Rozdzial

 1 Wstep|   sąsiedzi, włościanie wioski, w której mieszkała, czy to w zmartwieniu,
 2 Wstep|       tej lub owej okoliczności, której miał "a priori" pojęcia,
 3 Wstep|     cicha, niepostrzeżona walka, której ofiarą paść musi albo rozum,
 4 Wstep|          tej zmurszałej materii, której każdemu już po trochu braknąć
 5 Wstep|         była jedna żywa szarada, której prawdziwego słowa wiele
 6 1    |        brat Józef kochał ziemię, której uprawą się trudnił, a moja
 7 1    |        Jadwidze ogromną kryzę, w której niby garbata i jakby dusząca
 8 1    |     ojciec pokazał mi kartkę, na której różne znaczki były i powiedział
 9 1    |         przepaść miltonowska, do której to się leci dziewięć dni
10 2    |        ty rozumiesz tę chwilę, w której kobieta jeszcze kochanką
11 4    |    rozpiętymi skrzydłami chmurą, której dobiec nigdy nie mogłem,
12 4    |        młodzieńca wydobył.~- A z której i na którą, mój niewidzialny
13 4    |        go lub zapierać może, czy której z nas brak nie piękności -
14 4    |       ludzkie. Przeszłość tylko, której nikt nie zapamięta, jest
15 4    |      jest z Bogiem - przyszłość, której nikt nie odgadnie, jest
16 4    |          wypożyczoną jałmużnę, z której wy się radujecie. Szaleni!
17 4    |    lutnia stłuczona, moją pieśń, której nie odśpiewałam, moją ta
18 4    |     przeznaczenie. Jest szaradą, której się od prawdziwych mędrców
19 4    |   którego nie odstąpisz? prawdę, której nie skłamiesz, choćby ona
20 4    |    choćby ona skłamała tobie, ku której iść będziesz, choćby ona
21 5    | alabaster, lecz tej białości, na której czuć prawie ciepły słońca
22 5    |      chwila stanowcza? chwila, w której się losy nasze ważyły, w
23 5    |         się losy nasze ważyły, w której ja mogłem ją przyciągnąć
24 5    |          Zmęczyła mię już uczta, której początek widziałeś - trwała
25 5    |       jedyna, może i ostatnia, w której mam siłę zebrać resztę zastanowienia
26 5    |       moją Julkę, i ławeczkę, na której siadywała, i wszystkie dumki,
27 5    |      ogarniała mię powoli.~Dłoń, której Aspazja nie ścisnęła wzajemnie,
28 5    |      miarę boleści i zepsucia, w której człowiek wstydzi się nieszczęścia
29 6    |     ławeczkę, ową ławeczkę, przy której Julki piosnek słuchałem,
30 6    |        urodzenia aż do chwili, w której pierwszy raz konia dosiadłeś
31 6    |          raz konia dosiadłeś i w której twój ojciec z uśmiechem
32 6    |        wszedłem aż do piwnicy, w której my, drobniejsze dzieci,
33 6    |         ową ćwiartkę papieru, na której był suchymi farbami mój
34 6    |  wierzysz, i myślisz o chwili, w której przybędziesz do mnie - bo
35 6    |          w tej właśnie chwili, w której traciła swoją małą córeczkę,
36 6    |  osobistości trudno zgadnąć, jak której służy uczuciowa higiena -
37 6    |         kapłańska... garstka, do której może nawet z nas, tu siedzących,