Rozdzial

 1 Wstep|         przez obce potwarze. Felicja więcej może dobrego zrobiła, Seweryna,
 2 Wstep|            robiąc, miała niezawodnie więcej osobistej zasługi. Gdyby
 3 Wstep|        Trudno bo też wyobrazić sobie więcej ponętne stworzenie; każdy
 4 Wstep|             padła na kolana, któremu więcej zawierzyła niż sobie samej,
 5 Wstep|     napisałam, chociaż jestem daleko więcej tym, czego w niej nie napisałam
 6 Wstep|          Bądź co bądź, Henryk daleko więcej się ucieszył, kiedy złego
 7 Wstep|            się zmienił - może trochę więcej siebie lub inną ukochał
 8 Wstep|         szczególniej gdy jest daleko więcej takich, co nic nie przynoszą,
 9 Wstep|           czasem według humoru mniej więcej pogrymasił sobie. Mimo tak
10 Wstep|            różne zdarzenia coraz ich więcej zbliżały, a na koniec jednego
11 Wstep|              obłoczne fantasmagorie, więcej nawet, w nich było słychać
12 Wstep|         poprawką Alberta. Inni mniej więcej swoje własne dorzucali zastrzeżenia -
13 Wstep|            chorobliwe dziwactwo, nic więcej, napadło mnie, już trzeci
14 1    |              brata, że mu jedna ręka więcej do rozszarpania spodziewanej
15 1    |           jej obrazek zadrżał trochę więcej niż przedtem i rozstąpił
16 1    |    nasłuchałem się wiele, namarzyłem więcej jeszcze, lecz w każdej chwili
17 1    |             powtórzyć te, co na mnie więcej zrobiły wrażenia, to by
18 2    |             mi się, żeś w tej chwili więcej malarzem niż bratem.~- Prawda -
19 2    |        głęboko uciekły, wyłysiał, ot więcej prawie niż ja dzisiaj, nos
20 2    |          najwyższą!~Coś ja podobno i więcej o tym mówiłem, lecz teraz
21 2    |      magnetyzują cię prawie - im ich więcej, tym lepiej. Siadłeś na
22 3    |         tworzy pewną wypukłość - nic więcej, wierzcie mi. Używający
23 3    |            chwilą natchnienia, kiedy więcej niż tak wiele da ci talent
24 3    |              bo mi się zdało, że już więcej zrobić nie potrafię; od
25 3    |           wszystko odzyskałem, oh! i więcej nawet! Jakżebym chciał już
26 4    |         dziecinnych znajomy, a teraz więcej towarzysz niż sługa. W pogodę
27 4    |             i znowu biegł strzałą. A więcej moja niż jego była w tym
28 4    |           ostatnich wyrazach jeszcze więcej kobiet i mężczyzn przybyło.~-
29 5    |           tak jest, to była ona, ale więcej niż ona, więcej niż ta kobieta,
30 5    |             ona, ale więcej niż ona, więcej niż ta kobieta, którą mi
31 5    |              i cóż? Panicz się o nic więcej nie pyta?~Prawda była, ja
32 5    |           daleko ode mnie leżały, co więcej nawet, składała je dni powszednich
33 5    |           nie zabiłem, że ani jednej więcej książki od tego czasu nie
34 6    |                są dni, w których się więcej modlić muszę, bo w nich
35 6    |              muszę, bo w nich zawsze więcej byłam szczęśliwą albo więcej
36 6    |         więcej byłam szczęśliwą albo więcej cierpiałam.~- Ile to już
37 6    |          widziałam.~- I nie chciałaś więcej patrzyć na niego?~- Nie,
38 6    |          powtarzam wściekły: już ona więcej nie powie: "lubię twoje
39 6    |         Dawniej za nic to miałem, co więcej nawet: oburzenie tak niesumiennym
40 6    |           tła się pogoniło i nic już więcej - umarliśmy oboje.~Tak jest,
41 6    |        dalszy ciąg sentencji był już więcej z własnego uczucia i własnej
42 6    | odpowiedziała Tekla - na początek ja więcej nie wymagam; niech da godzinę
43 6    |          samych kształci i zbogaca - więcej przyjmujemy, niż nam dać