Rozdzial

 1 Wstep|         sądzę. - Najpierw Emilka, pani domu, wdowa po mężu, który
 2 Wstep|        każdym rozkazie tej dumnej pani łatwo można było odgadnąć
 3 4    |       orlim piórem czapeczce.~- I pani jest panią tego zamku, lecz
 4 4    |          za piersi spadał.~- Moja pani - rzekł tak jednotonnym
 5 4    |           powtarzało słowa - moja pani pozdrawia pana gościem w
 6 4    |        postacią witać miejsc tych pani; dajcie mi skromne, góralskie
 7 4    | odpowiedzieć dość przytomnie.~- A pani powiedz mi także, ile to
 8 4    |   przebąknął - a ja sama...~- Ty, pani - przerwałem z żywością -
 9 4    |     powiedzieć tego, co wiem...~- Pani urodziłaś się w którymś
10 4    |         Ja nie wieszczbiarzem, ja pani przepowiedzieć bym nie mógł
11 4    |    dziecię kochające.~- Tak jest, pani, to znaczy to wszystko.~-
12 4    |  zniszczeniem i tajemnicą.~- Nie, pani, to szatan tak nienawidzi.~-
13 4    |    pacierza książki.~- Otóż kiedy pani Aspazja chce tego - rzekł
14 4    |          niej stanąłem.~- Żegnaj, pani - odezwałem się, lecz ona
15 4    |        ciemno już płoną?~- O nie, pani, słońce jeszcze nie wstało,
16 4    |       szatanki dokuczyć.~- Prawda pani, dokuczyły okropnie, okropnie!~-
17 4    |      twojej ciekawą jestem.~- Nie pani, ja bym tu nigdy nie zaśpiewał
18 4    |      przez litość, nie żartuj tak pani.~- Ależ ja nie żartuję,
19 4    |           bawię.~- To nie baw się pani mną - i chciałem rękę wysunąć,
20 4    |         gniewam się i nie dziwię, pani się tylko gniewać i dziwić
21 4    |   człowieczeństwo. Żegnaj, żegnaj pani na zawsze; widziałem obok
22 4    |     klejnotach. Widziałem ciebie, pani, tak cudną i zachwycającą,
23 4    |           i odchodząc skarżę cię, pani, przed sumieniem twoim,
24 4    |          temu sposobność, ale ty, pani, skarby złota cisnęłaś na
25 4    |     towarzyszom swoim nazwie cię, pani: "ta obca kobieta".~- Mylisz
26 5    |            żeś nie utonął?~- Nie, pani, ja tylko bardzo chory byłem -
27 5    |          nie, jeszcze nie wstawaj pani, mnie tak najlepiej, jak
28 5    |           z żalu - nie pytaj mię, pani...~- I owszem, ja chcę wszystko