Rozdzial

 1 Wstep|           który dzień po dniu tąż samą robotę zaczyna, zawsze łatwa
 2 Wstep|       przeznaczeń istota, wierzyć sama w siebie zaczęła. Współwyznawców
 3 Wstep|  bezpłodne nieszczęścia, które ją samą zrobiły mniej dobrą, a złych
 4 Wstep|       Sierota i wdowa bezdzietna, sama w sobie zwinęła się jak
 5 Wstep|   wiecznym usprawiedliwieniem; ja sama nieraz, kiedy co złego zrobiła,
 6 Wstep|       kółko życia swego obwiodła, sama siebie nazywała bardzo praktyczną
 7 Wstep|           życzliwym. W istocie ja sama nieraz zastanawiałam się
 8 Wstep|         myślą, że w obrachunku ta sama co i innym suma im wypadnie.
 9 Wstep|         kto za i kto przeciw - ty sama, Gabriello, głos pierwszy.~-
10 1    |           pewna, niechybna, jakby sama do celu trafiała; zdawało
11 1    | zachowałem słowa Bronisławy, jako sama kazała, na całe życie moje,
12 1    |         nocy. Więc niecierpliwość sama siebie zużyła nareszcie -
13 2    |    twojego. Młody jesteś, młodość sama przez siebie władzą i zdolnością -
14 2    |       okrył, nieba nie widzisz, z samą przestrzenią się gonisz -
15 2    |         duchem i ciałem - rozkosz sama w świadectwo przeciw rozpuście
16 3    |      jedną rękę podłożyłeś, druga sama niedbale wyciągnięta wzdłuż
17 4    |       twarz tej kobiety - a twarz sama bez innych członków ciała,
18 4    |          mrówek przebąknął - a ja sama...~- Ty, pani - przerwałem
19 4    |       braciszku! Wyświadczę ci tę samą przysługę i tłumaczyć będę
20 4    |            ta postać by wcielona ~Sama zbiegła w me ramiona - ~
21 4    |    moralną piosenkę zaśpiewać. Ja sama byłabym jej słuchała, bo
22 4    |         robactwo - piękny jesteś, sama ci to przyznaję, ale nie
23 5    |          a czyste i niewinne, taż sama włosów promienność, taż
24 5    |           włosów promienność, taż sama krągłość ramion i wyniosłość
25 5    |       powoli lecz bezprzestannie. Sama wzmianka o jakiej bądź zmianie
26 5    |         kochać będziesz - widzisz sama, jak wszystko się składa
27 5    |         nie pojmiesz nigdy, jeśli sama nie pokochasz, ile szczęścia,
28 5    |       strony głowy i pocałowała w samą skroń.~I tak było nocy następnej
29 5    |           zabiłem - i wracałem tą samą drogą, a zamiast latami
30 5    |        Aspazja słuchała ich z tąż samą spokojnością jak pierwej,
31 6    |                      6.~Dopiero w samą wigilię Bożego Narodzenia
32 6    |    dlatego też patrz, Beniaminku, sama usłałam twoje łóżko w tym
33 6    |         Mała córeczka Tereni, taż sama właśnie, co mi jałmużnę
34 6    |           szczęściem, to przyznaj sama, że go właśnie najbardziej
35 6    |  przypuszczałem nawet, że Aspazja sama już zajeżdża, już wchodzi,
36 6    |           lub choroby rozeznaje - sama zaś nie jest ani wartością,