Rozdzial

 1 Wstep|       zgryzotę na sumieniu, to przy ich blasku i myśli ci się rozjaśnią,
 2 Wstep|         swoje, aby gdzie mimowolnie ich skrajem kału brudnego nie
 3 Wstep|       brakło, ja także należałam do ich liczby. Felicja, pełna wdzięku
 4 Wstep|             w ludzkości stosowne do ich pracy teraźniejszej odrodzenie,
 5 Wstep|            które nie były tym, czym ich Pan Bóg stworzył. Jadwiga
 6 Wstep|           że nim przyszły na świat, ich przedchrzestne imiona w
 7 Wstep|              zaczynała nawet grozić ich wyczerpnięciem, jak uschnięcie
 8 Wstep|       przyjmie, jeżeli mało do ręki ich weźmiesz - po długich słotach
 9 Wstep|           nie wątpij, Gabriello, że ich Pan Bóg ześle; jeżeli zaś
10 Wstep|       później różne zdarzenia coraz ich więcej zbliżały, a na koniec
11 Wstep|           osobistość jego choćby na ich uzupełnienie wybić się nie
12 Wstep|            dojrzeli twego bogactwa, ich zazdrość by się zbudziła,
13 Wstep|            dojrzeli twego brylantu, ich niedowiarstwo by się odezwało
14 Wstep|         nawet, ale dlaczego? bo gdy ich zewnątrz tysiąc oplata niechęci,
15 Wstep|          końcu cierpieć i grzeszyć. Ich grzech będzie jednak przypadłością
16 1    |            mnie pierwsze wrażenia z ich wszystkich ulubionych wrażeń
17 1    |               pojąłem całą świętość ich znaczenia. W naszej rodzinie
18 1    |             z dala od niego ze dwie ich ledwie świeciło, a białe
19 1    | wyłącznością odznaczyć sobie; widzę ich w każdej godzinie, mam w
20 1    |            czternastym roku dopiero ich słuchać przestałem, a kiedym
21 1    |             nauczyłem się znaczków, ich użycie sam ojciec mi wskazał
22 2    |             przez chwilę oddalonego ich wyciągnięciem - i tak patrzył
23 2    |         magnetyzują cię prawie - im ich więcej, tym lepiej. Siadłeś
24 3    |          ulżenia drugim, zbogacenia ich choćby własną największą
25 4    |               cóż dziwnego, że przy ich pierwszym nadspodziewanym
26 4    |             nie wiem i nie szukałem ich nigdy - ale jaką ona dla
27 4    |            nic nie wiem o właściwym ich kolorze - w pierwszej chwili
28 4    |            dniach marzeń i w jednej ich urzeczywistnienia godzinie?~-
29 4    |      Wszystkie dni marzeń i godzina ich zrzeczywistnienia - oho!
30 4    |             głębi mej piersi poczuł ich przenikliwe i długie spojrzenie -
31 4    |           one krzyknęły prawie i od ich krzyku wszystko ucichło
32 4    |       dowcipu i wesołości dziecinne ich twarze ożywił. Zasiedli
33 4    |           miałem czasu nawet spytać ich się: - Kto wy jesteście?
34 4    |        słuchać. W nagrodę powiem ci ich króciuteńki sumariusz -
35 4    |           się nie zemściłeś? Mogłeś ich wybić, odpędzić od siebie
36 5    |        tylko, co by to zrobić, żeby ich oszukać, żeby się ubrać
37 5    |             zarośla, schwyciłem się ich z całą mocą, która mi została
38 5    |      miejscu, w którym ona dotknęła ich pierwej!~Spojrzałem na tego
39 5    |      przekleństwa. Aspazja słuchała ich z tąż samą spokojnością
40 6    |           dokoła - prawda, nie było ich.~- Oni chrześcijańską śmiercią
41 6    |         przydała matka.~- A nie nad ich zgonem wypłynęły najbardziej
42 6    |           sobą na pogrzeb, tak przy ich cichej boleści rozpacz moja
43 6    |            dziele szczególniej było ich ośm, wszystkie według starszeństwa
44 6    |         podpisane - zapewne schował ich tam na pamiątkę naszych
45 6    |      dlatego tak nisko upadłem, bom ich nie miał. No, proszę, to
46 6    |           źrenice, to się nie lękam ich, tylko powtarzam wściekły:
47 6    |        mistrzów stracony nie jest w ich cudnych obrazach, że mi
48 6    |           drgnęła, to się promienie ich włosów zmieszały, to jakieś
49 6    |              żebym nawet oszczędził ich sobie. Z moją jedną na dzień
50 6    |         bliźnim swoim - każdy dzień ich, każdą godzinę nawet potrzeba
51 6    |   zbawionych i uświęconych - toć to ich cechę stanowi, Leonie, że
52 6    |           są skłonności doznającego ich człowieka. W zasadzie musimy