Rozdzial

 1 Wstep|                ach! bo nam wtedy tak dobrze było jednym z drugimi -
 2 Wstep|             wszystko i wszystko było dobrze lub pięknie, szlachetnie
 3 Wstep|              mi, jak ja to pragnęłam dobrze uczynić, jak ja to będę
 4 Wstep|           Boga zrozumiał. Oh! jak to dobrze, Henryku, że my się już
 5 Wstep|     niedokładności twoich. O! jak to dobrze, Henryku. Może później byłbyś
 6 Wstep|           twoich cieniów! Oh! jak to dobrze, Henryku, że my się już
 7 Wstep|              Nam przecie musiało być dobrze i miło jednym z drugimi,
 8 1    |             było mi z tymi łzami tak dobrze, tak miło, jak nigdy z podarowanym
 9 1    |       ptaszek w jej objęciu - toć ja dobrze dziś pamiętam jeszcze, nikt
10 1    |            najpierwsze obrazy i znam dobrze, i patrzę na nie czystym
11 1    |            wstrząsnęła.~- Obwińże go dobrze burką, żeby nie zmarzł! -
12 1    |             silniej nie zastukało.~- Dobrze, dobrze! Wcale nieźle -
13 1    |             nie zastukało.~- Dobrze, dobrze! Wcale nieźle - poszepnął
14 1    |            się do mnie plecami, tak, dobrze, teraz - wziął fuzję, wymierzył -
15 1    | odpowiedziałem po chwili - że tak mi dobrze, jak kiedy Julcia śpiewa,
16 1    |              jeszcze, bo mi jest tak dobrze, jak wtedy, kiedy nie ze
17 2    |        upomnieć - przemówił głos tak dobrze znany, że każda pierś go
18 2    |          poetą, lecz zrozumiejmy się dobrze - nie takim poetą z piórem
19 2    |          samym dźwięku mej pieśni.~- Dobrze, dobrze, Beniaminie, ale
20 2    |        dźwięku mej pieśni.~- Dobrze, dobrze, Beniaminie, ale dźwięk
21 3    |       choroba twoja.~- Jeśli tak, to dobrze. Obudziłem się z jakąś myślą
22 4    |            pamięci jedynie.~- Oh! to dobrze! oh! to dobrze! - zawołały
23 4    |                Oh! to dobrze! oh! to dobrze! - zawołały chłopczyki i
24 4    |            datę twojego urodzenia.~- Dobrze, jeśli wzajemne odbiorę
25 4    |             ogniem i natchnieniem.~- Dobrze, braciszku! Wyświadczę ci
26 5    |      miłością kocha tych, którym się dobrze czyni. Wszak prawda, piękna
27 5    |              popłynęłam. Ach! jak mi dobrze było! Może w godzinę potem
28 5    |         Beniaminie, wszystko pójdzie dobrze, ale wracaj do nas". Ojciec
29 6    |        odpowiedział głos inny, znany dobrze - głos ten przenikającej
30 6    |        Zobaczysz, Beniaminku, że nam dobrze będzie...~I drżącą ręką
31 6    |         zstąpił do niego i mówił: - "Dobrze zrobiłeś, żeś wrócił, matka
32 6    |            gdyby mi kto dawał za nią dobrze w rzeczywistości zawarowane,
33 6    |          człowiek zdolny, poczciwy, "dobrze urodzony" w całym najświętszym
34 6    |                Gdyby przyjąwszy, tak dobrze nim zagospodarowała, że