Rozdzial

 1 Wstep|       niemylnie!... Dzisiaj? los nas rozwiał po szerokiej ziemi,
 2 Wstep|           tak poczciwie - a była nas dość liczna gromadka, a
 3 Wstep|      cnót szczęścia, żeby inni w nas uwierzyli i tak jak my cnotliwymi
 4 Wstep|         nawet nie jest ukochanie nas przez najukochańszą istotę,
 5 Wstep|          często za to niejedną z nas i skrzydłem potrąciło, i
 6 Wstep| namiętnie, poetycznie. Rzadkim u nas nieszczęściem Albert czytał
 7 Wstep| zupełnego żądająca poddaństwa, u nas głowy aż lekkie czasem od
 8 Wstep|    Literatura nie straciła wśród nas jeszcze swojego uroku, gdyż
 9 Wstep|         jak gdyby najmłodszemu z nas wszystkich najwcześniej
10 Wstep|         go kasty. Gdy mu która z nas kiedy stawiła na oczy taką
11 Wstep|       docieczonych jeszcze przez nas widoków i zamiarów. - Czym
12 Wstep|      żartobliwie Albert, który z nas wszystkich najlepiej znał
13 Wstep|      wspaniałości mniej zdatnymi nas czynią.~- Co wy gadacie
14 1    |         Adasiu, że masz mniej od nas jedną siostrzyczkę.~- Czy
15 1    |      dzieci bacznie ukrywanym. U nas miłość to szczęście życia.
16 1    |         pamiętam jeszcze, nikt z nas się nie uśmiechnął nawet,
17 1    |           jest to, braciszku, co nas w życiu opuszcza, co nas
18 1    |         nas w życiu opuszcza, co nas kochać przestaje. - I Ludwinka
19 1    |          dzieciństwa, bo Karol z nas wszystkich najmniej w domu
20 1    |         na kilkanaście kroków od nas dał ogromnego susa. Moloch
21 1    |      tylko jeden wyraz żadnemu z nas do ust się nie przyplątał -
22 1    |       niebo całe odzywało się do nas jakimsiś wyraźnym, choć
23 1    |       spojrzenia. Prawda, że też nas nikt nigdy ojcem nie straszył.
24 2    |        kaszlem zakończył.~Nikt z nas się nie zaśmiał wzajemnie -
25 3    |     uświęcenie boleści; lecz gdy nas to zadrażni, co nawet innym
26 3    |         mam, ona tu jest, blisko nas obu - moja Aspazja-płomień -
27 3    |         i weselszym, sprowadziła nas obu do pokoju, w którym
28 4    |        Francuzi trochę lepsze od nas mają na to wyrażenie, oni
29 4    |         słowa dość znaczne wkoło nas zebrało się grono, po tych
30 4    |    Spojrzyj dokoła - czy która z nas lękać się go lub zapierać
31 4    |      zapierać może, czy której z nas brak nie piękności - sił
32 4    |         lata nasze? Ot, patrz, z nas każda żyła wiek swej szaty.
33 5    |       śliczni państwo wczoraj do nas późnym wieczorem zjechali -
34 5    |         dziećmi moimi, wracaj do nas''.~Brat mój Józef napisał: "
35 5    |          radło wzięła, wracaj do nas".~Brat mój Karol napisał: "
36 5    |    pójdzie dobrze, ale wracaj do nas". Ojciec napisał: "Beniaminie!
37 5    |       nam dziś trzeba, wracaj do nas".~Matka napisała: "Beniaminie!
38 5    |    zawoła: Synu! synu! wracaj do nas".~Ale Aspazja rzekła:~-
39 5    |    rażąca i czerwonawa. Niewiele nas było osób: ona, ja i ktoś
40 5    |         jego towarzyszy objaśnił nas zupełniej w tym względzie,
41 6    |      wyrzucaj tej miłości, którą nas kochałeś dawniej - z tą
42 6    |    jakich, patrzyć na przedmioty nas otaczające, na robotę rąk
43 6    |    ubiegaliśmy się o to, które z nas w tłuczkach masło kłucić
44 6    |     świadczy za prawdą łączącego nas uczucia; gdybym nie miał
45 6    |       nowe wspólne szczęście dla nas obojga znalazłem. Miłości
46 6    |        nie odpowiada, ogólnikami nas zbywa. Widać, że proces
47 6    |         o dobrym, o chwalebnym w nas świadczyć. Dziecinną mi
48 6    |     przez krzyż, który utwierdza nas i okupuje ode złego, ofiarna
49 6    |      tylko bliźnich, ale głównie nas samych kształci i zbogaca -
50 6    |           do której może nawet z nas, tu siedzących, żaden imienia
51 6    |        zapadały odstępy, każdy z nas miał coś ważniejszego, coś