Rozdzial

 1 Wstep| przypatrzyła się na własne swoje oczy. Karmiono ją szyderstwem
 2 Wstep|   patrzyła w czarne lub błękitne oczy, układała sploty jasnych
 3 Wstep|         dusza jej szczerze przez oczy mignęła.~Augusta była jawnie
 4 Wstep|   Goethego dla wzroku tłumaczył, oczy promienne jak dwa czarnoksięskie
 5 Wstep|     która z nas kiedy stawiła na oczy taką sprzeczność treści
 6 1    |      brat Adam kochał niebieskie oczy córki bliskiego sąsiada,
 7 1    |         znowu - spojrzyj tylko w oczy tej siostrzyczce, widzisz,
 8 1    |          takie same, Adasiu, jak oczy naszej siostrzyczki.~- Nigdy
 9 1    |           ale ja patrzyłem w jej oczy i widziałem, że oczy, choć
10 1    |         jej oczy i widziałem, że oczy, choć ku wodzie spuszczone,
11 1    |          nie oczu, nie ciała, bo oczy miałem roztwarte, bo ciało
12 1    |            zaraz pobiegły za nim oczy moje dziecinne, lecz obłoczek
13 1    |   ubrylantowany słońcem, że aż w oczy ćmiło. Pędziliśmy z bratem -
14 1    |       przechylił, popatrzył mi w oczy i tę rękę, którą mię obejmował,
15 1    |    kruczej innych połyskliwości. Oczy, na które do połowy wypukła
16 1    |        odebrał elementarz, kazał oczy zamknąć i wyobrazić sobie
17 2    | zatrzymał się, jakby zdziwiony - oczy jego utkwiły w mej twarzy,
18 2    |      zaprzeczyłybyście - dzisiaj oczy mi wpadły, wyblakły, zagasły,
19 2    |     przeciągała - czasem zamykał oczy, jak gdyby tej myśli chciał
20 2    |    zwiększyły się wprawdzie, ale oczy gdzieś pod czoło głęboko
21 2    |     niezadowoleniem patrzył mi w oczy. Przetrzymałem wzrok jego.~-
22 2    |  młodzieńczości wrócona, były to oczy ciepłym promieniem bijące,
23 2    |         mogłem, przetarłem tylko oczy, zerwałem się i usiadłem.
24 2    |    zakipiał, ręce drżą od cugli, oczy widzów magnetyzują cię prawie -
25 2    |         dziewicy, która skromnie oczy spuści, jakby drzemać chciała,
26 2    |          zupełnie się śniła. Jej oczy, jeśli spuszczone, to promień
27 3    |         u kolan moich wzniósłszy oczy do nieba, z głębi duszy
28 3    |    spojrzałem ku niemu, już miał oczy otwarte i smutno wlepione
29 3    |        Dlategoż mi tak dziwnie w oczy patrzysz? Alboż jeszcze
30 4    |          mię w twarz, biły mię w oczy - łatwo mogłem o pień który
31 4    |     czasu do czasu patrzyli mi w oczy, potakiwali głową i uśmiechali
32 4    |   czarnych rzęsach ciemnozielone oczy, na twarzy jakby ślad znikającego
33 4    |         aż dno serca widać - jej oczy były jak nie jej oczy, były
34 4    |        jej oczy były jak nie jej oczy, były jak gdyby zamarłe
35 4    |        pieszczota ustami - takie oczy i takie usta! śmierć i życie!
36 4    |    chwiejący; podniosłem głowę i oczy, sam z miejsca nie wstałem -
37 4    |         patrzyłem - jej kamienne oczy przycisnęły mię do miejsca,
38 4    |         było: Aspazja.~Gdyby jej oczy mogły były spoglądać, nie
39 4    |      przede mnie i patrzyli mi w oczy ciekawie a złośliwie, jak
40 4    |    kobieto! ~Kocham ciemne twoje oczy, ~Kocham połysk twych warkoczy,~
41 4    |   wytoczy, ~Kto na wieki zamknie oczy, ~Kiedy jeszcze mu zostanie ~
42 4    |      jakąś kobietę, co ma ciemne oczy, białe ręce i małe nogi,
43 4    |        smutek ogarnął, spuściłem oczy, bo czułem, że mi się łzami
44 4    |  uśmiechu, ale i bez smutku, jej~oczy szły niby za mną, ale jej
45 4    |        szły niby za mną, ale jej oczy nie wołały mnie - piękny
46 5    | przypomniałem sobie wszystko, bo oczy moje padły na te wyrazy
47 5    |          łona swego i patrzyła w oczy, ku jej oczom wzniesione,
48 5    |       rozpacz ogarnęła, wlepiłem oczy w starą moją strażniczkę
49 5    |   złożona była na łonie kobiety, oczy moje patrzyły jakby jeszcze
50 5    | południowych krain, ja wzniosłem oczy i patrzyłem ku gwiazdom
51 5    |       włosów pierścienie, całuje oczy kochane, całuje czoło i
52 5    |        rozwarte i bielmem zaszłe oczy.~I wróciłem do Aspazji -
53 5    | zuchwalstwa, jak mi spoglądała w oczy tymi swoimi oczyma, które
54 5    |    gwiazdy patrzyła, jak włosy i oczy moje całowała, słuchając
55 6    |          raz pierwszy na światło oczy twe otworzyć - nie pomnij
56 6    |   zabijasz!"~Ale gdy matka znowu oczy otworzyła, gdy spojrzała
57 6    |          na czoło wystąpiły, tak oczy krwią zaszły, tak załamane
58 6    |     Ludwinka długo patrzyła mi w oczy.~- Kto się nie godzi - rzekła
59 6    |  ciemności, ja zamknąłem jeszcze oczy, bo się bałem... Lecz na
60 6    |       powie: "lubię twoje czarne oczy". Wszak prawda, Ludwinko? -
61 6    |        przegryzał serce, wyżerał oczy, jak potem dłonie Aspazji
62 6    |     legiony całe stawię ci przed oczy, po imieniu każdego zaprezentuję
63 6    |        swoją trzymający, wzniósł oczy na Emilię - była jakaś obojętna