Rozdzial

 1 Wstep|        szlachetnie lub odważnie. Prawda, że też Pan Bóg do wszystkiego
 2 Wstep|    najtajniejszych zakątkach, że prawda i osobiste uczucia w jedność
 3 Wstep|          jej stosunków z ludźmi, prawda, że też jedynie od losu,
 4 Wstep|      chwili brakowało ci zawsze. Prawda, że też Anna umiała przybrać
 5 Wstep| przyjaciół sławy. Jedno i drugie prawdą było - jednego i drugiego
 6 Wstep|     promieniem, w mądrości jedną prawdą.~- Bogdajby chociaż i tym
 7 Wstep|    przesądy i złość wasza tylko. Prawda, że często są nieszczęśliwi
 8 1    |   wykrzyknąłem z radością.~- Ach prawda, takie same, Adasiu, jak
 9 1    |         życia. Ta najpiękniejsza prawda boża szła z podniesionym
10 1    |          bajki cudowne - wszakże prawda, moi drodzy? - Ach, te bajki
11 1    |      całej surowości spojrzenia. Prawda, że też nas nikt nigdy ojcem
12 2    |    więcej malarzem niż bratem.~- Prawda - odpowiedział przycichłym,
13 2    |       roku swego życia!... Wszak prawda, moje panie, że to się nie
14 3    |      drugi, zupełny; więc, wszak prawda, że kochałem Aspazję? Mnie
15 4    |      gdyby wrócił do domu!... ha prawda! nic by to nie pomogło już.
16 4    |        przygląda się, czy też to prawda, że na jego ziemi ludzie
17 4    |         na co ja przydałem? Ach! prawda, i Bóg także jest niepojęty -
18 4    |         widzieli przed sobą? Oh! prawda - właśnie też - ona wysoka,
19 4    |         mężczyzn przybyło.~- Oh! prawda. - Oh! śliczny - Oh! piękny! -
20 4    |        małe szatanki dokuczyć.~- Prawda pani, dokuczyły okropnie,
21 5    |       się o nic więcej nie pyta?~Prawda była, ja o nic nie pytałem,
22 5    |          się dobrze czyni. Wszak prawda, piękna moja! Chociażbyś
23 5    |        się rozeszły. Ale, bo też prawda, że wielkie, bardzo wielkie
24 5    |      dlaczego, Beniaminie, jeśli prawdą będą? - i nagle słońce wszystkimi
25 5    |    ciemnozielonych oczu. - Jeśli prawdą będą, jeśli ja cię ukocham -
26 5    |         nieskończoności byt jest prawdą jedyną, wypełnienie bytu
27 5    |        zabić cię nie mógł. Wszak prawda, Beni, miłość twoja najwyższa,
28 5    |          lecz kocha mnie - wszak prawda, Beni?~Biedna Aspazja pomyliła
29 5    |   Aspazja pomyliła się w czasie.~Prawdą było to dawniej, wtedy kłamstwem
30 6    |       głowę, spojrzałem dokoła - prawda, nie było ich.~- Oni chrześcijańską
31 6    |        twoje czarne oczy". Wszak prawda, Ludwinko? - gdyby ona mię
32 6    |          miłość moja świadczy za prawdą łączącego nas uczucia; gdybym
33 6    |       Aspazjo - zbłądziliśmy, to prawda, nie przeciągnęliśmy szczęścia
34 6    |         przy nim leżący. Wszakże prawda, że i nam przyszłość z ideałem
35 6    |        mówią teraz, że ja żyję - prawda, organizm zachował się w