Rozdzial

 1 Wstep|              i tym było! - wątpiącym głosem znowu pomruknął Leon.~-
 2 Wstep|         mówić - krótkim, przerywanym głosem odpowiedział zagadniony.~-
 3 Wstep|             prosiłam bardzo pokornym głosem.~- Historie! historie! -
 4 1    |             i powiedziała stanowczym głosem:~- Ty, maleńki, będziesz
 5 1    |           daleko niż głos pytającego głosem, odpowiedziała mu prędko:~-
 6 1    |           siostra i to tak cichutkim głosem, że ledwo dosłyszeć mogłem.~-
 7 1    |            przy zwierzeniu tajemnicy głosem:~- Pytasz? Pytasz mię, gdzie
 8 1    |           rzekła jednak dość wesołym głosem - po co ci pytać, gdzie
 9 1    |         wyraźnym, choć nie wyrażonym głosem rojących się nad trawami
10 2    |          lekko drżącym od wzruszenia głosem. - Do wsiego roku, mężu
11 2    |    odpowiedział przycichłym, uciętym głosem i znowu patrzył na mnie.~
12 3    |         dawnym; poczciwym braterskim głosem - wplotłem przedwcześnie
13 4    |              który mi się z początku głosem młodzieńca wydawał, i nie
14 4    |                rzekł tak jednotonnym głosem, jak gdyby echo w nim tylko
15 4    |           niej cudzym chciała wrócić głosem - wrażenie było silne, lecz
16 4    |         możesz? - zapytała tym swoim głosem, tymi swoimi ustami.~Co
17 4    |           uśmiechu, bez zająknienia, głosem stałym i pewnym jako akt
18 4    |         czystym i do taktu dzielonym głosem:~ ~Biedne było serce moje, ~
19 4    |               a brat jego wdzięcznym głosem tak pieśń swoją zaczął:~-
20 4    |              ale trochę mniej pewnym głosem i bez oburzenia żadnego.~-
21 5    |          List? - powtórzyłem drżącym głosem, a serce zaczęło mi bić
22 5    |               Ten zwierz przycichłym głosem ciągle mówił: tak, tak,
23 5    |               zacząłem do niej mówić głosem tak cichym jak myśl i prosiłem,
24 5    |         słodko i tkliwie jakby matki głosem - biedne dziecię, co tobie?
25 5    |                rzekła prawie wesołym głosem - nie uda ci się - dość
26 5    |         ducha mojego zmieszało się z głosem twoim, gdy mówiłaś do mnie.~
27 5    |         cieszę, kiedy przemówisz tym głosem silnym jak rozkaz, nęcącym
28 5    |              milczeniu rzekła zimnym głosem sądowego wyroku:~- Ja ciebie
29 6    |     rozdzierającym od niemej boleści głosem.~Podniosłem głowę, spojrzałem
30 6    |          rzekła wreszcie przerywanym głosem - nie zapomnij pójść na
31 6    | odpowiedziała mi łagodnym jak prośba głosem i ścisnęła za rękę z przekonaniem
32 6    |          chwili nie przemawiam żywym głosem, tylko list piszę, Aspazjo -
33 6    |              ręce i krzyknąłem całym głosem: - "Ty kłamiesz! ty kłamiesz!" -
34 6    |              łagodnym, macierzyńskim głosem - można Leonowi bardzo spokojnie