Rozdzial

501 4    |               to wy pewno nic byście nie zrozumieli, gdybym wam gadać
502 4    |            są też wyrazy po temu, ja nie wiem i nie szukałem ich
503 4    |        wyrazy po temu, ja nie wiem i nie szukałem ich nigdy - ale
504 4    |             ona wysoka, ale przecież nie, jak inni ludzie, wysoka
505 4    |           ponieważ nigdy na pamiątkę nie dostałem od niej "plecionki
506 4    |          pelą związanej" - nic a nic nie wiem o właściwym ich kolorze -
507 4    |          ciemnozielone jak malachit, nie jak szmaragd - świeciły
508 4    |            widać - jej oczy były jak nie jej oczy, były jak gdyby
509 4    |        patrzenia jedynie, do użytku, nie do szczęścia - co za dziwna
510 4    |             się umiera za życia, ale nie teraz jeszcze - teraz ja
511 4    |          głowę i oczy, sam z miejsca nie wstałem - wszakże pojmujecie,
512 4    |              by żaden z was przecież nie mógł zerwać się z krzesła
513 4    |           mówiono dokoła, a ja nawet nie uczułem najlżejszego pomieszania,
514 4    |          może, czy której z nas brak nie piękności - sił i uciech?
515 4    |       przerwałem z żywością - nic mi nie mów o sobie, ja wiem już
516 4    |              domyślam, gdyż naprawdę nie śmiem powiedzieć tego, co
517 4    |        chwili stanowczo jej oznaczyć nie mogę, ale mi erudycji nie
518 4    |            nie mogę, ale mi erudycji nie starczy na wyszczególnienie
519 4    |           dalej, wieszczbiarzu.~- Ja nie wieszczbiarzem, ja pani
520 4    |              pani przepowiedzieć bym nie mógł ani jednej chwili z
521 4    |           oczy mogły były spoglądać, nie patrzyć tylko, to bym zapewne
522 4    |              jedynie, wskroś przejąć nie mogła - inne rysy jej twarzy
523 4    |       pierwszy swój wyraz odzyskały, nie mogę powiedzieć wrodzonej,
524 4    |           jej uderzenia struny ledwo nie pękły, że zamiast wydania
525 4    |          zniszczeniem i tajemnicą.~- Nie, pani, to szatan tak nienawidzi.~-
526 4    |          nienawiść i miłość, czyż to nie dwa oblicza nieskończoności? -
527 4    |       drugich. - Miłość Boga czyż to nie jest najwyższa wyłączność,
528 4    |        Przeszłość tylko, której nikt nie zapamięta, jest z Bogiem -
529 4    |              przyszłość, której nikt nie odgadnie, jest w Bogu. Życie
530 4    |              ma to, czego wzrok wasz nie znieważy, ręka nie dosięgnie
531 4    |              wasz nie znieważy, ręka nie dosięgnie i myśl nie zbezcześci -
532 4    |            ręka nie dosięgnie i myśl nie zbezcześci - On ma tajemnicę
533 4    |              Według słów Pisma, czyż nie wiecie: że gdybyście tknęli
534 4    |           która go Bogiem stanowi, a nie tę wypożyczoną jałmużnę,
535 4    |        stłuczona, moją pieśń, której nie odśpiewałam, moją ta perła
536 4    |               góralu, ale szkoda, że nie zrozumiesz mej pieśni, gdyż
537 4    |     najmilsza mowa moja.~- Niech cię nie wstrzymuje tak mała przeszkoda,
538 4    |        Ludzie do zadziwienia skłonni nie sprzeciwiają się nigdy i
539 4    |          Ciebie tak często zrozumieć nie można.~- O, niegodziwy chłopcze!...
540 4    |              brata mego, gdy śpiewać nie skończy, bo chociaż on dowcipniejszy,
541 4    |           już, niektóre władze ciała nie zbudzone jeszcze - słowem,
542 4    |         zdolności dobiera, dla niego nie znalazła nic - radzi mu
543 4    |        chłopcy mówili tak prędko, że nie miałem czasu nawet spytać
544 4    |              co się nudą zwie!...~~I nie chciało mi się jeść, ~I
545 4    |              chciało mi się jeść, ~I nie chciało na koń sieść, ~I
546 4    |             chciało na koń sieść, ~I nie chciało z śmiesznych śmiać, ~
547 4    |       chciało z śmiesznych śmiać, ~I nie chciało mi się pić, ~I nie
548 4    |           nie chciało mi się pić, ~I nie chciało mi się żyć:~Tylko
549 4    |      dzieckiem być!...~~Toć ja nawet nie umiałem ~Nazwać tego, a
550 4    |             wyciągałem,~By ta postać nie dojrzana,~Nie pojęta, nie
551 4    |              ta postać nie dojrzana,~Nie pojęta, nie nazwana,~Ach!
552 4    |            nie dojrzana,~Nie pojęta, nie nazwana,~Ach! ta postać
553 4    |         Niech ja ciebie, moja droga,~Nie zazdroszczę mu! ~Bo gdy
554 4    |          widzę, że trup pada,~A choć nie wiem czyj, ~Mnie tak zimno
555 4    |          mnie tak ciemno, ~Jakbyś ty nie była ze mną,~A był przy
556 4    |           był przy mnie grób.~~O, ja nie chcę takich myśli, ~O, ja
557 4    |            chcę takich myśli, ~O, ja nie chcę cierpień takich,~Zawrót
558 4    |            zmarnuje, ~Wszystkich sił nie wycałuje, ~Wszystkich beczek
559 4    |         wycałuje, ~Wszystkich beczek nie wytoczy, ~Kto na wieki zamknie
560 4    |          wszystko nudzić zaczynało - nie śmiał się nawet z łysin
561 4    |             stracił apetyt i pić już nie lubił - co uważa za największe
562 4    |            wszyscy, lecz żeby on jej nie zazdrościł nikomu - bo,
563 4    |        nadmienia, z pewnością jednak nie powiada, czy ją, czy siebie,
564 4    |             i pięć diabłów porwało - nie wiem dlaczego pięć? - azali
565 4    |                A ona jeszcze wierzyć nie przestanie. ~Miłość kobiety -
566 4    |        zapłaczę ~Z każdym, kto innej nie chce mieć pociechy, ~Wesprę,
567 4    |         zapomnę i Beniamin odjedzie, nie wiedząc nawet, co mu tak
568 4    |       wszystko razem i niucha tabaki nie warte. Jest to sobie nędzna
569 4    |            zaklinam się na wszystko, nie zdradzaj mnie przed prawnikami,
570 4    |              się łzami napełniają, a nie chciałem dać łez moich na
571 4    |             czułem już, jak to można nie kochać jej, a kiedy ja nie
572 4    |           nie kochać jej, a kiedy ja nie kochałem, to któż ją mógł
573 4    |          dala siedzącej dostrzegłem. Nie patrzyła na mnie - jakiś
574 4    |              przebrany, jak gdyby to nie ona przed chwilą odezwała
575 4    |       bluźnierczymi słowy, jak gdyby nie ona drażniła ze mną pieśniami
576 4    |           przylgnęło do jej twarzy. ~Nie mogłem na ten widok oburzenia
577 4    |              więc, pomyślałem sobie, nie witana, nie żegnana, zostań
578 4    |        pomyślałem sobie, nie witana, nie żegnana, zostań tutaj w
579 4    |           jakby zgadując zamiar mój, nie odwróciwszy się, nie spojrzawszy
580 4    |            mój, nie odwróciwszy się, nie spojrzawszy nawet, wzięła
581 4    |        zapomnienie tylko dłoni mojej nie wypuszcza.~- Przyszedłem
582 4    |           zbyt ciemno już płoną?~- O nie, pani, słońce jeszcze nie
583 4    |            nie, pani, słońce jeszcze nie wstało, a wonna lamp twoich
584 4    |           słabszy od nich? czemu się nie zemściłeś? Mogłeś ich wybić,
585 4    |             twojej ciekawą jestem.~- Nie pani, ja bym tu nigdy nie
586 4    |            Nie pani, ja bym tu nigdy nie zaśpiewał żadnej piosnki
587 4    |      zaśpiewał żadnej piosnki mojej, nie wymówiłbym żadnego słowa
588 4    |             żeby relikwia mego serca nie przywiodła do nowego grzechu
589 4    |    Seweriuszu!...~- O, przez litość, nie żartuj tak pani.~- Ależ
590 4    |           żartuj tak pani.~- Ależ ja nie żartuję, ja się zupełnie,
591 4    |               prawdziwie bawię.~- To nie baw się pani mną - i chciałem
592 4    |             czasów, kiedy się natura nie zubożyła jeszcze, kiedy
593 4    |            sama ci to przyznaję, ale nie gniewaj się - ale... bardzo
594 4    |                bardzo nudny także.~- Nie gniewam się i nie dziwię,
595 4    |           także.~- Nie gniewam się i nie dziwię, pani się tylko gniewać
596 4    |          gniewać i dziwić możesz, bo nie wiesz, kogo w progi swoje
597 4    |              co ani pojąć, ani uznać nie chce tej saturnalii uczuć,
598 4    |            niby za mną, ale jej oczy nie wołały mnie - piękny posąg,
599 4    |              sercu życzenie, którego nie odstąpisz? prawdę, której
600 4    |            odstąpisz? prawdę, której nie skłamiesz, choćby ona skłamała
601 4    |              aż poza grób uciekła? O nie, dumna, dziwna kobieto!
602 4    |               dumna, dziwna kobieto! nie wrócę ja do ciebie, nie
603 4    |              nie wrócę ja do ciebie, nie przeniewierzę się nadziejom
604 4    |        cierpi i rozum się błąka - ty nie objawisz Boga, ty nie dasz
605 4    |             ty nie objawisz Boga, ty nie dasz nieba, biedna potępiona -
606 4    |          nieba, biedna potępiona - o nie, nie! - ja zapomnę o tobie,
607 4    |            biedna potępiona - o nie, nie! - ja zapomnę o tobie, ja
608 4    |       dzisiejszej nocy powiem sobie: nie była - i dalej pójdę, dalej,
609 5    |      białości na łonie, tej białości nie zimnej jako śnieg, nie martwej
610 5    |      białości nie zimnej jako śnieg, nie martwej jako alabaster,
611 5    |            tym kochanym, byłem ja. I nie mogłem rozczarować ułudzenia -
612 5    |       ogarniających mnie potęg - ale nie, ona miała spuszczone powieki
613 5    |             z was żaden podobno mieć nie będzie - wyście marzyli,
614 5    |              Panicz się o nic więcej nie pyta?~Prawda była, ja o
615 5    |          pyta?~Prawda była, ja o nic nie pytałem, obraz już mi zdawał
616 5    |              ze mną stało, nic a nic nie wiem. Dobra to rzecz takie
617 5    |             studnię. Organizm natury nie może im wydążyć, robi małą
618 5    |         jakieś migotało po pokoju, a nie mogłem wytłumaczyć sobie,
619 5    |           okropnie, że ja tak blisko nie ubrany leżę - chciałem wstać,
620 5    |        głowie, pod flanelową kołdrą. Nie, tej myśli przenieść na
621 5    |            myśli przenieść na siebie nie mogłem, ogarniał mnie zaraz
622 5    |           skórą oblamowane spodnie - nie można było tak wystąpić
623 5    |              na koniec ubrałem się w nie i podniosłem trochę, by
624 5    |              ja ciebie kocham, teraz nie jesteś już nudny, ubogi
625 5    |       Aspazja się dowie, że ja smoka nie zabiłem, że ani jednej więcej
626 5    |         więcej książki od tego czasu nie przeczytałem, że nie mam
627 5    |           czasu nie przeczytałem, że nie mam tuniki, płaszcza, koturnów
628 5    |         równie cicho przynajmniej:~- Nie uciekniesz mi stąd, będę
629 5    |              trzymała, póki ci włosy nie osiwieją i póki wszystkich
630 5    |              i póki wszystkich zębów nie stracisz, przykryję cię
631 5    |             strażniczkę i widząc, że nie uważa na mnie, wstałem,
632 5    |               to ją uduszę - ale ona nie obejrzała się! Na ten raz
633 5    |         szlafmyca i pijawki u nosa - nie odzywałem się przeto, biegłem
634 5    |            wierzą Turcy i Ja wierzę: nie uciekniesz przeznaczeniu.
635 5    |          serce uderzyły - wydołać im nie mogłem - łkania pierś przepełniły,
636 5    |      przeziębiony, czy żałujesz, żeś nie utonął?~- Nie, pani, ja
637 5    |          żałujesz, żeś nie utonął?~- Nie, pani, ja tylko bardzo chory
638 5    |              musiałem z domu wybiec; nie wiem, jakim sposobem tutaj
639 5    |         sposobem tutaj się dostałem, nie wiem, gdzie jestem, nie
640 5    |              nie wiem, gdzie jestem, nie wiem, skąd przy tobie?~-
641 5    |                 zatrzymałem się, bom nie mógł przypomnieć sobie,
642 5    |     odpowiedzi za nowy objaw choroby nie wzięła. Wreszcie przyszły
643 5    |         żebym sam wrócił do niego.~- Nie zdaje mi się, Beniaminie,
644 5    |             ja cię poprowadzę.~- Oh! nie, nie, jeszcze nie wstawaj
645 5    |           cię poprowadzę.~- Oh! nie, nie, jeszcze nie wstawaj pani,
646 5    |                Oh! nie, nie, jeszcze nie wstawaj pani, mnie tak najlepiej,
647 5    |         progi i w nieozdobne ściany, nie śmiałem żądać, aby ona w
648 5    |            mię przez litość odstąpić nie zechce, nie może, przyrzekłem
649 5    |          litość odstąpić nie zechce, nie może, przyrzekłem wreszcie,
650 5    |         białym jej ramieniem.~- Czyż nie masz dość już mocy, by choć
651 5    |         pytała mię łagodnie.~- O! to nie o moc chodzi - odpowiedziałem
652 5    |              ci gorączka wraca, a ja nie lubię maligny.~- Możebyś
653 5    |      pamiętasz ją? Oh, ja się niczym nie zrażę, ja żadnemu złemu
654 5    |          zrażę, ja żadnemu złemu już nie uwierzę nigdy, bo ty mię
655 5    |              prawie wesołym głosem - nie uda ci się - dość piękną
656 5    |        znaleźć ani przypomnieć sobie nie mogłam, ogarnęła mię czczość
657 5    |       majaczyły jak duchy olbrzymów. Nie mogłam się dość nacieszyć
658 5    |          bystry i wierną pamięć, ale nie zawołałam, bo mi się podobałeś
659 5    |             mi do myśli, że może już nie żyjesz, wtedy...~- Oh! widzisz,
660 5    |          mnie i pomoc przyniosłaś.~- Nie, Beniaminie, wtedy pożałowałam
661 5    |                 Z choroby i z żalu - nie pytaj mię, pani...~- I owszem,
662 5    |            pokochałeś, a widząc, żeś nie kochany, chciałeś sobie
663 5    |        odebrać?... Ja ci tego za złe nie wezmę.~- Oh! Boże! Boże!
664 5    |         jakaż spokojność kamienna... Nie, nie, Cyprian skłamać musiał
665 5    |          spokojność kamienna... Nie, nie, Cyprian skłamać musiał
666 5    |          będziesz...~- Dziwna rzecz, nie znam go wcale - a jednakże
667 5    |        kochać ciebie - oh! czy to ja nie tego szukałam właśnie...
668 5    |             czemuż ja bym cię kochać nie miała?~- Kobieto! nie powtarzaj
669 5    |         kochać nie miała?~- Kobieto! nie powtarzaj słów takich, one
670 5    |           Przez chwilę słowa wymówić nie mogłem.~- Słuchaj, Aspazjo! -
671 5    |          zamku powiedzieć musiano.~- Nie, nie w zamku, pierwej, daleko.
672 5    |           powiedzieć musiano.~- Nie, nie w zamku, pierwej, daleko.
673 5    |              jeśli wiesz, że tak być nie może, jak obiecujesz, że
674 5    |           Aspazjo, Aspazjo! jeśli ty nie chcesz lub zdolną nie jesteś
675 5    |             ty nie chcesz lub zdolną nie jesteś kochać - oh! przez
676 5    |            oh! przez litość - ja cię nie potępię - mów, mów prawdę
677 5    |       wyższość potęgi walczyć z tobą nie myślę - poprzestanę na obrazie
678 5    |        poprzestanę na obrazie twoim, nie zbluźnię ci nigdy innej
679 5    |         zostaw mię tu samym; choćbym nie miał siły zawlec się do
680 5    |            Aspazjo, miej litość - ty nie pojmiesz nigdy, jeśli sama
681 5    |           pojmiesz nigdy, jeśli sama nie pokochasz, ile szczęścia,
682 5    |              objawienie, że bym tego nie zniósł. Aspazjo, oszczędź
683 5    |        nareszcie - ja nigdy cierpieć nie powinienem -~patrz, jak
684 5    |                Aspazjo, jeśli kochać nie możesz - bądź litościwą,
685 5    |              słyszałem jak mówiła:~- Nie lękaj się, nie lękaj, Beni
686 5    |             mówiła:~- Nie lękaj się, nie lękaj, Beni mój, ja cię
687 5    |              lękaj, Beni mój, ja cię nie opuszczę - Beni mój! ja
688 5    |          uśnieniem, czy mój kochanek nie zna mię - i śmiała się,
689 5    |               porzuciłem mój zawód - nie wróciłem do domu.~Ale...
690 5    |              jedną, słuchajcie, póki nie zapomnę:~"Gdzieś nad bardzo
691 5    |           brzegiem morza i ani sieci nie zarzucił, ani czółna nie
692 5    |             nie zarzucił, ani czółna nie naprawił, a księżniczka
693 5    |           leżał w chatce swojej, ale nie spał - z dwunastą godziną
694 5    |                 Jakżeż ja cię kochać nie miałem - rybak odpowiedział -
695 5    |               a ja się trupa twojego nie lękam.~- Dziękuję ci, rybaku -
696 5    |             ręce jego coraz słabsze; nie wychodził za próg domu,
697 5    |              wychodził za próg domu, nie siadywał nad brzegiem morza,
698 5    |         siadywał nad brzegiem morza, nie wstawał z posłania swego.
699 5    |        położywszy na sercu, mówił:~- Nie jeszcze, mam sześć nocy
700 5    |           postać zniknęła, ale rybak nie wstał już - ciało jego było
701 5    |          widzę, ta powiastka żadnego nie robi wrażenia - może się
702 5    |       niepotrzebnie wtrąciłem - lecz nie uwierzycie, jak ona w moich
703 5    |             zasmucony, czemu ona już nie żyje?~- Zapomniałam - rzekła
704 5    |             jesteś - chwilą jesteś - nie trudź myśli, nie trudź ręki -
705 5    |            jesteś - nie trudź myśli, nie trudź ręki - nie zużywaj
706 5    |              myśli, nie trudź ręki - nie zużywaj sił twoich na poznanie
707 5    |              mojego, że na mnie inne nie ciążą prawa, tylko prawo
708 5    |              przestałem.~Potem - już nie wiem, gdzie to było - widzę
709 5    |              nieco siedziałem i dziś nie pomnę, czemu mi było smutno
710 5    |         pustymi stodołami przewiera, nie ma ręki, co by pług lub
711 5    |     natrętnych głosów cudzej boleści nie słychać, tam rozbijmy białe
712 5    |        wybrana Jerozolima nasza...~I nie wróciłem... Odtąd przestałem
713 5    |             Aspazję kochałem tylko i nie przerażała mię ta nędza
714 5    |             a nic do wspomnień moich nie przybyło, nic a nic do historii
715 5    |              a nic do historii życia nie weszło, bo to nie byłem
716 5    |              życia nie weszło, bo to nie byłem ja - to były jednochwilowe
717 5    |         powoli.~Dłoń, której Aspazja nie ścisnęła wzajemnie, spojrzenie
718 5    |              w kodeks prawny, on już nie dba o to, byle sobie ulżyć
719 5    |            Aspazja się roześmiała.~- Nie, on ciebie nie zabije -
720 5    |         roześmiała.~- Nie, on ciebie nie zabije - mówiła wesoło -
721 5    |             że on by nigdy zabić cię nie mógł. Wszak prawda, Beni,
722 5    |       szczęściem tylko, miłość twoja nie pragnie, lecz kocha mnie -
723 5    |         sądowego wyroku:~- Ja ciebie nie kocham - ty mię nie kochasz,
724 5    |           ciebie nie kocham - ty mię nie kochasz, rozstańmy się,
725 5    |             Zittę za piersi chwytał. Nie uszło mojej baczności ani
726 5    |             ja żałowałem, że Aspazji nie zabiłem dawniej, oh! dawniej,
727 5    |          jeszcze. Mnie rozpacz brała nie za kobietą, lecz za miłością
728 5    |               lecz za miłością moją. Nie mieć miłości - tracić tak
729 5    |         patrzyło - to okropnie! Czyż nie lepiej byłoby, czyż nie
730 5    |              nie lepiej byłoby, czyż nie stokroć lepiej, gdybym był
731 5    |             płynącej piosenki - czyż nie lepiej? - ja umarłą byłbym
732 5    |             miał. Na wyższy sylogizm nie mógł się wtedy zdobyć mój
733 5    |              moich, a biedny nic już nie miałem. Zrzuciłem mój ubiór
734 5    |             spotkała. - Takim? - oh! nie, nie, nie takim wcale. Kiedym
735 5    |        spotkała. - Takim? - oh! nie, nie, nie takim wcale. Kiedym
736 5    |               Takim? - oh! nie, nie, nie takim wcale. Kiedym wielkie
737 5    |       dzieckiem w rodzicielskim domu nie zostałem, czemu mię tak
738 5    |          skwarnego padnie? Czemu ona nie odeszła, kiedy ja przeczuwałem
739 5    |      Spuściłem wstydem okryte czoło, nie otarłem łez płynących -
740 5    |          właściwym sobie wdziękiem i nie mogliśmy dość wydziwić się
741 5    |         Zdaje się nam jednak, iż jej nie zdradzim, jeśli przydamy
742 6    |             samotny i nieruchomy. Ja nie zapłakałem nawet, tylko
743 6    |          potem wyć zaczęły, a jednak nie zbliżył się i nie ukąsił
744 6    |             jednak nie zbliżył się i nie ukąsił mię żaden: "Czują
745 6    |             Za klamkę od pokoju ująć nie mogłem, nie śmiałem, padła
746 6    |              pokoju ująć nie mogłem, nie śmiałem, padła na mnie wielka
747 6    |             lecz ja tego wszystkiego nie pamiętam już - wspomnienia
748 6    |          spojrzałem dokoła - prawda, nie było ich.~- Oni chrześcijańską
749 6    |        pomarli - przydała matka.~- A nie nad ich zgonem wypłynęły
750 6    |               który mię spotkał.~Nic nie mówiłem, nikt mię nie badał -
751 6    |            Nic nie mówiłem, nikt mię nie badał - Ludwinka otoczyła
752 6    |       przekleństwa, którego jej usta nie wyrzekły nigdy i myśl nie
753 6    |            nie wyrzekły nigdy i myśl nie pomyślała zapewne, lecz
754 6    |         przez te sześć lat mnie nikt nie powiedział "Beniaminku"
755 6    |           zrozumieli mię wtedy, nikt nie poszedł za mną - dopiero,
756 6    |         wydałam, że tak, jako wtedy, nie obejdzie się znowu bez moich
757 6    |          światło oczy twe otworzyć - nie pomnij złego, Beniaminku -
758 6    |         serca przeszłość całą, tylko nie wyrzucaj tej miłości, którą
759 6    |          zadzwonili, matka już wstać nie mogła i potem nie wstała
760 6    |              wstać nie mogła i potem nie wstała także.~Przez kilka
761 6    |             krokiem się od jej łóżka nie ruszyłem, podawałem lekarstwa,
762 6    |        jakiejś Chrystusowej dobroci, nie wydziedziczyły mię z jedynej,
763 6    |              żeś wrócił, matka twoja nie umrze z ostatnią myślą troski
764 6    |        wreszcie przerywanym głosem - nie zapomnij pójść na grób ojca!...
765 6    |               ale mają swoje krzyże, nie zapomnij, ja tam będę... -
766 6    |           głowy na kolana spadła - i nie miałem już matki!...~Siostry
767 6    |           matki!...~Siostry i bracia nie chcieli mię wziąć z sobą
768 6    |          rozchorowałem nawet, ale ja nie wiem - chyba to już nie
769 6    |              nie wiem - chyba to już nie była ta dobroczynna choroba,
770 6    |              żadna chwila snem nawet nie zginęła mi, widziałem i
771 6    |            cierpienie z osobna, lecz nie mogłem ani tak rozdrażnić
772 6    |    wszystkich najukochańszą siostrą. Nie odrzuciłem, ale też nie
773 6    |              Nie odrzuciłem, ale też nie przyjąłem tego układu; brak
774 6    |         osobną boleść czułem. Płakać nie mogłem, ale mi czasem tak
775 6    |       jeszcze niż moje własne troski nie była musiała teraz nową
776 6    |  nieszczęśliwa. Jej nigdy cierpienia nie zatruwały serca, nie psuły
777 6    |      cierpienia nie zatruwały serca, nie psuły dziennego porządku -
778 6    |           nigdy w głąb własnej duszy nie spojrzeć, nigdy się myślą
779 6    |              w tajnie własnych uczuć nie zatopić - tym sposobem jedynie
780 6    |             przed siebie; chociaż to nie pociesza i nie koi bólu,
781 6    |            chociaż to nie pociesza i nie koi bólu, przynajmniej rozrywa
782 6    |              dnie zgnilizną - to być nie może, to jest tylko żyć
783 6    |              Mnie takie podobieństwo nie przyszło do myśli - odparła
784 6    |  przynajmniej odurzenie nasze i Boga nie obraża, i ludzi nie gorszy.~-
785 6    |             Boga nie obraża, i ludzi nie gorszy.~- Co ty mówisz,
786 6    |            mówisz, Ludwinko, że Boga nie obraża? Chyba twój Bóg musi
787 6    |        patrzyła mi w oczy.~- Kto się nie godzi - rzekła wreszcie -
788 6    |             jedno pytanie żadnej dać nie mogłem odpowiedzi.~Nazajutrz
789 6    |        dziewczynki, choć dziewczynka nie weszła jeszcze do pokoju.~
790 6    |       patrzył ku miastu i ku słońcu.~Nie mogłem sobie wytłumaczyć,
791 6    |            chwili widok tego obrazka nie zasmucił mię, jak zasmucało
792 6    |                byłem wszędzie, tylko nie miałem odwagi wejść do pokoiczku
793 6    |             górę - klucz rdzą okryty nie tak prędko zamek mi otworzył,
794 6    |             że musiano dawno już tam nie chodzić. Siłą odparłem rygle,
795 6    |         rygle, drzwi otworzyłem i... nie uciekniesz przeznaczeniu!~
796 6    |             ręka żelazna ścisnęła za nie - postąpiłem naprzód, lecz
797 6    |      najpewniej przez drzwi, których nie zamknąłem, wiatr lekki przeciągnął.
798 6    |              płomieniu, a spalić się nie mogła jak krzak cudu Mojżeszowego.~-
799 6    |            tak bije jak u wariata?~- Nie mów tego, Beniaminku - odrzekła
800 6    |             będzie lepiej.~- A jeśli nie usnę?~- Dlaczegoż nie miałbyś
801 6    |          jeśli nie usnę?~- Dlaczegoż nie miałbyś usnąć? Do snu można
802 6    |             imię, którego się pozbyć nie możesz, choćbyś po tysiąc
803 6    |             i patrzę...~- Lecz jeśli nie chcesz słyszeć i widzieć...~-
804 6    |          widzieć...~- Ja, braciszku, nie mam ani wyrazu, ani twarzy,
805 6    |              dwa razy widziałam.~- I nie chciałaś więcej patrzyć
806 6    |           więcej patrzyć na niego?~- Nie, bo on mi okropne chwile
807 6    |          byłeś, słowa powiedzieć nam nie umiał. Od tego czasu mam
808 6    |        chciałam powiedzieć tylko, że nie taka kobieta, lecz taka
809 6    |            mu Bóg dobry chwil takich nie daje.~- Otóż to znowu! Szlachetność
810 6    |           tak nisko upadłem, bom ich nie miał. No, proszę, to wyśmienite
811 6    |           ludziom zrobił? czy ja bym nie był szczęśliwy? - a szczęście
812 6    |              a szczęście czyż mi się nie należy? Szczęście!... Ludwinko,
813 6    |             zabitego źrenice, to się nie lękam ich, tylko powtarzam
814 6    |             wściekły: już ona więcej nie powie: "lubię twoje czarne
815 6    |            byłbym dobry, użyteczny - nie straszyłbym cię już nigdy...~
816 6    |               Czemużby ciebie kochać nie miano? - rzekła nareszcie -
817 6    |           Ludwinko - ukochać tylko i nie wątpić.~W nocy napisałem
818 6    |             tobie przebaczyć muszę - nie, nie przebaczyć Aspazjo,
819 6    |              przebaczyć muszę - nie, nie przebaczyć Aspazjo, lecz
820 6    |              długi wspomnieć o tobie nie mogłem, tak mi się zaraz
821 6    |        musiał zabić, chociaż wówczas nie zabiłem, wtedy znów mię
822 6    |             któreśmy razem spędzili, nie mogłem innego wydobyć wspomnienia,
823 6    |        wspomnienie - dzisiaj już tak nie jest, dzisiaj widziałem
824 6    |              pamięć mej matki, żadne nie było nienawistnym wrażeniem.
825 6    |           własnych mistrzów stracony nie jest w ich cudnych obrazach,
826 6    |            się dlatego, że szczęścia nie wracały, że ran nie goiły.
827 6    |        szczęścia nie wracały, że ran nie goiły. Dziś, Aspazjo, sprawiedliwym
828 6    |           nawet zabójstwa i występku nie chcę z niej wyrzucić - a
829 6    |        łączącego nas uczucia; gdybym nie miał miłości, to by wszystko,
830 6    |              co się stało, było złem nie cofniętym jak wieczyste
831 6    |        wieczyste potępienie - gdybym nie miał miłości, to bym się
832 6    |           tak skalaną, że już by żyć nie było warto. Gdybym nie miał
833 6    |           żyć nie było warto. Gdybym nie miał miłości, to bym te
834 6    |             wszeteczeństwem - gdybym nie miał miłości, to bym nie
835 6    |             nie miał miłości, to bym nie doszedł był do miejsc rodzinnych,
836 6    |            był do miejsc rodzinnych, nie przeżył śmierci mej matki,
837 6    |           przeżył śmierci mej matki, nie tknął dziś stopą niegodną
838 6    |             zbłądziliśmy, to prawda, nie przeciągnęliśmy szczęścia
839 6    |             dla siebie, z siebie nic nie wysnuli dla świata. W naszą
840 6    |      promienne, lecz z naszej piersi nie wystąpiły na zewnątrz, niczego
841 6    |       wystąpiły na zewnątrz, niczego nie ogrzały, nie oświeciły niczego,
842 6    |       zewnątrz, niczego nie ogrzały, nie oświeciły niczego, a my
843 6    |           naszym. Dobro nowego dobra nie rodzące jest złem najgorszym -
844 6    |           złem najgorszym - głupstwo nie tyle zaszkodzi, nienawiść
845 6    |            tyle zaszkodzi, nienawiść nie tyle pognębi, ile rozum,
846 6    |         Jeśli do ciebie w tej chwili nie przemawiam żywym głosem,
847 6    |          tylko list piszę, Aspazjo - nie myśl, o najdroższa moja!
848 6    |              lękał twej wzgardy, bym nie dowierzał twemu sercu, lub
849 6    |              obrażonej dumy osłonić. Nie, moją dumą jedyną to jest
850 6    |              radością, nikt mi nawet nie wspomniał o przebaczeniu,
851 6    |          kiedy tutaj nikt kochać mię nie przestał, czemuż ja się
852 6    |            to podobnym jest nawet? - Nie, Aspazjo, jeśli ci się tak
853 6    |          obojętność - to samej sobie nie wierz, jedyna moja - Bóg
854 6    |             wierz, jedyna moja - Bóg nie może przeszłości powiedzieć:
855 6    |              przeszłości powiedzieć: nie byłaś - człowiek nie może
856 6    |     powiedzieć: nie byłaś - człowiek nie może powiedzieć sercu, które
857 6    |            sercu, które kochało: już nie kochasz. W tej niemożności
858 6    |           zaczerpnięciem sił nowych, nie wydaniem zebranych, że Aspazja
859 6    |            mnie - bo ja, Aspazjo, ja nie pójdę do ciebie - tam, gdzie
860 6    |         którymi łzy płyną, lecz nikt nie rozpacza. Ja też zostanę
861 6    |       przestał, nigdy naprawdę potem nie uwierzy, a dla tego, co
862 6    |         miałem przystęp kilku chwil, nie wiem, szczęściu czy paroksyzmowi
863 6    |             póki się nałożone drzewo nie spaliło, patrzyłem w obraz
864 6    |             mi ani jedna smutna myśl nie przyszła. Jeśli kiedy o
865 6    |            chciałem, próba się nigdy nie powiodła. O zmierzchu tylko,
866 6    |              co bądź, ja tej godziny nie byłbym mieniał... nie byłbym
867 6    |        godziny nie byłbym mieniał... nie byłbym mieniał, gdyby mi
868 6    |          żywą Aspazję, to byłbym się nie wahał bez wątpienia, ale
869 6    |         sercu bić tak gwałtownie, że nie mogłem słabej pieczątki
870 6    |        jeszcze na otworzenie koperty nie zdobyłem. Potem byłbym się
871 6    |         powoli i drzewo jak na złość nie zajmowało płomieniem. Wreszcie
872 6    |         przed kominem; później więc, nie wstając wcale, rozwinąłem
873 6    |           gwałtownych wrażeń - pisma nie poznałem zupełnie, był to
874 6    |          Najpierw powiadam ci, że to nie boli, a potem powiadam ci,
875 6    |            śmiech kobiety, która cię nie chce, a która w tej chwili
876 6    |        siłami się rzuciła, jeśli, co nie daj Boże, jest kto taki
877 6    |            taki między wami, ten się nie dziwi i nie rozśmieje, jak
878 6    |            wami, ten się nie dziwi i nie rozśmieje, jak powiem, com
879 6    |              w pięściach ściśniętych nie zgasły - ta fizyczna boleść
880 6    |       przynajmniej już drugim kłamać nie będziesz - rzekłem i zdjąłem
881 6    |             bezsilne jak ciało trupa nie mogło żadnego zrobić poruszenia
882 6    |          moimi, lecz wstać, lecz iść nie mogłem. Płomień z wolna
883 6    |          wilgocią muru był przejęty, nie zajął się od razu, choć
884 6    |             już mi się nawet zabijać nie chciało i poszedłem spać
885 6    |        spokojny, i w nocy nic mi się nie śniło. Ludzie mówią teraz,
886 6    |       zadziwiająco pożądanym stanie. Nie straciłem też pamięci, nie
887 6    |           Nie straciłem też pamięci, nie dostałem obłąkania ani fiksacji.
888 6    |              słowo rozumiem i czuję. Nie jestem zbrodniarzem, mizantropem,
889 6    |           samolubem, obojętnym nawet nie jestem - między złem a dobrem
890 6    |         zawsze dobre wybiorę - tylko nie wiem, jak się to stało,
891 6    |        nerwowym wyrobem i że mię nic nie bolało. Odwiedziłem później
892 6    |      biegałem, śmiałem się, a nic mi nie było wesoło. Spotkałem wdowę
893 6    |            śmierci mężowskiej, a nic nie było mi smutno; uratowałem
894 6    |               serce mi nawet uciechą nie drgnęło. Byłem u Tereni
895 6    |             jak ślimak i nic mię już nie mogło z tego stanu wyprowadzić.
896 6    |             raz nawet uderzyło, choć nie wiedziałem, że ogień się
897 6    |               gdyby tak było, ja bym nie śmiał poruszyć ani jednym
898 6    |          najlepiej. Obłudnikiem mnie nie nazywajcie - gdybym mógł
899 6    |             też nigdy powierzchownym nie zaprzeczy oznakom. Ja uścisnę
900 6    |            przed żadnym poświęceniem nie cofnę. Chcecie, bym pracował? -
901 6    |         tylko... tylko choć skonam - nie zbawienie zbawię, bo nie
902 6    |             nie zbawienie zbawię, bo nie kocham was...~- I nic już
903 6    |              już pan nigdy o Aspazji nie słyszał? - po długim milczeniu
904 6    |  powiedziałem państwu... jak to, czy nie?... musiałem zapomnieć -
905 6    |             cierpienia dość zręcznie nie uniknął lub drzwi swoje
906 6    |          widzicie! - a czyż wam tego nie mówiłem? - a widzicie, że
907 6    |         zmarnuje...~- Lecz gdyby się nie zmarnowała?... - ostrożnie
908 6    |          Edmund - gdyby ta jednostka nie pogańska, ale już w chrześcijaństwie
909 6    |             aktualności" stawiać się nie godzi - przerwała Seweryna,
910 6    |        Beniamina wskazując.~- Ja też nie żadnym "gdyby", ale także "
911 6    |           pełne takich bohaterów, co nie kochali nigdy, nie zmarnowali
912 6    |     bohaterów, co nie kochali nigdy, nie zmarnowali nigdy tak jak
913 6    |    przysięgnę, że się nigdy w żadnej nie kochali kobiecie. Jeśli
914 6    |               morderców, fałszerzy - nie - i oni tak nikczemnej nie
915 6    |           nie - i oni tak nikczemnej nie ulegli słabości. Twój sąsiad,
916 6    |           gdybyś się w ostateczności nie przerzucał i sarkazmem nie
917 6    |           nie przerzucał i sarkazmem nie szermierzy! - zapędzonego
918 6    |           potrzeby szczęścia ukochać nie są zdolni?...~- Najszlachetniejsi
919 6    |                już na pytanie wprost nie odpowiada, ogólnikami nas
920 6    |              olbrzymom, Prometeuszom nie wykroję z niego promiennej
921 6    |              skroniach i póki ci kto nie złoży tego dowodu, póki
922 6    |              tej próby w życiu swoim nie przejdzie, póty, ja ci radzę -
923 6    |          olbrzymem, ani Prometeuszem nie nazywaj go wcale.~- Wiesz,
924 6    |              tej próby w życiu swoim nie przejdzie". Istotnie, miłość
925 6    |         choroby rozeznaje - sama zaś nie jest ani wartością, ani
926 6    |          którzy nawet w szlachetnych nie mogą się ostać uczuciach,
927 6    |               to na zrównanie gruntu nie wystarcza i trzeba nieraz
928 6    |             i uczczonej. Ha, trudno! nie krzyw się na mnie, Henryku.
929 6    |     Nikczemny człowiek nigdy miłości nie dozna - ale i prawy człowiek
930 6    |           się musi.~- Wyrzec?... oh! nie, to szaleństwo - zaprotestował
931 6    |         przedsięwziąć gotowi, bo nic nie mają do stracenia...~- No,
932 6    |         zamiera i nikt z was jeszcze nie pomyślał, że przede wszystkim,
933 6    |              współczucia wdzięcznego nie było - po chwili nawet ciekawość
934 6    |          powtórzyła Tekla mówiącej - nie o sentymentach, o Beniaminie
935 6    |            dostarcza - to mu żadnych nie dawaj rozkazów. Możesz z
936 6    |             zdolności Alcybiades już nie zmartwychwstanie - złamał
937 6    |               a bojownik Chrystusowy nie dorósł swej miary. Oho!
938 6    |              praca użyteczna!... Toć nie ma innej, tylko chrześcijańska,
939 6    |     chrześcijańska, ofiarna. Ofiarna nie przez cierpienie koniecznie,
940 6    |             tłumaczy i uczy, ofiarna nie przez krzyż, od którego
941 6    |            ofiarna z bogactwa duszy, nie z jej nędzy, ofiarna przez
942 6    |             Beniamin upadły, biedny, nie kochany, zginiony?~- Niech
943 6    |                na początek ja więcej nie wymagam; niech da godzinę
944 6    |         praca dla bliźnich, Felicjo, nie tylko jest samym wydatkiem,
945 6    |           przychód nasz stanowi, ona nie tylko bliźnich, ale głównie
946 6    |          Seweryny. - Użyteczna praca nie może być ani jako ćwiczenie,
947 6    |      siedzących, żaden imienia swego nie dopisze w przyszłości -
948 6    |           upadku swego przykładem.~- Nie, nie! - z pośpiechem zaprzeczyła
949 6    |             swego przykładem.~- Nie, nie! - z pośpiechem zaprzeczyła
950 6    |         niego środek jakiś wybawczy, nie godzi się tracić nadziei
951 6    |           szepnęła Augusta.~Beniamin nie wznosząc nawet oczu równie
952 6    |      nieśmiertelność...~Ale Beniamin nie słuchał już - wolnym krokiem
953 6    |          drzwiom postąpił i wyszedł "nie żegnany, nie żegnający" -
954 6    |              i wyszedł "nie żegnany, nie żegnający" - a co się z
955 6    |              naszej, miejsca swojego nie zajął.~Przez jakiś czas
956 6    |           pierwszym nastąpił, trzeci nie bardzo się odwlekł, ale