Rozdzial

 1 Wstep|            wspomniałam - zbudzone w jej piersi. Żadna osobista namiętność
 2 Wstep|             świecie, garnij wszystko do piersi swojej, wszystko myślą uświęcaj,
 3 1    |           Katonem Velasquez'a, co sobie piersi tak krwawo, tak okropnie
 4 1    |           siedzącemu przy jej nogach, o piersi się odbijały i zacząłem
 5 1    |       błogosławieństwo, z głębi własnej piersi wyciągnięty złożyła pocałunek.~
 6 1    |              wziął mię przed siebie, do piersi jedną ręką przycisnął, a
 7 1    |         skaleczony rzucił się prosto do piersi Zitty - klacz przeraźliwie
 8 1    |                prosto poszedł do Zitty, piersi jej trochę okaleczone chustką
 9 1    |             czujesz co w twojej własnej piersi? - i przyłożyła mi rękę
10 1    |                 i głośne westchnienie z piersi mu się wydarło.~- Ojcze,
11 1    |             wziął, w zimie przy własnej piersi nie rozgrzał lub w lecie
12 2    |               mię za szyję, lecz nim do piersi przycisnął, zatrzymał się,
13 2    | prawdopodobieństw i fałszów; to będą te piersi tchnące dziś pełnią życia -
14 2    |                 koszulę widać było jego piersi zapadłe i wszystkie kości,
15 2    |                za to całe życie trupich piersi do twarzy jego uciekło -
16 2    |             końca i mur życiem bijących piersi. I wtedy śpiewałeś sobie
17 2    |       najnamiętniej kochankę do drżącej piersi przycisnąć.~Ucichł znowu
18 3    |             spokojne ucho na wzburzonej piersi, nastraja do gry krwawe
19 3    |            Czułem, że od serca po całej piersi, a od tyłu głowy po całym
20 4    |                 siedzieć, to by mi było piersi rozsadziło - wiedział już
21 4    |                 miękki, jak gdyby się z piersi niedorosłego młodzieńca
22 4    |      zwierzchniej sukni od ramion aż za piersi spadał.~- Moja pani - rzekł
23 4    |            zdawał, przycisnąłem ręce do piersi i w słuchu, w oku zawisłem
24 4    |      spadzistych ramionach, na wydatnej piersi lekko żółkniejącą białość
25 4    |                bym zapewne do głębi mej piersi poczuł ich przenikliwe i
26 4    |                muzyce i uderzając się w piersi:~- Ja jestem śpiewak prawdy! -
27 4    |                że mi płoną ~Lice, usta, piersi, łono ~Od całunków, od pieszczoty - ~
28 4    |                chwieje, ~Gazę, coć on z piersi zwieje,~Twej postaci kocham
29 4    |               trup ów lub morderca~Moje piersi miał. ~Mnie tak straszno,
30 4    |              osa, jak żmija, która przy piersi rozgrzana itd.~Śpiewak stracił
31 5    |            krągłość ramion i wyniosłość piersi, tenże sam odcień rumieńca
32 5    |           martwa, choć inna, to mnie do piersi zstąpiło tyle wiary we wszelką
33 5    |       Chociażbyś serce wyrzuciła z swej piersi, choćbyś wszelkiemu zaprzeczała
34 5    |              łonie cię nosiłam, z moich piersi mleko ssałeś, ty wrócisz,
35 5    |          zepsucie rozszerzało się w mej piersi, jak ta gangrena ogarniała
36 5    |                 tego wilka, co Zittę za piersi chwytał. Nie uszło mojej
37 5    |              potem wzgarda płomieniem z piersi do ust mi buchnęła, rozgrzał
38 6    |                  trzeba uciec z własnej piersi, oderwać się od siebie samego
39 6    |                promienne, lecz z naszej piersi nie wystąpiły na zewnątrz,
40 6    |               ja czułem, jak płomień do piersi mi się dostawał, jak przegryzał