszukać,
46 5    |         nie i podniosłem trochę, by zobaczyć czy mi pięknie
47 5    |        bojaźnią jak zmorą, która by mi na żołądku usiadła -
48 5    |          nie masz dość już mocy, by choć na chwilę powstać? -
49 5    |          byś musiała tego, który by w potrzebie wsparcie, w
50 5    |      dźwiękami i układać je tak, by żywe na słuchaczach wrażenie
51 5    |       przewiera, nie ma ręki, co by pług lub radło wzięła, wracaj
52 5    |       tylko moją rozkoszą, że on by nigdy zabić cię nie mógł.
53 6    |          jeden wieczór, powinien by był uzupełnić miarę cierpień
54 6    |          że wiele siły zbierała, by pewne wymówić jeszcze słowa. -
55 6    |         w takiej chwili człowiek by świata i Boga zapomniał,
56 6    |      gdybym nie miał miłości, to by wszystko, co się stało,
57 6    |       ciebie tak skalaną, że już by żyć nie było warto. Gdybym
58 6    |     strony - ja pierwej jeszcze, by tę chwilę przyśpieszyć,
59 6    |       Kiedy mówię o czym, zdawać by się mogło, że każde słowo
60 6    |     świadectwem naszym i powinna by tylko o dobrym, o chwalebnym
61 6    |      zdaje, że dosyć złe obalić, by się wspiąć ku dobremu, a
62 6    |       Henryk - właśnie dlaczego, by miał co oddać i zburzyć,
63 6    |    poświęceń... właśnie dlatego, by się wyróżnić od tych, co
64 6    |       ramienia... Cóż ty chcesz, by im dzisiaj przyniósł ten