Rozdzial

 1 Wstep|            piękności rozwijało się niby dzieło muzyczne według praw
 2 Wstep|          takiego z rysami głównych niby figurek osobliwszą też tworzyła
 3 Wstep|          oprawiła ją w serce swoje niby diament najprzeczystszej
 4 Wstep|          przywyknienia i bez myśli niby, że na słówko sporne stosownej
 5 Wstep|      dotychczas siedzący, stał się niby najgłówniejszym jego ogniwem.
 6 1    |            był bardzo jakiś ciepły niby, ale taki pochmurny, jak
 7 1    |        cacko - świecąca, leciuchna niby klejnocik kobiety, a pewna,
 8 1    |    tajemniczymi postaciami; czasem niby anioł w długiej powłóczystej
 9 1    |            ogromną kryzę, w której niby garbata i jakby dusząca
10 2    |        twarzy, dłonie zesztywniały niby na moich barkach i tak mię
11 2    |          odśmiechnąłem się także i niby przemocą uwalniając się
12 2    |         nie zbladła, tylko zaschła niby jakiś papier zbrudzony,
13 2    |            spojrzał na mnie, to mu niby jaśniejsza myśl widomie
14 2    |   przypatrzyć, a czasem też coś go niby gniewało na mnie i brwi
15 2    |            przez chwilę milczący i niby znużony, ożywił się znowu,
16 2    |           i po karafkę sięgnąwszy, niby nienaumyślnie trąciłem~go
17 2    |            spadające włosy i rzekł niby sam do siebie:~- Jakie to
18 2    |     wzbierają czerwieńszym sokiem, niby lawą gorętszą; jeśli zbytku
19 2    |            wszystkimi jego słowami niby krew w żyłach wzbierała,
20 3    |         przez jego duszę sączy się niby olej skalny i na zewnątrz
21 3    |            piekła - i zdaje ci się niby, iż mógłbyś walczyć z nieszczęściem,
22 3    |         twego opadła, szyja biała, niby utoczona, cudnym spadkiem
23 3    |           uśpione rysy wstępowały, niby duchy z głębi spokojnej
24 3    |           czole rozchodziły mi się niby jakieś gorące promienie
25 3    |             bo wtedy i tylko wtedy niby ptak, co wszystkie pióra
26 3    |            pióra do lotu rozwinie, niby okręt, co wszystkie żagle
27 4    |       promieniami, tworzyły czasem niby łamania się jakiejś ognistej
28 4    |        jakaś uczta zapewne, bo mię niby dźwięk muzyki zaleciał,
29 4    |            dźwięk muzyki zaleciał, niby gwar ludzkich głosów - ale
30 4    |    przycięty, wyzywający i szelest niby długiej szaty, która mię
31 4    |          siłę natężył i wspiął się niby do przeskoczenia najwyższej
32 4    |           bogatym żółtym ubiorze i niby na odebranie cugli czekał
33 4    |      przechodziłem pokoje, schody, niby sienie wielkie, niby długie
34 4    |       schody, niby sienie wielkie, niby długie krużganki, a tłumiona
35 4    |      woniami, światłami upiłem się niby wymiarkowaną na ten skutek
36 4    |         taką jasną, przeświecającą niby wszystkimi odcieniami bursztynu,
37 4    |   wszystkimi odcieniami bursztynu, niby wszystkimi połyskami topazu
38 4    |    stojącym z dala gronie młodych, niby kwiatki wiosenne dziewczynek,
39 4    |            ja kocham? - powtórzyła niby rozmarzona, niby rozmyślająca -
40 4    |        powtórzyła niby rozmarzona, niby rozmyślająca - jak ja kocham? -
41 4    |          krzyżowały się przede mną niby race kongrewskie dwóch dziwacznych
42 4    |           wybuch śmiechu zakończył niby punktem to piekielne marnotrawstwo
43 4    |        zwojami białej gazy, co jej niby obłok przejrzysty od diamentowej
44 4    |          bez smutku, jej~oczy szły niby za mną, ale jej oczy nie
45 5    |         najlepiej było. Czułem, że niby fale ciepła, jasności i
46 5    |           wiosła przelewała mi się niby krwią najczystszego metalicznego
47 5    |            wierzbiny powikłały się niby wieńce i korony nad głową
48 5    | najpiękniejszą pogodą swoją; rzeka niby roztopionym słońcem płynęła,
49 5    |             a tylko na jej ustach, niby koralu ziarno, maleńka jeszcze
50 5    |            pieściła je, pocieszała niby ludzkie zasmucone serce -
51 6    |          spoza dworskich zabudowań niby palce olbrzymiej dłoni cztery
52 6    |     jasnych pierścieni, co jej się niby potokiem złota po łonie
53 6    |       dziecinnych.~Dla Adasia było niby zwierciadło, tak ustawione,
54 6    |      kształt jednego rozwijała się niby czarownica na łopacie, w
55 6    |        istota moja rozdzielała się niby, wola występowała ze mnie,