Rozdzial

 1 Wstep|        miała powodu, żeby choć na chwilę o samej sobie zwątpić. Z
 2 Wstep|           kochała zawsze pierwszą chwilę własnego pociągu, sympatię
 3 Wstep|       najpospolitszymi spadkami a chwile niespodzianego entuzjazmu
 4 Wstep|          droga? Dajcie mi, dajcie chwilę miłości! Świat taki nudny,
 5 Wstep|        początku przypomnieć.~I na chwilę Beniamin twarz ukrył w obie
 6 1    |           że się zaczną dla niego chwile przymusowej cichości, narzuconego
 7 1    |         spojrzała na mnie - przez chwilę umilkła, lecz w tym milczeniu
 8 1    |            zbierzemy się na dobrą chwilę przed ten ciepły kominek,
 9 1    |      wsparł głowę na ręce i przez chwilę nie patrzył w książkę, lecz
10 1    |        książkę, lecz też przez tę chwilę wyraz gniewu zmienił się
11 1    |        odurzenia następują długie chwile wściekłej rozpaczy - jest
12 1    |           że byśmy znowu na jedną chwilę podobną drugi raz wieczność
13 2    |           i tak mię trzymał przez chwilę oddalonego ich wyciągnięciem -
14 2    |        uważać to musiał, bo przez chwilę milczący i niby znużony,
15 2    |           zwyciężyło go jednak na chwilę - zaciął się nagle i długo
16 2    |    uciekło - była to twarz na ową chwilę grą nerwów i muskułów do
17 2    | niespokojne zadziwienie moje - są chwile życia, których nie trzeba
18 2    |   Beniaminie, czy ty rozumiesz tę chwilę, w której kobieta jeszcze
19 2    |    kochana? - czy ty rozumiesz tę chwilę? A kobietę taką czy widziałeś? -
20 2    |           każdej chwili radośniej chwilę siły wyciągnie, co zawsze
21 3    |       nieraz później zdarzyły się chwile, w których ja nie do przeszłych
22 3    | gwałtownie, jak gdyby coś o jedną chwilę życia uciec mi lub dogonić
23 3    |         jego potęgę, zabierała mu chwilę po chwili życia mojego i
24 4    |    podobna? Szarpaliśmy się przez chwilę, a ledwie tego dokazałem,
25 4    |        oszaleć... a ja właśnie na chwilę przyszedłem do rozsądku. -
26 4    |           czoło, zasłuchał się na chwilę w stłumionej, lecz rozkosznie
27 4    |     pieśni zapomniałem; czekajcie chwilę maleńką - ot, już ją mam -
28 4    |       mogłaś mu sprawdzić choć na chwilę przyobiecany jego nadziejom
29 5    |          miejscu - o, doprawdy na chwilę zdawało mi się, że to czary,
30 5    |           obrazie - i miałem taką chwilę, jakiej z was żaden podobno
31 5    |         dość już mocy, by choć na chwilę powstać? - pytała mię łagodnie.~-
32 5    |          tym słowie umilkła przez chwilę... i zamyśliła się.~- Jakie
33 5    |          cię kochać będę...~Przez chwilę słowa wymówić nie mogłem.~-
34 5    |            to piękne, świetne, to chwile naszego szczęścia uzupełnia,
35 5    |         mi zdrętwiał; potem przez chwilę patrzyłem na tę kobietę
36 6    |             Nie, bo on mi okropne chwile przypomina: widziałam go
37 6    |            któreś mi ułatwiła, za chwile natchnienia, któreś mi dała,
38 6    |          już raz cierpieć zaczął, chwile nadziei są jak kantarydowe
39 6    |         ja pierwej jeszcze, by tę chwilę przyśpieszyć, uklęknąłem
40 6    |    Michałom Aniołom - a jednak są chwile historyczne, w których znów