Rozdzial

 1 Wstep|         Felicja nie miała powodu, żeby choć na chwilę o samej sobie
 2 Wstep|        koniecznie cnót szczęścia, żeby inni w nas uwierzyli i tak
 3 Wstep|           dzisiejszej. Cierp, ale żeby braciom twoim weselej było
 4 Wstep|        było na świecie; módl się, żeby nieprzyjaciołom twoim jaśniej
 5 Wstep|    zrobiła, a chciała koniecznie, żeby moje złe nie tak mi czarno
 6 Wstep|         nie mogła. Czy szło o to, żeby jakie małżeństwo znajomych
 7 Wstep|          przywieść do skutku, czy żeby miejsce stosowne dla kogo
 8 Wstep|    stosowne dla kogo wyrobić, czy żeby książkę z jednej do drugiej
 9 Wstep|          było widzieć z tą matką, żeby mieć dokładne pojęcie o
10 Wstep|     mieczowych zrobicie. Ja chcę, żeby świętość była całej ludzkości
11 Wstep|         całej ludzkości zakonem - żeby świętością żył człowiek
12 Wstep|   trapiści, tego tylko brakowało, żeby szlachetność, dobroczynność.
13 1    |         tylko Adasiowi znak dała, żeby się schylił ku niej, i trzymając
14 1    |           Karolowi pod warunkiem, żeby on sam na jej utrzymanie
15 1    |         wyciągnąłem ręce do góry, żeby co prędzej siodła się uchwycić,
16 1    |          Obwińże go dobrze burką, żeby nie zmarzł! - odezwała się
17 1    |          sierści, widzę wszystkie zęby w rozwartej paszczęce i
18 1    |           siodło i znów gwizdnął, żeby Zitta przede mną uklękła.
19 1    |    wzrosłem i nie pamiętam nawet, żeby mi kto w podobnych razach
20 1    |           przerzucając ostrożnie, żeby mi nic a nic nie szeleściły
21 2    |            Cyprian skinął na nie, żeby jemu i sobie dały pokój,
22 2    |        tak jej płomień obejmował, żeby cień w stronę Karola padał,
23 2    |           umrzeć w jej objęciach, żeby już potem nie być, choćby
24 3    |       tworzy okropnymi sposobami. Żeby odmalował konającą twarz
25 3    |        włócznią śmiertelnie rani. Żeby wyśpiewał piosenkę miłości,
26 3    |  rozłączać się z nim musi ciągle, żeby stanęło przed wami; co w
27 3    |          paletę i pędzel do ręki, żeby mnie nie odbiegła ta postać
28 3    |    wrażeniem słów moich ożywiona, żeby mi się mgłą nie rozwiał
29 3    |           dumny, taki już chciwy, żeby chciał na jednych ustach "
30 4    |  przebrania? W istocie czas było, żeby już przecie głos ludzki
31 4    |     nikogo, ale znać bym pragnął, żeby się z obecności mojej usprawiedliwić
32 4    |           diamenty.~Śpiewak chce, żeby mu jej zazdrościli wszyscy,
33 4    |         zazdrościli wszyscy, lecz żeby on jej nie zazdrościł nikomu -
34 4    |           mówiłem: "chcę kobiety, żeby mi szczęście dała" - on
35 4    |          też mówi: "chcę kobiety, żeby mi szczęście dała" - za
36 4    |          Przez pobożność jedynie, żeby relikwia mego serca nie
37 4    |        humor wprowadzić; ostre ma zęby, a jak nimi kąsać zacznie,
38 5    |           tylko, co by to zrobić, żeby ich oszukać, żeby się ubrać
39 5    |         zrobić, żeby ich oszukać, żeby się ubrać i uciec do tego
40 5    |         rózg liktorskich i smocze zęby ze szczękami. A ja biedny,
41 5    |           i prosiłem, zaklinałem, żeby mi wstać pozwoliła, żeby
42 5    |          żeby mi wstać pozwoliła, żeby mi nieznacznie podała te
43 5    |          swoje, a strach mi było, żeby niedokładnej odpowiedzi
44 5    |          alboż ty rośliną jesteś, żeby miejsce jedno, grunt jeden
45 5    | wyszczerzało do mnie ponadpsowane zęby i klaskało mi w chude, grube,
46 6    |           ani tak rozdrażnić się, żeby mię wszystkie razem od razu
47 6    |        siadłem sobie naprzeciwko, żeby widzieć, jak zgoreje, a