Rozdzial

 1 Wstep|            kiedy wspomniał: "Ja tam byłem, ja to widziałem". - Gdy
 2 1    |      zrodzone; - tym dziecięciem ja byłem. Nad przygotowaną dla mnie
 3 1    |        nazajutrz weselszy i młodszy byłem. Otóż więc we wzmiankowanej
 4 1    |        samemu, nie zaprzeczyłem im. Byłem zmartwiony a bolejący, lecz
 5 1    |          się wyglądała. Lecz ja nie byłem tak surowym krytykiem, mnie
 6 2    |          ale to bardzo piękny wtedy byłem - dzisiaj nie wierzyłabyś
 7 2    |             sobie, że kiedyś piękny byłem... piękny... piękny...~Cyprian
 8 2    |            kilka razy pod śniegiem, byłem na górach, gdzie mi oddech
 9 2    |            Boży rzucone uczucie, że byłem ze wszystkimi i wszyscy
10 3    |           tak nie umrę, mój bracie; byłem szczęśliwy, kochałem, używałem,
11 3    |             lecz ja dzieckiem wtedy byłem i naprawdę rozlubowałem
12 4    |         Zresztą trzech rzeczy pewny byłem: - nóg Sokoła, że się nie
13 4    |        widział, roił, śnił, ~Kim ja byłem, gdziem ja był?~~Ach, to
14 5    |          zachwyconym, tym kochanym, byłem ja. I nie mogłem rozczarować
15 5    |          jasność jej źrenicy, dumny byłem radością jej, wielki byłem
16 5    |          byłem radością jej, wielki byłem miłością jej - a poza obrazem
17 5    |         zdawało, że już bliski celu byłem, nagle zimno dotkliwe nogi
18 5    |         pani, ja tylko bardzo chory byłem - w gorączce musiałem z
19 5    | opowiedziałem jej wszystko - kim ja byłem, co mi Cyprian mówił, jak
20 5    |         życia nie weszło, bo to nie byłem ja - to były jednochwilowe
21 5    |             upodobania Aspazji - ja byłem tylko w jej uśmiechu, w
22 5    |          Otóż, jako wam rzekłem, ja byłem w tej chwili właśnie choroby
23 6    |         ogródek z łąkami dzieliła - byłem wszędzie, tylko nie miałem
24 6    |      cierpieli okropnie, dlatego ja byłem zazdrosnym, ty okrutną.
25 6    |         godziną bez cierpienia - ja byłem taki szczęśliwy!...~Już
26 6    |          nawet uciechą nie drgnęło. Byłem u Tereni w tej właśnie chwili,
27 6    |            dziecka, a w głębi duszy byłem tak spokojny jak ślimak
28 6    |         nieraz może myśleliście, że byłem wzruszony, do głębi duszy