Rozdzial

 1 Wstep|            zupełnie "czarne diabły" nic z nim nie mają wspólnego.
 2 Wstep|             moim przekonaniu miłość nic a nic już do niej przyrzucić
 3 Wstep|            przekonaniu miłość nic a nic już do niej przyrzucić nie
 4 Wstep|     uskutecznienia projektu i wtedy nic go już nie obchodziły postronne
 5 Wstep|            wypielęgnować. To się na nic nie przyda, Leonie. Uszanuj
 6 Wstep|            daleko więcej takich, co nic nie przynoszą, a nawet i
 7 Wstep|          zakochanych, którzy się na nic nie zdadzą, ilu takich,
 8 Wstep|           Ja się kocham szalenie, a nic mi to w naukach nie przeszkadza.
 9 Wstep|              się odezwie, to ja już nic po nim mówić nie chcę -
10 Wstep|           podchwyciła Felicja.~- Ja nic w nim dziwnego nie znajduję -
11 Wstep|               chorobliwe dziwactwo, nic więcej, napadło mnie, już
12 1    |             mógł pamiętać! - ale ja nic, nic nie pamiętam - a jednak
13 1    |             pamiętać! - ale ja nic, nic nie pamiętam - a jednak
14 1    |           dodałem z prośbą. Siostra nic mi nie odrzekła na to, tylko
15 1    |     przerzucając ostrożnie, żeby mi nic a nic nie szeleściły karty
16 1    |            ostrożnie, żeby mi nic a nic nie szeleściły karty starego
17 1    |            dotychczas o matce mojej nic nie nadmieniłem jeszcze.
18 2    |          śmiech przeprowadził.~- To nic, to nic, zakrztusiłem się
19 2    |         przeprowadził.~- To nic, to nic, zakrztusiłem się tylko -
20 2    | odpowiedział:~- Będę unikał, matko.~Nic nie mówiąc, wskazałem go
21 2    |           twarzy mojej obrócił, ale nic nie odpowiedział.~- Cóż
22 2    |           zagadnął mię wzajemnie.~- Nic a nic nie pamiętam - odrzekłem,
23 2    |     zagadnął mię wzajemnie.~- Nic a nic nie pamiętam - odrzekłem,
24 2    |          wytrzymać trudno!~- No już nic, już nic nie powiem - lepiej
25 2    |           trudno!~- No już nic, już nic nie powiem - lepiej ty mów,
26 2    |            niewinnie przysznuruje i nic nie da w życiu prócz praw
27 3    |            tworzy pewną wypukłość - nic więcej, wierzcie mi. Używający
28 3    |       upewniony jest właśnie, że go nic spotkać nie może, kto w
29 3    |             resztująca masa - teraz nic obojętnym, nic czczym, teraz
30 3    |         masa - teraz nic obojętnym, nic czczym, teraz z wszystkiego
31 3    |         gniewu, pogardy; a martwego nic nie ma dla mnie. Dostał
32 4    |    błyskanie ustało - nie widziałem nic a nic dokoła, tylko mi wśród
33 4    |        ustało - nie widziałem nic a nic dokoła, tylko mi wśród czarnej
34 4    |       wrócił do domu!... ha prawda! nic by to nie pomogło już. Mnie
35 4    |          ludźmi mam do czynienia.~- Nic nie rozkazuję i żadnego
36 4    |           ją potem, oh! to wy pewno nic byście nie zrozumieli, gdybym
37 4    |          błękitną pelą związanej" - nic a nic nie wiem o właściwym
38 4    |             pelą związanej" - nic a nic nie wiem o właściwym ich
39 4    |             przerwałem z żywością - nic mi nie mów o sobie, ja wiem
40 4    |              dla niego nie znalazła nic - radzi mu jednak wszystko
41 5    |      zjechali - i cóż? Panicz się o nic więcej nie pyta?~Prawda
42 5    |             pyta?~Prawda była, ja o nic nie pytałem, obraz już mi
43 5    |             się potem ze mną stało, nic a nic nie wiem. Dobra to
44 5    |           potem ze mną stało, nic a nic nie wiem. Dobra to rzecz
45 5    |            ręce... Z tych naddatków nic a nic do wspomnień moich
46 5    |              Z tych naddatków nic a nic do wspomnień moich nie przybyło,
47 5    |       wspomnień moich nie przybyło, nic a nic do historii życia
48 5    |           moich nie przybyło, nic a nic do historii życia nie weszło,
49 5    |    wszystkich myśli moich, a biedny nic już nie miałem. Zrzuciłem
50 6    |          wyrzut, który mię spotkał.~Nic nie mówiłem, nikt mię nie
51 6    |          tobie winienem. Dawniej za nic to miałem, co więcej nawet:
52 6    |        rozkosz dla siebie, z siebie nic nie wysnuli dla świata.
53 6    |        brzeżkiem tła się pogoniło i nic już więcej - umarliśmy oboje.~
54 6    |           bardzo spokojny, i w nocy nic mi się nie śniło. Ludzie
55 6    |           nerwowym wyrobem i że mię nic nie bolało. Odwiedziłem
56 6    |            biegałem, śmiałem się, a nic mi nie było wesoło. Spotkałem
57 6    |     szczegóły śmierci mężowskiej, a nic nie było mi smutno; uratowałem
58 6    |           tak spokojny jak ślimak i nic mię już nie mogło z tego
59 6    |            bo nie kocham was...~- I nic już pan nigdy o Aspazji
60 6    |            przedsięwziąć gotowi, bo nic nie mają do stracenia...~-