Rozdzial

 1 Wstep|                 Emilka wam świat cały w swoje własne ubierze sukienki,
 2 Wstep|            obojętna, tuląc dokoła szaty swoje, aby gdzie mimowolnie ich
 3 Wstep|              przypatrzyła się na własne swoje oczy. Karmiono ją szyderstwem
 4 Wstep|              pośpiech i przez zmęczenie swoje ku najwyższości dobrego
 5 Wstep|             piękna, oprawiła ją w serce swoje niby diament najprzeczystszej
 6 Wstep|                 przedmiotów na wrażenia swoje. Jakaś bezmyślność cygańska
 7 Wstep|                  Malowała też ona życie swoje, malowała w zachwycające
 8 Wstep|               Zapaleniec" stąd otrzymał swoje przezwisko, że tak żył prędko,
 9 Wstep|           zaciętości, z którą wszystkie swoje przeprowadzał zamiary. Czasem
10 Wstep|            jaskrawych kolorów? zrzucają swoje piękne, młodzieńcze sukienki -
11 Wstep|              Alberta. Inni mniej więcej swoje własne dorzucali zastrzeżenia -
12 1    |                  od wojskowych, kwatery swoje porzucających. Darował ją
13 1    |            tylko pamiętaj na całe życie swoje - to, co usłyszysz w tej
14 4    |                 największe nieszczęście swoje, a więc dowodzi, iż był
15 4    |              Śpiewak opowiada potem sny swoje i marzenia, które są największym
16 4    | najniespokojniejszymi ruchami oburzenia swoje objawiał, nagle przycichł
17 4    |                 nie wiesz, kogo w progi swoje przyjęłaś. Ten ubiór, co
18 4    |           mogłaś mu zostawić objawienie swoje do najgorętszej życia modlitwy,
19 5    |         fantastyczny wirtuoz, przyłożył swoje diabelskimi pazurami zakończone
20 5    |       powiedziała kiedykolwiek nazwisko swoje, a strach mi było, żeby
21 5    |          niewidomej całości natęża siły swoje, ostatecznych chwyta się
22 5    |               kobiercach pierwsze kroki swoje stawiać zaczęło to dziecię
23 5    |          grubych szmatach, którymi nogi swoje obwinął - daleko mu jeszcze
24 6    |               gdzie indziej... ale mają swoje krzyże, nie zapomnij, ja
25 6    |                 mogą w drugich odpierać swoje własne myśli i obawy. -
26 6    |          zręcznie nie uniknął lub drzwi swoje przypadkiem otwarte nieszczęściu