Rozdzial

 1 Wstep|           rozwinąć się mogą, były właśnie cnotami Felicji; brakło
 2 Wstep|           zdanie moje o Annie, to właśnie było to uczucie macierzyńskie,
 3 Wstep|        ciągnąć go czynów. Było to właśnie najosobliwszym dziwactwem
 4 Wstep|            twoją powinnością jest właśnie, abyś walczył z nimi. Nie
 5 Wstep|          mistykiem, bo w tym roku właśnie uwierzył w duchy, cuda i
 6 Wstep|   odkupienia chwilą jest dla nich właśnie szczerej miłości chwila.~-
 7 1    |           tuż nad naszymi głowami właśnie osunął się odłamek srebrnego
 8 2    |            gdybyście nie byli tak właśnie duchem potężni, inteligencją
 9 3    |           boskiego w artyście, to właśnie rozłączać się z nim musi
10 3    |  Obudziłem się z jakąś myślą żalu właśnie w tej chwili, kiedy ręce
11 3    |            lub też upewniony jest właśnie, że go nic spotkać nie może,
12 3    |            nieszczęśliwy chce żyć właśnie, nieszczęśliwy trzyma się
13 3    |         łóżka, niedaleko ode mnie właśnie, dotknął się go i, dziwna
14 3    |         być, że mnie to utrzymuje właśnie, bo juścić pewnym zdaje
15 4    |         jeśli mi to powiesz, gdyż właśnie zdaje mi się, że zbłądziłem
16 4    |    stanowczej woli, to mię zwykle właśnie wyzwalało spod zewnętrznych
17 4    |           rozum - oszaleć... a ja właśnie na chwilę przyszedłem do
18 4    |          przed sobą? Oh! prawda - właśnie też - ona wysoka, ale przecież
19 4    |       każda żyła wiek swej szaty. Właśnie ta, co cię zagadła, jest
20 4    |         chęć... ~Temu hańba! tego właśnie, ~Niechaj jasny piorun trzaśnie, ~
21 4    |          już ją mam - tak! to ona właśnie...~ ~Raz mi mówiono, że
22 4    |         igraszką upodobania, jest właśnie jedyny, w którym stanąć
23 5    |     zakończone palce, była to noc właśnie - jak dziś jeszcze widzę
24 5    | przytomność wróciłam w tej chwili właśnie, gdy głowy twojej moje ręce
25 5    |           to ja nie tego szukałam właśnie... Kto wie? czemuż ja bym
26 5    |    Teresia tak często opowiadała; właśnie przypomniałem sobie jedną,
27 5    |    rzekłem, ja byłem w tej chwili właśnie choroby nieszczęścia. Siedzieliśmy
28 6    |         córeczka Tereni, taż sama właśnie, co mi jałmużnę dała, przyszła
29 6    |           to przyznaj sama, że go właśnie najbardziej powinien obrażać
30 6    |          moją dumą jedyną to jest właśnie, że pierwszy ręce do ciebie
31 6    |          mądre życie tym kończyli właśnie.~NB. Radzę ci pierwej butelkę
32 6    |     drgnęło. Byłem u Tereni w tej właśnie chwili, w której traciła
33 6    |       duszy swojej osądził, że to właśnie stosowna bardzo okoliczność
34 6    |          czoło aureoli.~- I w tym właśnie, według mojego zdania -
35 6    |     zawnioskowała Jadwiga - w tym właśnie główny twojej pomyłki splątał
36 6    |            zaprotestował Henryk - właśnie dlaczego, by miał co oddać
37 6    |     przyjdzie chwila poświęceń... właśnie dlatego, by się wyróżnić
38 6    |   znicestwienia stygmata przyjmie właśnie i sakrament otrzyma? - Daremne
39 6    |           na koniec...~Lecz o tym właśnie "teraźniejsi" moi czytelnicy