Rozdzial

 1 3|       moja Aspazja-dźwięk - moja Aspazja - rozkosz w mądrości i mądrość
 2 3|         mądrość w rozkoszy! Moja Aspazja, ta kochanka moja, co mi
 3 3|        nocy niespokojnych - moja Aspazja!... moja!... Lecz ty będziesz
 4 4|     przeszłości imię twoje było: Aspazja.~Gdyby jej oczy mogły były
 5 4|     odezwała się po chwili - jam Aspazją - a ty?~- Mnie rodzice Beniaminem
 6 4|           słuchajcie! - zawołała Aspazja - on jest kochany i kocha -
 7 4|          tak" kocham! - zawołała Aspazją i niespodzianie w przeraźliwym
 8 4|      marmur posadzki rozbrzękła.~Aspazją powiodła wkoło siebie okiem
 9 4| Domawiając tych słów urągliwych, Aspazja wstała, a na jej miejsce
10 4|       książki.~- Otóż kiedy pani Aspazja chce tego - rzekł starszy
11 4|    rozpusty, pijaństwa i mordów. Aspazja, która nam losu według zdolności
12 4|          słowem, powiadam ci, że Aspazja, która nam losu według zdolności
13 4|          myślałem już, że tobie "Aspazja" na imię - ale widziałem
14 5|          krzyknęła, to by pewnie Aspazja, dotąd w głębi swej komnaty
15 5|         do tego pokoju, w którym Aspazja siedziała. Kłopot wielki,
16 5|        nogi koturnów, bo inaczej Aspazja mi powie - "idź precz -
17 5|    prześlicznie - widziałem, jak Aspazja objęła mi szyję w okrągłość
18 5|      pocznę nieszczęśliwy? Wtedy Aspazja się dowie, że ja smoka nie
19 5|        głową baby słyszałem, jak Aspazja mówiła:~- Beniaminie, każ
20 5|         do tego pokoju, w którym Aspazja czekała na mnie; kiedy mi
21 5|        Aspazjo! bo wszakże tobie Aspazja na imię?~- Już ci to w zamku
22 5|        się lekko, a w łódce była Aspazja, a białe jej ręce z siłą
23 5|  zapomniałem o śmierci Cypriana. Aspazja wzięła mi z duszy cały mój
24 5|       jak krwawymi łzami płacze. Aspazja zerwała pełniejsze gałązki,
25 5|         tak dumasz? - pytała mię Aspazja, a ja ręką ku górze wskazałem
26 5|           bo wieczność obiecuje.~Aspazja spojrzała za kierunkiem
27 5|    zawsze będzie".~Od tej chwili Aspazja częściej w niebo patrzyła,
28 5|          rozłożystych i wonnych. Aspazja wpółleżąca, w pół na jednym
29 5|      usta? A z każdym zapytaniem Aspazja pieściła mię tak, jak szły
30 5|        synu! wracaj do nas".~Ale Aspazja rzekła:~- Tam skarb twój,
31 5|        lat życia.~Przez ten czas Aspazja roztrwoniła wszystkie wspólne
32 5|         mię powoli.~Dłoń, której Aspazja nie ścisnęła wzajemnie,
33 5|             Beniamin mię zabije. Aspazja się roześmiała.~- Nie, on
34 5|       wszak prawda, Beni?~Biedna Aspazja pomyliła się w czasie.~Prawdą
35 5|       powiedziałem jej wszystko; Aspazja wysłuchała mię bez oburzenia,
36 5|          wszystkie przekleństwa. Aspazja słuchała ich z tąż samą
37 5|        łzy mi w oczach stanęły - Aspazja znikła z pamięci, został
38 5|          pałacu takim, jakim mię Aspazja przy drodze swojej spotkała. -
39 5|         bal w pałacu.... Hrabina Aspazja przyjmowała kwiat naszych
40 6|       nie wydaniem zebranych, że Aspazja pochwyci lutnię swoją, że
41 6|         przypuszczałem nawet, że Aspazja sama już zajeżdża, już wchodzi,
42 6|      kobieta śmiała się tak, jak Aspazja z twojej modlitwy, to doprawdy
43 6|        które ją na bal ubierały, Aspazja dostała okropnych konwulsyj
44 6|        daty i oznaczonej godziny Aspazja skonać musiała wtedy, kiedy