Rozdzial

 1 Wstep|   poprawiać chciał pomyłek - a ja cię tak lubiłam w prostocie
 2 Wstep|       ukochasz, dobrym będzie, co cię rozraduje, to ci siłą i
 3 1    |      zobaczysz, jak makolągwa, co cię kochała, co ci z dłoni ziarnka
 4 1    |            ojcze, co ci jest? Czy cię co boli? - spytałem prędko,
 5 1    |        ustach.~- Ojcie, ojcze! Co cię boli? powtórzyłem z płaczem
 6 1    |          złożenia te słowa: "Mama cię kocha", to mi potem odebrał
 7 2    | potakującą dałeś mi odpowiedź, bo cię miałem zaraz drugim uderzyć
 8 2    |   wszystko smutne lubi, nie pozna cię wtedy i minie ze wstrętem.~
 9 2    |           buchnęła - przestrzegam cię o tej ułomności mojej, braciszku,
10 2    |         kobiety, tu starce, które cię poważnie za nieroztropność
11 2    |           oczy widzów magnetyzują cię prawie - im ich więcej,
12 2    |       pianą parskają, obłok kurzu cię okrył, nieba nie widzisz,
13 2    |        Śpiesz się, śpiesz się, bo cię uprzedzi tamten wóz purpurą
14 2    |     świata, nie czułeś Boga, póki cię ona nie ukochała; - piękność -
15 3    |         to ja ci nadgrodzę; wezmę cię z życiem, z młodością, z
16 3    |     pięknością twych rysów, wezmę cię, Beniaminku, i poniosę w
17 3    |     pierwszy objawiła - rozkocham cię, rozpieszczę!... Dlategoż
18 4    |        swej szaty. Właśnie ta, co cię zagadła, jest wielką kapłanką
19 4    |      najmilsza mowa moja.~- Niech cię nie wstrzymuje tak mała
20 4    |          Zobaczymy, zobaczymy; ja cię przestrzegam tylko, synie
21 4    |           mnie pójdź!~O ja kocham cię, kobieto! ~Kocham ciemne
22 4    |          Co gdy świat cały błotem cię zarzuci, ~Gdy ty sam nawet
23 4    |   wyciągnie~I przed niechęcią ona cię otuli~W śnieżysty rąbek
24 4    |   niewinnej,~I przed zgryzotą ona cię osłoni~Własnego serca boleścią
25 4    |            I przed występkiem ona cię obroni~Swoją świętością
26 4    |           światłem goreje, ale ja cię pożegnać przyszedłem, bo
27 4    |       rózgą, bo zapewne on musiał cię w zły humor wprowadzić;
28 4    |     odchodzę - i odchodząc skarżę cię, pani, przed sumieniem twoim,
29 4    |          towarzyszom swoim nazwie cię, pani: "ta obca kobieta".~-
30 4    |         to każda niezwykłość bawi cię i uwodzi? czy też masz w
31 5    |         Lipskim jarmarku. - O! ja cię bardzo kocham, Beniaminie;
32 5    |          uciekniesz mi stąd, będę cię trzymała, póki ci włosy
33 5    |           nie stracisz, przykryję cię niemiecką pierzyną, włożę
34 5    |            Oprzyj się na mnie, ja cię poprowadzę.~- Oh! nie, nie,
35 5    |            Bardzo prędko poznałam cię, bo mam wzrok bystry i wierną
36 5    |         na dłużej trochę zasłonić cię przed słońca upałem i przed
37 5    |            Kto wie? czemuż ja bym cię kochać nie miała?~- Kobieto!
38 5    |       Jeśli prawdą będą, jeśli ja cię ukocham - ożyję zupełnie,
39 5    |         kochaj mnie, Beni mój, ja cię kochać będę...~Przez chwilę
40 5    |             oh! przez litość - ja cię nie potępię - mów, mów prawdę
41 5    |           nie lękaj, Beni mój, ja cię nie opuszczę - Beni mój!
42 5    |       kochał, rybaku?~- Jakżeż ja cię kochać nie miałem - rybak
43 5    |          Beniaminie! W moim łonie cię nosiłam, z moich piersi
44 5    |    rozkoszą, że on by nigdy zabić cię nie mógł. Wszak prawda,
45 6    |          młode lata twoje uniosły cię jeszcze dalej od macierzystego
46 6    |   Cypriana: "Ludwinka nawet minie cię ze wstrętem" i dręczyłem
47 6    |           i wiarą.~- Ha! rozumiem cię - rzekłem - wyjdzie mi to
48 6    |       użyteczny - nie straszyłbym cię już nigdy...~Ludwinka cichymi
49 6    |   miłością z duszy ustąpiła. Gdym cię opuścił, Aspazjo, przez
50 6    |         zdawało mi się, że gdybym cię był ujrzał, to bym cię musiał
51 6    |     gdybym cię był ujrzał, to bym cię musiał zabić, chociaż wówczas
52 6    |         wiarę niezachwianą, że ja cię kocham nad wszystko, ze
53 6    |    dlatego, bom się przekonał, że cię kocham znowu. Występek świadczy
54 6    |        niegodną jej grobu. Ale ja cię kocham, Aspazjo - zbłądziliśmy,
55 6    |    zazdrosnym, ty okrutną. Ale ja cię kocham, Aspazjo, ja ufam,
56 6    |        rzuciła, ja znów czuję, że cię kocham jak dawniej, lepiej
57 6    |           i śmiech kobiety, która cię nie chce, a która w tej
58 6    |        głupstwo zrobić". - Żegnam cię, synu mój, bo muszę wybadać