Rozdzial

 1 Wstep|   najdoskonalszą pogardą umysłu i twarzy wesołością zbliżał się ku
 2 2    |           oczy jego utkwiły w mej twarzy, dłonie zesztywniały niby
 3 2    |        jaśniejsza myśl widomie po twarzy przeciągała - czasem zamykał
 4 2    |        chwilach odmiennych, mojej twarzy w niepewnej przyszłości?
 5 2    |           choremu nawet, jak to z twarzy jego było widać, nie chcieliśmy
 6 2    |           życie trupich piersi do twarzy jego uciekło - była to twarz
 7 2    |        świecę jeszcze zupełnie ku twarzy mojej obrócił, ale nic nie
 8 3    |        uważałem cudny owal twojej twarzy i tę ruchów rześkość, i
 9 4    |          i odeszły z uśmiechem na twarzy - one pojąć nie mogły bez
10 4    |    rzęsach ciemnozielone oczy, na twarzy jakby ślad znikającego rumieńca,
11 4    | pierścieni zwoje mogły w koło jej twarzy roztoczyć taką jasną, przeświecającą
12 4    |         nie mogła - inne rysy jej twarzy odbiły lekkie, ulotne zadziwienie
13 4    |          tego, a szalałem;~Łzy po twarzy nieraz ciekły,~Nieraz palce
14 4    |     niewinności przylgnęło do jej twarzy. ~Nie mogłem na ten widok
15 4    |    czarodziejskim półuśmiechem na twarzy - prześlicznie konno jeździsz,
16 5    |     spuszczone powieki i tylko na twarzy mojej odbiciem niewypowiedzianej
17 5    |         jej piękną twarz ku mojej twarzy schyloną.~- Biedne dziecię -
18 5    |           niezmierną bladość twej twarzy, przyszło mi do myśli, że
19 5    |         sztyletu zadrgną rysy jej twarzy i usta jękną boleśnie...
20 6    |  odpowiedź mnie się łzy gradem po twarzy stoczyły. Sześć lat! Sześć
21 6    |       przebaczenia wszystkie rysy twarzy rozpromienił - to mi znowu
22 6    |            Poczułem zimno jego na twarzy jak dmuchnięcie cichego
23 6    |         mną jej twarz, częścią do twarzy obrazu, częścią do tej twarzy,
24 6    |     twarzy obrazu, częścią do tej twarzy, która mi w jaskrawości
25 6    |           nie mam ani wyrazu, ani twarzy, których bym się tak nawet