Rozdzial

 1 Wstep|        choćbyś miał smutek na sercu, choć zgryzotę na sumieniu, to
 2 Wstep|       Felicja nie miała powodu, żeby choć na chwilę o samej sobie
 3 Wstep|             czuć musiał całą lirykę, choć mu jej słowa nigdy nie wypowiedziały.
 4 Wstep|              oddał, wszystko zrobił, choć czasem według humoru mniej
 5 1    |             ojca, jeśli tylko trochę choć biegłymi jesteście w zauważeniu
 6 1    |             dziewczynki z uśmiechem, choć mu słowa na ustach drżały.
 7 1    |           oczy i widziałem, że oczy, choć ku wodzie spuszczone, nie
 8 1    |         przemożnymi łapami wilka, co choć targany przez Molocha, jej
 9 1    |            do nas jakimsiś wyraźnym, choć nie wyrażonym głosem rojących
10 1    |          zmartwiony a bolejący, lecz choć nie czułem, widziałem przynajmniej
11 1    |            których już nie ma nawet, choć my jesteśmy jeszcze. A tu,
12 1    |             owej górze podziwiany; i choć poznaliśmy szatana, my czujemy,
13 1    |   Człowiek-kamień, gdy upadnie, czyż choć tam w głębi ostatnią iskrą
14 2    |          roku ! - rzekła uroczystym, choć lekko drżącym od wzruszenia
15 2    |       stwarzania rozkoszy - a jednak choć od matki, to słyszał przecież
16 3    | odpowiedzialność z sumienia swego. - Choć przecierpisz - mówił znów
17 4    |    szczególniej, z tymi jej drobnymi choć wydatnymi, z tymi jej świeżymi
18 4    |         długie spojrzenie - ale ona, choć wzrok swój badawczo zatrzymała
19 4    |            to cuda - Lecz na jawie, ~Choć to wszystko trwało prawie, ~
20 4    |           całunków, od pieszczoty - ~Choć jedwabnych włosów sploty ~
21 4    |         Zaraz widzę, że trup pada,~A choć nie wiem czyj, ~Mnie tak
22 4    |             całować - ~A kto chwilkę choć zmarnuje, ~Wszystkich sił
23 4    |        modlitwy, mogłaś mu sprawdzić choć na chwilę przyobiecany jego
24 5    |             kobieta żyła przecież, a choć martwa, choć inna, to mnie
25 5    |             przecież, a choć martwa, choć inna, to mnie do piersi
26 5    |             niepewne wyobrażenie, że choć to ubiór mniej dostateczny,
27 5    |           nie masz dość już mocy, by choć na chwilę powstać? - pytała
28 5    |       Powiedz mi, żebyś go kochała - choć tylko na wrażenie przyjemne,
29 5    |         gdyby stan podobny przeszedł choć na dzień jeden w uznanie
30 5    |             straciwszy, jej rzuciłem choć jedną przyjemność w życiu.
31 5    |           dba o to, byle sobie ulżyć choć na jedno odetchnienie, byle
32 5    |               byle przestać cierpieć choć przez czas ruchu zegarowego
33 5    |           jak ją zabiję, to przecież choć pod pchnięciem sztyletu
34 5    |        minęło!... Gdybym ja to miał, choć zniszczeniem i tajemnicą -
35 5    |              Kiedym wielkie i puste, choć zawsze światłem gorejące,
36 6    |            to nam czasu braknie? Oh! choć ja stara zobaczysz, jak
37 6    |         zabiły, ani tak ukoić, żebym choć w odrętwienie popadł. Opuściła
38 6    |            prześlicznej dziewczynki, choć dziewczynka nie weszła jeszcze
39 6    |      słuszność, że taki ruch ciągły, choć bezcelny, taka choć tylko
40 6    |          ciągły, choć bezcelny, taka choć tylko zmiana przedmiotów
41 6    |        westchnienia i świeca zgasła; choć w ciemności, ja zamknąłem
42 6    |               nie zajął się od razu, choć olejnymi farbami robiony;
43 6    |          myślę - raz nawet uderzyło, choć nie wiedziałem, że ogień
44 6    |          bracia moi - tylko... tylko choć skonam - nie zbawienie zbawię,
45 6    |             nogami wykopało jamy, że choć pień jego stary podetniemy,
46 6    |        dajcie pracować Beniaminowi - choć się razu w tę lub ową stronę