Rozdzial

 1 1|       głosem, że ledwo dosłyszeć mogłem.~- Czy ty śpisz, Ludwinko? -
 2 1|        wyciągnęła ku mnie, że ją mogłem rękami objąć, a gdy objąłem,
 3 1|         się wjechało; ja się nie mogłem nacieszyć iskierkom różnolśniącym
 4 2|          na zapytanie dobrać nie mogłem, przetarłem tylko oczy,
 5 3|      mojej młodości! Czyż ja się mogłem domyśleć, że to wszystko
 6 3|     dobrej chwili podchwycić nie mogłem - ha! - wtedy wziąłem świecę,
 7 4|          biły mię w oczy - łatwo mogłem o pień który głowę sobie
 8 4|          której dobiec nigdy nie mogłem, którą zawsze jakby ducha
 9 4|      reszty postaci dowidzić nie mogłem. Pamiętam, że targnąłem
10 4| przekonać w pierwszej chwili nie mogłem się zupełnie, tak mię to
11 4|          myśli i woli zebrać nie mogłem. Wreszcie jakieś życzenie
12 4|        siłę wywoływała ze mnie - mogłem jej odpowiedzieć dość przytomnie.~-
13 4|    zazdrościł nikomu - bo, o ile mogłem z trochę ciemnej groźby
14 4|   przylgnęło do jej twarzy. ~Nie mogłem na ten widok oburzenia mego
15 4|       przed tobą bez oszukaństwa mogłem. Góralem jestem - biednym,
16 5|        kochanym, byłem ja. I nie mogłem rozczarować ułudzenia -
17 5|        tak ukochałem, czułem, iż mogłem stworzyć miłość w niej,
18 5|          stworzyć miłość w niej, mogłem wstąpić choćby do piekieł,
19 5|        migotało po pokoju, a nie mogłem wytłumaczyć sobie, skąd
20 5|          przenieść na siebie nie mogłem, ogarniał mnie zaraz taki
21 5|      uważa na mnie, wstałem, jak mogłem najciszej - myślałem sobie,
22 5|        uderzyły - wydołać im nie mogłem - łkania pierś przepełniły,
23 5|        nasze ważyły, w której ja mogłem ją przyciągnąć ku sobie
24 5|         chwilę słowa wymówić nie mogłem.~- Słuchaj, Aspazjo! - rzekłem
25 6|        klamkę od pokoju ująć nie mogłem, nie śmiałem, padła na mnie
26 6|      lżej mi było, gdyż zapłakać mogłem. Oni, dobrzy, zrozumieli
27 6|      jedynej, którą jeszcze mieć mogłem, pociechy. Czasem, gdym
28 6|    cierpienie z osobna, lecz nie mogłem ani tak rozdrażnić się,
29 6|        boleść czułem. Płakać nie mogłem, ale mi czasem tak okropnie
30 6|     jedno pytanie żadnej dać nie mogłem odpowiedzi.~Nazajutrz jednak
31 6|          miastu i ku słońcu.~Nie mogłem sobie wytłumaczyć, czemu
32 6|      długi wspomnieć o tobie nie mogłem, tak mi się zaraz z całą
33 6|     któreśmy razem spędzili, nie mogłem innego wydobyć wspomnienia,
34 6|       bić tak gwałtownie, że nie mogłem słabej pieczątki rozerwać.
35 6|         lecz wstać, lecz iść nie mogłem. Płomień z wolna postępował -