Rozdzial

 1 1|    siostra wzięła mię za rękę.~- Beniaminie - rzekła, gdyż ona jedna
 2 1|      zmieniała imienia mojego. - Beniaminie, czy słyszysz?~- Oh! słucham
 3 1|       łąki i drzewa tak grają.~- Beniaminie, czy widzisz? - spytała
 4 1|    wszystkie Cypriana obrazki.~- Beniaminie, a czy czujesz co w twojej
 5 1|  siostrzyczko.~- A ja ci powiem, Beniaminie, tylko pamiętaj na całe
 6 2|         mną wyrazy.~- Moja rada, Beniaminie, jest ta, że przede wszystkim
 7 2|        istocie.~- To bardzo źle, Beniaminie. Spróbuj, może przypomnisz
 8 2|        się przy mnie.~- Słuchaj, Beniaminie - rzekł brat z powściągniętą,
 9 2|       tak wielkie...~- Kłamiesz, Beniaminie, ja ci mogę lepiej twój
10 2|         moich.~- Alboż ty wiesz, Beniaminie? może ci się też śniło,
11 2|         brzmiała. A pieśń twoja, Beniaminie, i wieniec olimpijski twój,
12 2|        pieśni.~- Dobrze, dobrze, Beniaminie, ale dźwięk pieśni to jeszcze
13 2|          zatruje. Trzeba szaleć, Beniaminie - czy snu takiego nie miałeś?
14 2|           Może też ci się śniło, Beniaminie, że miałeś głowę arabskimi
15 2|   jeszcze nie kochanki twojej... Beniaminie, czy ty rozumiesz tę chwilę,
16 2|          duszyczki. Tobie także, Beniaminie, inna zupełnie się śniła.
17 2|        ci się chociaż śni o tym, Beniaminie - szczęście zupełne jest
18 3|        będziesz mógł powiedzieć, Beniaminie: "Miałem brata Cypriana".~-
19 3|  zaprzeczyć... O! jednak to, mój Beniaminie, pieśni, tańce, gwar szumnej
20 3|        oczu! - O! jednak to, mój Beniaminie, to dobre, bo to szczęśliwe,
21 3|         ty będziesz jej - o tak, Beniaminie - wyczerpnąłem wszystkie
22 3|           Bóg mi sam ciebie dał, Beniaminie! Jaki ty szczęśliwy! jaki
23 4|       szaty: - Jakże ty kochasz, Beniaminie - dodała z półuśmiechem
24 4|  góralski chłopcze? co ty wiesz, Beniaminie. Szatan i Bóg, nienawiść
25 4|         zapewne inaczej kochasz, Beniaminie. Grajcież, śpiewajcież temu
26 4|       palce ścisnęły.~- Słuchaj, Beniaminie - rzekła mi ze swoim czarodziejskim
27 4|          kobieta".~- Mylisz się, Beniaminie, nazwie mię zawsze: "ta
28 5|          A widzisz, że wróciłeś, Beniaminie - teraz ja ciebie kocham,
29 5|         O! ja cię bardzo kocham, Beniaminie; każesz mi zrobić balon
30 5| słyszałem, jak Aspazja mówiła:~- Beniaminie, każ osiodłać twojego Sokoła,
31 5|      razem, o! zawsze razem, mój Beniaminie, nasze konie będą miały
32 5|           prędko wybierajże się, Beniaminie mój!~Na słowa Aspazji i
33 5|          wołanie za sobą: "Panie Beniaminie! Panie Beniaminie!" - lecz
34 5|          Panie Beniaminie! Panie Beniaminie!" - lecz ja wiedziałem,
35 5|    kobietą.~- Dobrą masz pamięć, Beniaminie - odpowiedziała wesoło -
36 5|       niego.~- Nie zdaje mi się, Beniaminie, bardzo jeszcze osłabiony
37 5|          uczynek wmówić we mnie, Beniaminie - rzekła prawie wesołym
38 5|        pomoc przyniosłaś.~- Nie, Beniaminie, wtedy pożałowałam tylko
39 5|   zabijają!...~- A toż dlaczego, Beniaminie, jeśli prawdą będą? - i
40 5|          Brat mój Adaś napisał: "Beniaminie! pożegnałem się z żoną i
41 5|         Brat mój Józef napisał: "Beniaminie! Ogień zniszczył zagrodę
42 5|         Brat mój Karol napisał: "Beniaminie, wszystko pójdzie dobrze,
43 5|        do nas". Ojciec napisał: "Beniaminie! Przy urodzeniu twoim błogosławiłem,
44 5|        do nas".~Matka napisała: "Beniaminie! W moim łonie cię nosiłam,
45 5|          kochasz, rozstańmy się, Beniaminie.~Gdy usłyszałem te słowa,
46 6|       powstał - wiem, że wołano: Beniaminie, co zrobiłeś! Matko, uspokój
47 6|         wymówić jeszcze słowa. - Beniaminie - rzekła wreszcie przerywanym
48 6|            nie o sentymentach, o Beniaminie myśleć nam się godzi. Znajdźmy
49 6|         Więc słuchaj, powiem ci, Beniaminie, wszak wierzysz w ducha