Rozdzial

 1 Wstep|        dwie istoty w połączeniu swoim tworzące taką kobietę, jaka
 2 Wstep|       Stąd też zapewne Emilka w swoim własnym przekonaniu jest
 3 Wstep|  jedynie. Anna w każdym uczuciu swoim, w przyjaźni, w dobrej znajomości,
 4 Wstep|       tylko, a przy tym w życiu swoim miał jedno uczucie, jedną
 5 Wstep|        to niech śpią w egoizmie swoim wszyscy ojcowie rodzin i
 6 Wstep|     nich mowa?~- Jak filozof ze swoim "distinguo" się odezwie,
 7 1    |     barwą rzeczka jakby własnym swoim kolorem płynęła, tuż nad
 8 1    |         Zitta patrzyła na niego swoim zmyślnym, dziwnie połyskliwą
 9 2    |     namiętności, świętą w duchu swoim. Na jej czole taka myśli
10 3    |  wszystkim, co mi Cyprian przed swoim zemdleniem mówił - i było
11 3    |        ja źle zrobiłem? - rzekł swoim dawnym; poczciwym braterskim
12 4    |        lecz leciał. Sokół chyba swoim mocnym, przyśpieszonym oddechem
13 4    |   pozdrawia pana gościem w domu swoim - prosi, żebyś z nią dzielił
14 4    | pierwszeństwo? - dodała, ciągle swoim wachlarzem o ramię moje
15 4    |     mieć możesz? - zapytała tym swoim głosem, tymi swoimi ustami.~
16 4    |       ci się zdaje, że gdzie na swoim świecie żyjesz, na tym świecie,
17 4    |     prędko uciekł wraz z bratem swoim; mnie wtedy okropny smutek
18 4    |       Beniaminie - rzekła mi ze swoim czarodziejskim półuśmiechem
19 4    |     rodzeństwu albo towarzyszom swoim nazwie cię, pani: "ta obca
20 5    |   chociaż raz spojrzała na mnie swoim kamiennym, ciemnopołyskliwym
21 5    |        podobałeś w tym uśpieniu swoim - pięknie ci było, jak gdybyś
22 5    |    swojej, księżniczka umarła w swoim pysznym zamku. Rybak płakał
23 6    |         godzi się z cierpieniem swoim...~Ludwinka długo patrzyła
24 6    |        pioruna mignęła, wyrazem swoim podobna - zbiegłem na dół,
25 6    |        w najdrobniejszym ułamku swoim, że mi ani jeden rzut pędzla
26 6    |         was tu cierpiał w życiu swoim, cierpiał okropnie, bezprzytomnie,
27 6    |          jej białe łono całował swoim śmiertelnym pocałunkiem -
28 6    |       Bożą i na pożytek bliźnim swoim - każdy dzień ich, każdą
29 6    |          póki tej próby w życiu swoim nie przejdzie, póty, ja
30 6    |      póki kto tej próby w życiu swoim nie przejdzie". Istotnie,
31 6    |       jakoby niebyły na miejscu swoim pozostał.~- Masz słuszność,