Rozdzial

  1 Wstep|             ściany, dwa gotyckie okna z przymkniętymi od ogrodu
  2 Wstep|              uboczu, stolik niewielki z całym herbacianym rynsztunkiem,
  3 Wstep|             herbacianym rynsztunkiem, z szklankami, filiżankami
  4 Wstep|             szklankami, filiżankami i z świecącym samowarem, który
  5 Wstep|          wtedy tak dobrze było jednym z drugimi - ach! bo my wtedy
  6 Wstep|               uraz? czyby już wszelką z serca zrzuciło tęsknotę?
  7 Wstep|             się na nich lub na sobie, z wspomnienia mieć rozczarowanie
  8 Wstep|        gromadka, a nieraz jeszcze kto z dalszych znajomych zawitał.
  9 Wstep|        szczęśliwie.~Teraz miejcie się z nią na ostrożności, młode
 10 Wstep|             ubierze sukienki, pójdzie z wami szukać ślicznych a
 11 Wstep|          zupełnie "czarne diabły" nic z nim nie mają wspólnego.
 12 Wstep|             bardzo surowa, bo żadnemu z nich nie przebaczyła jeszcze,
 13 Wstep|            wątpi o nikim. Śmiałem się z niej czasem, że gdyby od
 14 Wstep|           ludziom bratniej myśli rękę z pomocą wyciągniętą i życie
 15 Wstep|            było czyste i tylko ciągle z niższej do wyższej przechodząc
 16 Wstep|         chwilę o samej sobie zwątpić. Z okiem badawczym, nieustannie
 17 Wstep|              bezpiecznie, że aż innym z nią razem stanąć by się
 18 Wstep|           potrzebne lub sprawiedliwe, z wytrwałością szła ku spełnieniu
 19 Wstep|             nie zatruła jej stosunków z ludźmi, prawda, że też jedynie
 20 Wstep|          których byłaby może ukochała z całą słabością drobiazgowych
 21 Wstep|            moje złe nie tak mi czarno z sumienia wyglądało, to tylko
 22 Wstep|          kornej pokucie bywała. - Ale z Teklą to rzecz inna. Tekla
 23 Wstep|          wyraźny, stanowczy, a zawsze z zimnym rozsądkiem zgodny.
 24 Wstep|           usposobieniu mojemu, że się z nią w ciągu rozmowy na dwa
 25 Wstep|               Sprzeczność tła takiego z rysami głównych niby figurek
 26 Wstep|               gospodarsko; kto mu się z bliska przypatrzył, ten
 27 Wstep|              kobiet, tylko że Jawidze z upodobań jej przybywało
 28 Wstep|              nowych, a innym kobietom z namiętności życia i prawdy
 29 Wstep|              zawierała wspomnienia, a z przyszłością tak ścisły
 30 Wstep|              Niespokojna, natchniona, z entuzjazmem w utrudzenie
 31 Wstep|         utrudzenie się przerzucająca, z utrudzenia w wątpliwość,
 32 Wstep|         chwilach rozpaczy i szczęścia z niewidzialnym tajemnym Bogiem
 33 Wstep|            stworzenie; każdy jej ruch z osobna mógł być żywcem na
 34 Wstep|            orlę często za to niejedną z nas i skrzydłem potrąciło,
 35 Wstep|          nielitosna, jakaś osobliwość z najpospolitszymi spadkami
 36 Wstep|             niespodzianego entuzjazmu z najczystszym ducha wzniesieniem
 37 Wstep|          tylko, by im się przypatrzyć z rozkoszą. Ludzie poważni,
 38 Wstep|           pokorną na kiedyś i wypartą z indywidualności swojej niewolnicę.~
 39 Wstep|               ma spokoju i równowagi, z nią zawsze walka nieustanna
 40 Wstep|            ile nie wysłuchany, o tyle z wolna inne przyjmował stosunki,
 41 Wstep|         żadnego wysilenia, bez żadnej z ludźmi lub ze sobą walki,
 42 Wstep|        składnie i zręcznie, tak jakoś z przywyknienia i bez myśli
 43 Wstep|               rzadko kto mógł się jej z karbów posłuszeństwa wyłamać,
 44 Wstep|       całowałam nieraz, oh! całowałam z wielką przyjemnością...
 45 Wstep|          wystarczyć na zapoznanie się z żeńską połową naszego zgromadzenia.
 46 Wstep|             niej nie napisałam wcale.~Z mężczyzn, którzy co wieczór
 47 Wstep|         Teofila-Dzieciaka i Beniamina z dwoma przydomkami, bo w
 48 Wstep|   różnorodnych warunków, że na koniec z całą nieskończonością swoich
 49 Wstep|               starości i nie wiedzieć z pewnością, czy to miłość
 50 Wstep|          rozumowania powinien się był z wynikiem miłości jednoczyć,
 51 Wstep|             bóstwem wymagającym ofiar z życia, szczęścia i myśli,
 52 Wstep|                jak gdyby najmłodszemu z nas wszystkich najwcześniej
 53 Wstep|              co by wziął trzech ludzi z burzliwymi i sprzecznymi
 54 Wstep|        skłonnościami, czterech innych z cnotą najwznioślejszą, pomieszał
 55 Wstep|          czego pragnął, tak połączoną z tym, czemu się poświęcał,
 56 Wstep|         przyjemność robiło. Inne jego z egoistami podobieństwo leżało
 57 Wstep|          leżało w upornej zaciętości, z którą wszystkie swoje przeprowadzał
 58 Wstep|             obojętne, a zawsze takie, z których mu żadna wyłączna
 59 Wstep|             wyrobić, czy żeby książkę z jednej do drugiej przenieść
 60 Wstep|      obchodziły postronne przedmioty; z najobojętniejszym okrucieństwem
 61 Wstep|         spotkanych w drodze zawadach, z najdoskonalszą pogardą umysłu
 62 Wstep|              czasem było tego dziecka z błękitnymi oczyma, z ślepym
 63 Wstep|          dziecka z błękitnymi oczyma, z ślepym niedoświadczeniem,
 64 Wstep|             ślepym niedoświadczeniem, z żądzą płomienną. Przeczuwało
 65 Wstep|            osiągnienie celu ułatwiał. Z upodobania nawet wybierał
 66 Wstep|            Alcybiades mógł każdą rolę z zadziwiającą dokładnością
 67 Wstep|            zbytku gorączkowych myśli, z maligny lub fantazji tylko,
 68 Wstep|                Trzeba go było widzieć z tą matką, żeby mieć dokładne
 69 Wstep|               my się już nie spotkamy z sobą! - zostałeś w myśli
 70 Wstep|              już nie ufać, a może byś z uporu szedł tą drogą, którą
 71 Wstep|               tą drogą, którą szedłeś z przekonania, może przez
 72 Wstep|         pierwszą goryczą, niezręcznie z pierwszych poprawiać chciał
 73 Wstep|               my się już nie spotkamy z sobą! - Niech będzie znak
 74 Wstep|              usnuł na zewnątrz gęstą, z zimnego rozsądku, wyrachowania
 75 Wstep|       wspomniał, żywsze wrażenia taił z grobową skrytością, drobnych
 76 Wstep|           własnej ręce; on, obojętny, z uczucia tylko brał siłę
 77 Wstep|    otaczającej go kasty. Gdy mu która z nas kiedy stawiła na oczy
 78 Wstep|               taką sprzeczność treści z maksymami, dowodził jej
 79 Wstep|            wygodne szaty skroić sobie z tej zmurszałej materii,
 80 Wstep|            jesteś, Leonie - wyzuj się z ciasnej niewłaściwego rozsądku
 81 Wstep|            jest właśnie, abyś walczył z nimi. Nie ciśnij się między
 82 Wstep|          mądrością całej przeszłości, z wyłączeniem teraźniejszego
 83 Wstep|              na gruncie zostanie? Bóg z tobą, Metodysto! z tobą
 84 Wstep|                Bóg z tobą, Metodysto! z tobą uśmiech twej kochanki
 85 Wstep|             teraz. Przyjdzie człowiek z sercem, to go pyta: a masz
 86 Wstep|          talent? - przyjdzie człowiek z talentem, to nań woła: a
 87 Wstep|          towarzystwu koniecznie ludzi z sercem i talentem trzeba?~-
 88 Wstep|              miękka i wrażliwa natura z otaczającymi ją żywiołami
 89 Wstep|           własność przyswajania sobie z na zewnątrz wewnętrznych
 90 Wstep|           jeden rzadszy medalik byłby z narażeniem wolności i życia
 91 Wstep|              jakiejś kolekcji sam się z bardzo ciekawego ogołocił
 92 Wstep|          sobie. Mimo tak niezaczepnej z pozoru natury, miał jednak
 93 Wstep|          przyprowadził, zapoznali się z sobą u jakiegoś antykwariusza,
 94 Wstep|              stawił go w naszym kółku z tym poleceniem, że to jest
 95 Wstep|            opowiadał, a nade wszystko z niezwykłą dla podróżników
 96 Wstep|      rozwijały się obrazy po obrazach z dagerotypową dokładnością
 97 Wstep|             rzeczywistym on nie umiał z pełnienia cnót obowiązkowych
 98 Wstep|           naszym przyjacielu wnioski. Z jego pięknych, lubo nieco
 99 Wstep|              być dobrze i miło jednym z drugimi, kiedyśmy się pomimo
100 Wstep|          pomimo zimna i błota wszyscy z różnych stron miasta przy
101 Wstep|           wszyscy zakochani kryją się z miłością swoją jak z grzechem.~-
102 Wstep|              się z miłością swoją jak z grzechem.~- Jak z grzechem?
103 Wstep|           swoją jak z grzechem.~- Jak z grzechem? co za przyrównanie -
104 Wstep|             żartobliwie Albert, który z nas wszystkich najlepiej
105 Wstep|               ten ustęp, rzeczywiście z ksiąg indyjskich przerobiony
106 Wstep|               którzy się przez miłość z poświęcenia w samolubstwo
107 Wstep|        ześliznęli, ilu takich, którzy z miłością w dobrem wytrwali?
108 Wstep|           zostać świętym bez żony jak z żoną - zakrzyczał wyciągnięty
109 Wstep|              jeszcze za życia ucieknę z ziemi, to po śmierci wprost
110 Wstep|       odartego, nagiego nie wpuszczę. Z waszą teorią o świętości
111 Wstep|           waszą teorią o świętości wy z niej jakąś klasztorną regułę
112 Wstep|               Bardzo to jest łaskawie z twojej strony, że powiadasz "
113 Wstep|         bliźniemu pomocy nie odmówię, z kolegami młodości mojej
114 Wstep|             dlatego po sławę i wiedzę z kapitanem Ross lub Parry
115 Wstep|         rozdam ubogim, to dla każdego z was będę biegał po gorszym
116 Wstep|                Galop! galop! galop! - z głośnym śmiechem zawołał
117 Wstep|             cnotach nadzwyczajnych? - z oburzeniem odrzekł Henryk. -
118 Wstep|         trzecia grzechem - o którejże z nich mowa?~- Jak filozof
119 Wstep|               grzechu, ale naczerpują z postronnych okoliczności -
120 Wstep|       Uchwalcież co stanowczego, abym z pewnością wiedzieć mogła,
121 Wstep|         Emilia przyjęła wniosek, lecz z poprawką Alberta. Inni mniej
122 Wstep|           skrajnych zostali: Seweryna z Leonem i Augusta z Henrykiem.~-
123 Wstep|           Seweryna z Leonem i Augusta z Henrykiem.~- Co to znaczy,
124 Wstep|            się pali.~- Dziwny jednego z drugim stosunek - podchwyciła
125 Wstep|            się tak szerokim kołem, że z dala dotychczas siedzący,
126 Wstep|         wdzięcznie i żwawo, jak gdyby z przywyknienia chciał utraconych
127 1    |               płci męskiej, dziewiąte z kolei - a rzecz dziwna,
128 1    |          rzecz nadzwyczajna, przyjęte z taką radością, takim błogosławieństwem,
129 1    |              pieszczot, ani matki, że z danym życiem jej życia się
130 1    |           wszystkiego nie było.~Matka z siostrami ze starej bielizny
131 1    |         poszyły pieluszki moje. Jeden z braci na niespodziankę uplótł
132 1    |           tylko i ze łzami w oczach i z uśmiechem na ustach poszedł
133 1    |         słodyczy jaśniejąca radością, z nowo narodzonym przy boku
134 1    |             obrazkach opowiadał jeden z braci historię synów Jakubowych,
135 1    |           sławnych mężów - Franklina. Z tej czci dla Franklina możecie
136 1    |              różne sympatie człowieka z treścią jego własnej natury
137 1    |            człowieka, jak się długo i z najspokojniejszym obliczem
138 1    |            dla mnie pierwsze wrażenia z ich wszystkich ulubionych
139 1    |          cichuteczko płakać i było mi z tymi łzami tak dobrze, tak
140 1    |           dobrze, tak miło, jak nigdy z podarowanym przez starą
141 1    |       najpierw, wchodzącego do pokoju z jakąś białą, biało ubraną
142 1    |     siostrzyczka wasza - odpowiedział z uśmiechem.~- Nasza siostrzyczka,
143 1    |               niebie jeszcze! Gdy zaś z niedowierzaniem patrzyłem
144 1    |            rozśmiała, ja wykrzyknąłem z radością.~- Ach prawda,
145 1    |             się do białej dziewczynki z uśmiechem, choć mu słowa
146 1    |       najpiękniejsza prawda boża szła z podniesionym dumnie czołem
147 1    |           dziś pamiętam jeszcze, nikt z nas się nie uśmiechnął nawet,
148 1    |          święty jak błogosławieństwo, z głębi własnej piersi wyciągnięty
149 1    |            wyładowanych zbożem wozach z fornalami się ściga, a na
150 1    |            najcichszą, najtęskniejszą z całego rodzeństwa siostrę,
151 1    |             Oh! żartujesz - zawołałem z pustotą i uderzyłem jeszcze
152 1    |             spała, Ludwinko - dodałem z prośbą. Siostra nic mi nie
153 1    |        zabawił mnie ten obrazek, lecz z wolna, im dłużej w niego
154 1    |            uśpienia lub resztę wrażeń z czoła odpaść jej przez to
155 1    |              teraz przynieś tu klatkę z twoją makolągwą, wyżywioną,
156 1    |      makolągwa, co cię kochała, co ci z dłoni ziarnka jadła, z ustek
157 1    |             ci z dłoni ziarnka jadła, z ustek wodę ocukrzoną piła,
158 1    |       braciszku - i lekko zsunęła mię z kolan, lecz ja nie pobiegłem
159 1    |            ogór, za pole i domek nasz z oczu straciłem i gdy mię
160 1    |          mojego dzieciństwa, bo Karol z nas wszystkich najmniej
161 1    |          wybranką, jego najukochańszą z ukochanych, więc też Moloch
162 1    |      spokojnie, ale mocno, dopóty kto z domowych obronić nie wyszedł.
163 1    |           ogonem, otrząsnął się jakby z wody lub kurzawy i szedł
164 1    |    przywiązania, poklepał go po karku z taką miną, z jaką to czasem
165 1    |              go po karku z taką miną, z jaką to czasem oficer żołnierza
166 1    |        milszej niespodzianki. - Karol z radości nie mógł przyjść
167 1    |             czasem ów łeb na ramieniu z jakąś lubością wschodnią,
168 1    |             na głos jego przy biegała z daleka, a posuwisto, a lekko,
169 1    |               i spuścić kurek, choćby z zamkniętymi oczyma. Karol,
170 1    |            najmilszej, to aż się ktoś z mniej go znających zapytał:
171 1    |               osobę Karol przedstawił z największą powagą, ku największemu
172 1    |              dom i wioskę straciliśmy z oczu.~Dzień był prześliczny,
173 1    |              w oczy ćmiło. Pędziliśmy z bratem - pędzili, aż na
174 1    |               wilkach słyszałem tylko z powiastek Teresi; powiastki
175 1    |    przygotowań mały punkcik na drodze z dala czerniący, przybliżył
176 1    |          tarzając się po śniegu jakby z rozpaczy upokorzenia. Wilk
177 1    |              zupełnie jak obecność. - Z tego obrazu, na przykład,
178 1    |              nie tylko mego brata, co z siodła zeskoczył, przede
179 1    |             niespokojności usunął się z przede mnie, wziął fuzję
180 1    |            przede mnie, wziął fuzję i z najzimniejszą krwią do rąk
181 1    |       rozmawialiśmy, jakie to śliczne z tego wilka będzie futro
182 1    |             tylko jeden wyraz żadnemu z nas do ust się nie przyplątał -
183 1    |               coraz częściej brał mię z sobą na polowanie i kiedym
184 1    |     pierwszego dzika, aż mię uściskał z radości, lecz uściskał dlatego,
185 1    |          przed nim zbladły, że gdzieś z dala od niego ze dwie ich
186 1    |               przepłynęła jakaś łódka z tajemniczymi postaciami;
187 1    |         wieczór, na kamieniu pod lipą z Bronisławą przesiedziany,
188 1    |             obrazki. Terenia o każdym z nich i jemu, i mnie cudowne
189 1    |               doprawdy, sam nie wiem. Z nazwiskami otaczających
190 1    |           kiedyś, gdy wam się uiszczę z wywołanej życzeniem waszym
191 1    |              to państwu opowiem którą z tych bajek Tereni. Was to
192 1    |               które sobie nieruchomie z robótką w kąciku zasiadało.
193 1    |         ciężkie i głośne westchnienie z piersi mu się wydarło.~-
194 1    |              Co cię boli? powtórzyłem z płaczem nieledwie.~- Mnie
195 1    |        niegodziwa książka - zawołałem z oburzenien i rzuciłem ją
196 1    |            Czy wy wiecie, dlaczego ja z takim uszanowaniem z drogi
197 1    |               ja z takim uszanowaniem z drogi ustępuję i głowy uchylam,
198 1    |               zakręcą, gdy spostrzegę z dala przed stopniami ołtarza
199 1    |            koło żebraka, bym do niego z jałmużną ręki nie wyciągnął,
200 1    |         wyciągnął, koło smutnego, bym z chęcią pociechy myśli ku
201 1    |             od przejeżdżających wozów z niebezpiecznego miejsca
202 1    |              rozdziwaczenia. Czy się, z was komu śniło kiedy, że
203 1    |               komu śniło kiedy, że go z wysokiej bardzo i bardzo
204 1    |              bardzo stromej góry, np. z takiej góry, z jakiej Chrystus
205 1    |              góry, np. z takiej góry, z jakiej Chrystus widział
206 1    |               królestw, że go, mówię, z takiej góry w przepaść jakąś
207 1    |              miało umierać, czemu się z tej góry głowy nie rozbiło?
208 2    |        wojskowo służył w Królestwie i z Lubelskiego na czas krótki
209 2    |         przyjechał, Cyprian gdzieś aż z Rzymu ostatni list pisał,
210 2    |            ostatni list pisał, ja sam z Węgier wracałem, a przy
211 2    |               że Ludwinka musiała żyć z jakimś utajonym w głębi
212 2    |              wsiego roku! Niech każde z was tak kiedyś łamie się
213 2    |               łamie się chlebem Bożym z rękoma dzielnych synów,
214 2    |         kiedyś dłoń, co na jego dłoni z niezawiedzioną ufnością
215 2    |            rzekła. - Na imię Cypriana z błogosławieństwem moim niech
216 2    |               dokładniej zdałem sobie z niego sprawę i dziś ręczyć
217 2    |         cisnęły się ku niemu, a które z nich dzieci miały, to mu
218 2    |            dziwny uśmiech zachwycenia z ust jego rozświecił, że
219 2    |               przemocą uwalniając się z narzuconego rozdziału:~-
220 2    |                   ja nie wiem, jednak z pewnym wyrzutem mu rzekłem:~-
221 2    |             coraz częściej zaczęła mu z końcem wieczerzy na rysy
222 2    |            lepiej wody - szepnąłem mu z cicha i po karafkę sięgnąwszy,
223 2    |               mocno, że wszystko wino z kieliszka na obrus się rozlało.~
224 2    |             niezgrabny, to szkoda - i z wyraźnym niezadowoleniem
225 2    |              wody - powtórzyłem w pół z prośbą, w pół z rozkazem.~-
226 2    |     powtórzyłem w pół z prośbą, w pół z rozkazem.~- Napiję, czego
227 2    |                 napiję, choćby i octu z żółcią, bo znów jesteś prześliczny,
228 2    |         Cyprian nie chciał ustąpić.~- Z zupełną pewnością wyrokuję
229 2    |       czerstwości? Ja myślałem, że mi z czoła za pierwszym spojrzeniem
230 2    |               gniewaj, dziecko moje - z uśmiechem na te wszystkie
231 2    |            człowieczeństwa - bo walka z nieszczęściem jest najwyższym
232 2    |           najwyższym prawem, bo walka z nieszczęściem jest siłą
233 2    |               nawet, a choćbym chciał z natchnienia brak wspomnień
234 2    |           niebie, gdzie twarz w twarz z Panem Bogiem przez całą
235 2    |           wybrani się radują... Walka z cierpieniem... Jemu się
236 2    |            może, ale nie będzie walka z nieszczęściem, jak ty ją
237 2    |              w czarne krepy uwinięty, z gorejącym mieczem w dłoni,
238 2    |            dłoni, i dlatego chciałbyś z nim pójść już w zapasy -
239 2    |       nietoperz, jak błoto, jak palce z zanokcicą, jak brudna chustka
240 2    |               kaszlem zakończył.~Nikt z nas się nie zaśmiał wzajemnie -
241 2    |              prześlicznego chłopczyny z szerokim, bladym czołem,
242 2    |              szerokim, bladym czołem, z wielkimi ciemnymi oczyma:~-
243 2    |        podróżą, choremu nawet, jak to z twarzy jego było widać,
244 2    |            zapadłe i wszystkie kości, z anatomiczną dokładnością
245 2    |         rzekłbyś, że to szkielet jaki z lekka tylko cielistą błoną
246 2    |        przeziębisz jeszcze. Jak można z takim kaszlem w noc Bożego
247 2    |             ci się śniło? - powtórzył z przyciskiem.~- Pomówimy
248 2    |               Beniaminie - rzekł brat z powściągniętą, ale widoczną
249 2    |             to dziwny człowiek! Chyba z natchnienia naprędce sen
250 2    |            słuchaj - śniło mi się, że z drżącą lampką w ręku spuszczałem
251 2    |              dobrze - nie takim poetą z piórem w ręku, z palcami
252 2    |          takim poetą z piórem w ręku, z palcami w atramencie uwalanymi,
253 2    |          popuściwszy, biegłeś do mety z najsławniejszymi gonitw
254 2    |             okrył, nieba nie widzisz, z samą przestrzenią się gonisz -
255 2    |             tam naprzeciwko sędziowie z bacznym okiem i meta już
256 2    |           teraz po widzach, śmiej się z tych, co o tobie wątpili -
257 2    |          nagrodę i wychodź ze szranek z dumnym czołem, z hardym
258 2    |              szranek z dumnym czołem, z hardym wzrokiem i słuchaj,
259 2    |            drodze twojej jedni drugim z ust do ust podają - "oto
260 2    |         wonnościami skropioną, tunikę z najcieńszej wełny sydońskiej
261 2    |              o niej? Ej! daj mi pokój z całą powszednich małżeństw
262 2    |        rumienie to krew, to życie, co z przepełnionej organizacji
263 2    |               natury w pełność bóstwa z duchem i ciałem - rozkosz
264 2    |            potem nie umiał, gdyby ona z swych ust rozpieszczonych
265 2    |         ozłoci, tej śmiałej myśli, co z każdej chwili radośniej
266 2    |                  Kusicielu! - rzekłem z cicha.~Brat się nachylił
267 2    |             trzymał, zadrżała, upadła z lichtarzem na ziemię i zgasła.
268 2    |                  krew mu się kawałami z ust waliła... był przerażającej,
269 3    |             wzniósłszy oczy do nieba, z głębi duszy bym wołał: - "
270 3    |             duszy bym wołał: - "Niech z drogi twego życia Bóg artystów
271 3    |                Czasem też artysta sam z siebie wymyśli wrażenie
272 3    |           niech ci, których kochacie, z dala artystów idą drogą
273 3    |              wyborny ogień - a jednak z wolna wszyscy usunęliście
274 3    |             was. Wyłączono już bóstwo z natury, nie biją dziś pokłonów
275 3    |           wyłączcież i wy część waszą z użycia piękności i sztuki,
276 3    |         sztuki, postrącajcie artystów z ołtarzy waszych, bo to nowe
277 3    |              to właśnie rozłączać się z nim musi ciągle, żeby stanęło
278 3    |              zetknięciu ze wzrokiem i z myślą waszą, i z uczuciem
279 3    |           wzrokiem i z myślą waszą, i z uczuciem waszym może się
280 3    |          bezbożny jak piekło!~Cyprian z wolna przychodził do siebie,
281 3    |              to dobrze. Obudziłem się z jakąś myślą żalu właśnie
282 3    |         zrzucił całą odpowiedzialność z sumienia swego. - Choć przecierpisz -
283 3    |               ci nadgrodzę; wezmę cię z życiem, z młodością, z marzeniami
284 3    |        nadgrodzę; wezmę cię z życiem, z młodością, z marzeniami
285 3    |            cię z życiem, z młodością, z marzeniami twoimi, z cudną
286 3    |       młodością, z marzeniami twoimi, z cudną pięknością twych rysów,
287 3    |               bez wiedzy płyną, dusza z przewagi nerwów wyzwolona,
288 3    |        możliwością natury! Kto umiera z silną wiarą, że do nieba
289 3    |         szczęście najlepiej człowieka z koniecznością godzi; kto
290 3    |          bogactwa, ten się nie będzie z przeznaczeniem kłócił. Jest
291 3    |          drętwiejących rąk swoich, bo z jutrem łączy go coś silniejszego
292 3    |            umierać przychodzi, umiera z przekleństwem na ustach,
293 3    |       wszystko, nie żałuję niczego.~I z ostatnim słowem Cyprian,
294 3    |        silniał widocznie, nagle wstał z łóżka jak gdyby najzdrowszy
295 3    |       powiedziałeś - odrzekłem wolno, z namysłem.~- Bo też ty niczego
296 3    |              niby, iż mógłbyś walczyć z nieszczęściem, które jest
297 3    |            się.~- Ona tu jest - rzekł z cicha - moją Aspazję już
298 3    |         kochanka; kiedy już wystąpiła z martwego płótna, żywa i
299 3    |             okropnej, w tych zapasach z niedokończonym dziełem,
300 3    |           cudnym spadkiem łączyła się z nieco odkrytymi ramionami,
301 3    |           rysy wstępowały, niby duchy z głębi spokojnej wody na
302 3    |               rozwiał ten młodzieniec z jasnym czołem, z przesilającym
303 3    |          młodzieniec z jasnym czołem, z przesilającym się w męskość
304 3    |               w męskość dzieciństwem, z gwałtownością pierwszej
305 3    |        obwijające je sznurki rozrywać z pośpiechem. A wtem drzwi
306 3    |      niespokojna. Cyprian wytrącił mi z rąk na wpół odwiniętą pakę
307 3    |       pośpieszył do wchodzącej. Jeśli z was kto ma jaką skłonność
308 3    |         płótno, potrącony ręką brata, z wolna toczył się po ziemi
309 3    |             jakiś odepchnęła jeszcze.~Z początku łajała matka Cypriana,
310 3    |               świąteczne i wyjechałem z domu, obrazu nie widziałem,
311 3    |          jeszcze serce! To jak muszla z dalekiego morza! w niej
312 3    |          słowa Cypriana! A mieszkałem z nimi całe sześć miesięcy
313 3    |          słowa mego brata i tę postać z obrazu, która przecież istniała,
314 3    |             tym, co mi samo przez się z życiem nadpłynęło - teraz
315 3    |          obojętnym, nic czczym, teraz z wszystkiego ja muszę coś
316 3    |          jeśli nie, to dopiero ciskam z oburzeniem i odznaczam sobie
317 4    |              dniu takim był spokojnie z założonymi rękami chciał
318 4    |            mój najdawniejszy, jeszcze z lat dziecinnych znajomy,
319 4    |              musiał być dla mnie list z domu, już od dwóch tygodni
320 4    |             dwóch tygodni czekałem go z największą niecierpliwością,
321 4    |               ukołysałem, że mi cugle z rąk wypadły. Jechaliśmy
322 4    |               gałęzie jakiegoś drzewa z szelestem łamać się zaczęły,
323 4    |              i tuż przed łbem końskim z łoskotem ciało jakieś na
324 4    |              Oto, żebyście wiedzieli, z całej siły na większy pośpiech
325 4    |     rzeczywiście, widomie, osobiście, z przestrzenią się ścigam.
326 4    |           wyścigła mię w górze wielką z rozpiętymi skrzydłami chmurą,
327 4    |           ognistej fali - aż jednej i z drugiej strony tak ciemny,
328 4    |             jak dnia owego - poszaleć z taką swobodą i nieugiętą
329 4    |            koniu siedzącej postaci.~- Z drogi, z drogi! - ozwał
330 4    |         siedzącej postaci.~- Z drogi, z drogi! - ozwał się głos
331 4    |            lecz miękki, jak gdyby się z piersi niedorosłego młodzieńca
332 4    |               młodzieńca wydobył.~- A z której i na którą, mój niewidzialny
333 4    |               w przelocie lekko nawet z boku musnęła.~Zerwałem się
334 4    |          krzyknąłem - więc teraz mnie z drogi, mnie z drogi precz!~
335 4    |              teraz mnie z drogi, mnie z drogi precz!~I w tejże chwili
336 4    |              zupełniej zjednoczył się z chęciami moimi; wszystkich
337 4    |        sposobem wkrótce zrównałem się z nią i przy jej boku koń
338 4    |           wyścigu uprzedzić. Lecz nie z Sokołem taka sprawa - mój
339 4    |             pędziliśmy oboje, a tylko z ruchu i ze słuchu miarkowałem,
340 4    |              trochę. Towarzyszka moja z największą niecierpliwością
341 4    |               dźwięczny, który mi się z początku głosem młodzieńca
342 4    |           wydatnej głowy, twarz jakby z srebrnej tarczy księżyca
343 4    |          płomienna jasność wylała się z tego otworu - domyśliłem
344 4    |            gorejący zamek, do którego z innej przybyłem strony,
345 4    |              przy progu sieni stojący z wielką srebrną laską, żółto
346 4    |               głos ludzki wywiódł mię z tego odurzenia, w którym
347 4    |            sen rzeczywistością, że ja z żywymi ludźmi mam do czynienia.~-
348 4    |            znać bym pragnął, żeby się z obecności mojej usprawiedliwić
349 4    | usprawiedliwić i wytłumaczyć. Chłopcy z zadziwieniem po sobie spojrzeli.~-
350 4    |           tłumaczyć? - zagadnął jeden z nich wreszcie.~- Przed panem
351 4    |                Pana nie mamy - odparł z niejaką dumą starszy, prześliczny
352 4    |        ubiorze, w czarnej, aksamitnej z orlim piórem czapeczce.~-
353 4    |         chciejcież mi powiedzieć, czy z panią tego zamku będę mógł
354 4    |            balu nie będę, niech który z was pójdzie i wcześniejsze
355 4    |             domu swoim - prosi, żebyś z nią dzielił ucztę nocy dzisiejszej
356 4    |        ogarnia, odpowiedziałem jednak z największą w świecie powagą)
357 4    |               się - powtórzyłem jakby z pamięci jedynie.~- Oh! to
358 4    |              ja powiadam, że za króla z uczty Baltazara! To najbogatsze.~-
359 4    |         dorastającego Samuela - białą z najcieńszej kaszmirskiej
360 4    |           własna myśl moja wyskoczyła z głowy i znów do niej cudzym
361 4    |              i oba wrócili niezadługo z najwierniej naśladowanym,
362 4    |             kapelusz, i łapcie nawet, z jedwabiem lśniącego łyka
363 4    |              to spojrzeniem się witał z innymi, a ja sam szedłem -
364 4    |   herkulesowych kształtów Afrykańczyk z pojętnym wzrokiem, z świecącą
365 4    |      Afrykańczyk z pojętnym wzrokiem, z świecącą od czamości skórą,
366 4    |     postawiony tam dla przeciwieństwa z tym, co go odsłaniał widokiem.
367 4    |              a jak to wszystko objęte z trzech stron trzema zadziwiającej
368 4    |             zwierciadlnymi taflami, a z czwartej przedłużane w nieskończoność
369 4    |              a jak to wszystko cudnie z wierzchu szklanną przyodziane
370 4    |              odpowiedziałem i odeszły z uśmiechem na twarzy - one
371 4    |           tych przepychów - ale mnie, z ubogiej rodziny najmłodszemu
372 4    | najdziecinniejszej wrażliwości mojej, z każdą chwilą gwałtowniejszego
373 4    |               jak szmaragd - świeciły z wierzchu odbiciem tylko -
374 4    |              co za dziwna sprzeczność z czołem wyniosłym i rysującym
375 4    |              co za dziwna sprzeczność z licem bladym, ale zda się
376 4    |            gorącym już od krwi, co ma z pierwszym serca uderzeniem
377 4    |         najdziwaczniejsza sprzeczność z ustami szczególniej, z tymi
378 4    |    sprzeczność z ustami szczególniej, z tymi jej drobnymi choć wydatnymi,
379 4    |              drobnymi choć wydatnymi, z tymi jej świeżymi jak niewinność,
380 4    |          Powinniście mię przynajmniej z ciekawością słuchać, ja
381 4    |               ją - poznałem twarz ową z blaskiem pioruna ujrzaną
382 4    |          podniosłem głowę i oczy, sam z miejsca nie wstałem - wszakże
383 4    |     pojmujecie, że gdyby przed którym z was objawiła się jaka święta,
384 4    |              na przykład, to by żaden z was przecież nie mógł zerwać
385 4    |          przecież nie mógł zerwać się z krzesła lub kanapy i ukłonić
386 4    |            ale jej usta zaczynały się z wolna uśmiechem rozciągać -
387 4    |           wolna uśmiechem rozciągać - z wolna, z wolna, aż perłami
388 4    |        uśmiechem rozciągać - z wolna, z wolna, aż perłami drobnych
389 4    |         godzinie?~- Czy tak? - rzekła z tym samym lekkiego szyderstwa
390 4    |          powiadam, że to jest sto lat z górą...~- Więc ja mam sto
391 4    |                   Więc ja mam sto lat z górą - odparłem spokojnie.~-
392 4    |             to podobno czas złoczyńca z wdziękami i szczęściem w
393 4    |           Spojrzyj dokoła - czy która z nas lękać się go lub zapierać
394 4    |             zapierać może, czy której z nas brak nie piękności -
395 4    |             ty lata nasze? Ot, patrz, z nas każda żyła wiek swej
396 4    |           kapłanką Izydy i śmiała się z Napoleona, który przy jej
397 4    |                 Ty, pani - przerwałem z żywością - nic mi nie mów
398 4    |              na wyszczególnienie daty z tego czasu, który w ojczyźnie
399 4    |             Zatrzymałem się - uśmiech z jej ust zniknął, czoło jakby
400 4    |            nie mógł ani jednej chwili z przyszłości, ani jednego
401 4    |              przyszłości, ani jednego z jej zamiarów - ja tylko
402 4    |            mnie tak blisko, że czułem z każdym jej ruchem każdy
403 4    |          kochasz, Beniaminie - dodała z półuśmiechem tak wyzywającym,
404 4    |             kiedy śpiewam.~W stojącym z dala gronie młodych, niby
405 4    |              dopatrzyć zdołałem jedna z nich już żądaną podawała
406 4    |             Kształt dość podobny, ale z kryształu i struny złote
407 4    |              kryształu i struny złote z srebrnymi mieszane.~- Jak
408 4    |          palcami i odepchnięta lutnia z szklistą skargą o marmur
409 4    |            istnieje - to Bóg wyrzucił z siebie i to jest światowe
410 4    |              nikt nie zapamięta, jest z Bogiem - przyszłość, której
411 4    |            wraca do Boga - umierający z Bogiem się łączy - dziewica,
412 4    |              tę wypożyczoną jałmużnę, z której wy się radujecie.
413 4    |              Kleopatry - rozpuszczoną z napojem wypiję, moim ten,
414 4    |              wszystkie pobożne wyrazy z kartek otworzonej do pacierza
415 4    |        zrozumiesz mej pieśni, gdyż ja z natchnienia śpiewam po włosku
416 4    |               więc, śpiewaj śmiało, a z ogniem i natchnieniem.~-
417 4    |         tłumaczyć będę twoją, chociaż z mej strony jest to nierównie
418 4    |         chłopcze!... Bracie Kainie!~- Z wolna, z wolna, łagodny
419 4    |             Bracie Kainie!~- Z wolna, z wolna, łagodny Ablu, to
420 4    |               nudził na tym świecie.~~Z moich książek i kajetów, ~
421 4    |             moich książek i kajetów, ~Z wonnych kwiatów świeżych
422 4    |        wonnych kwiatów świeżych łąk, ~Z łysin moich profesorów, ~
423 4    |              łysin moich profesorów, ~Z srebrnych chmurek na błękicie, ~
424 4    |           chmurek na błękicie, ~Nawet z szklanki i z talerza, ~Nawet
425 4    |         błękicie, ~Nawet z szklanki i z talerza, ~Nawet z grzywy
426 4    |          szklanki i z talerza, ~Nawet z grzywy klaczki mej -~Wszędzie,
427 4    |             koń sieść, ~I nie chciało z śmiesznych śmiać, ~I nie
428 4    |             twej kibici,~Kocham perły z szyi twej. ~Blask diamentów
429 4    |            twa chwieje, ~Gazę, coć on z piersi zwieje,~Twej postaci
430 4    |              głowy mam. ~Precz, precz z nimi do szatana, ~Ty mię
431 4    |             mię kochasz, tyś kochana;~Z drogi, z drogi nam!~Jesteś
432 4    |        kochasz, tyś kochana;~Z drogi, z drogi nam!~Jesteś moją -
433 4    |      Niedopita kropla w dzbanie,~Albo z jego własnej winy ~Jeden
434 4    |       zaczynało - nie śmiał się nawet z łysin swoich nauczycieli,
435 4    |             znaczy, że pierwej musiał z nich często nieprzywoite
436 4    |             nikomu - bo, o ile mogłem z trochę ciemnej groźby zrozumieć,
437 4    |             ogniem i mieczem straszy, z lekka nawet o grobie kochanki
438 4    |            grobie kochanki nadmienia, z pewnością jednak nie powiada,
439 4    |        śpiewak jak naprzykrzone muchy z nosa - radzi pić wino, całować
440 4    |               tysiącznymi naddatkami, z których to jedynie wycisnąć
441 4    |             ról nastąpiła. Mój sąsiad z lewego boku, który przez
442 4    |              tu na ziemi~Białe anioły z skrzydłami białemi,~Które
443 4    |           losów. ~Miłość kobiety - to z twą siostrą młodą ~Wspólne
444 4    |          szatana;~To wzięte wszystkie z głębi twojej duszy ~Chęci
445 4    |             ty sam nawet skłócisz się z sumieniem, ~Ona ci jedna
446 4    |                Miłość kobiety! - o ja z darów bożych ~Niech sobie
447 4    |             każdą lub razem zapłaczę ~Z każdym, kto innej nie chce
448 4    |     skłoniwszy się prędko uciekł wraz z bratem swoim; mnie wtedy
449 4    |             spojrzeniem, aż na koniec z dala siedzącej dostrzegłem.
450 4    |             jak dzieli trupem wylęgłe z niego robactwo - piękny
451 4    |               was, źle i wam być musi z przybyszem, co ani pojąć,
452 4    |      wspomnienia nawet, strząśnie pył z obuwia swojego i tylko opowiadając
453 4    |             pierwszej w życiu omyłce. Z pośpiechem przebrałem się,
454 4    |          czoło coraz bardziej chłodło z nocnych zjawisk i wrażeń. -
455 4    |            mętne szumowiny obraz twój z mózgu mojego - ja o dzisiejszej
456 4    |           bogatsza, bo szczęśliwa - i z tą będzie miłość moja, z
457 4    |              z tą będzie miłość moja, z tą matki błogosławieństwo,
458 4    |               matki błogosławieństwo, z tą niebo i Bóg...~
459 5    |              się zupełnie i zaczynały z lekka na wschodnią stronę
460 5    |             to bym może otrząsnął się z ogarniających mnie potęg -
461 5    |            miałem taką chwilę, jakiej z was żaden podobno mieć nie
462 5    |          zaczęło mi bić gwałtownie, a z duszy, w uroku szczęścia
463 5    |               nagłe i niespodziewane, z obłoków prosto w studnię.
464 5    |               która zupełnie do miary z wznoszeniem i opadaniem
465 5    |             czterech cienkich nogach, z białym łbem w środku ciała.
466 5    |       zobaczyła mnie, mnie w koszuli, z jakąś chustką na głowie,
467 5    |               a stara baba zaczęła mi z wolna głową potakiwać, a
468 5    |           powszednich odzież, krótki, z grubego sukna Spencer i
469 5    |                każesz mi zrobić balon z pajęczyny, mój Murzyn zaniesie
470 5    |              zaniesie go na najwyższą z gór Himalaja, tam sobie
471 5    |      widziałem rozciągniętym na łóżku z tą przy nogach moich babą
472 5    |           złote podkowy - puścimy się z gór karpackich na ukraińskie
473 5    |          krokiem podszedłem ku szafie z rzeczami, wyciągnąłem płaszcz
474 5    |               wielkie koło określić i z drugiej strony domu wejść
475 5    |       poruszeń jak do pływania i znów z sił opadłem, fałdy mego
476 5    |           zarośla, schwyciłem się ich z całą mocą, która mi została
477 5    |              wróciło mi pojęcie życia z całą boleścią swoją i ze
478 5    |           byłem - w gorączce musiałem z domu wybiec; nie wiem, jakim
479 5    |             tak poszła ze mną, jak ja z nią później poszedłem -
480 5    |            Chociażbyś serce wyrzuciła z swej piersi, choćbyś wszelkiemu
481 5    |             rzuciłam się w tę łódkę i z wodą popłynęłam. Ach! jak
482 5    |          bardzo przypatrywałam ci się z zachwyceniem; na koniec
483 5    |           skądże nowe łzy w oczach?~- Z choroby i z żalu - nie pytaj
484 5    |               w oczach?~- Z choroby i z żalu - nie pytaj mię, pani...~-
485 5    |          Aspazjo! - rzekłem na koniec z trudnością - Aspazjo! bo
486 5    |               wyższość potęgi walczyć z tobą nie myślę - poprzestanę
487 5    |            ducha mojego zmieszało się z głosem twoim, gdy mówiłaś
488 5    |          gdyby potem rozłączyć mi się z nim przyszło - gdybym musiał
489 5    |               unikać kazał, jak razem z obrazem wiadomość o jego
490 5    |         prawie - co tobie drażnić się z tak słabą istotą? co tobie
491 5    |             Aspazja, a białe jej ręce z siłą i wdziękiem raz po
492 5    |           rękojeść dziwną sprzeczność z trzymającymi ją dłoniami
493 5    |           Cypriana. Aspazja wzięła mi z duszy cały mój żal za umarłym.~
494 5    |               kiedyś powiem wam którą z tych bajek, co mi Teresia
495 5    |           zamku śpiewały stare mnichy z długimi brodami i stare
496 5    |          długimi brodami i stare baby z wpadłymi oczyma. Na drugi
497 5    |         chatce swojej, ale nie spał - z dwunastą godziną uchyliły
498 5    |     schyliwszy się odgarnęła mu włosy z jednej strony głowy i pocałowała
499 5    |           brzegiem morza, nie wstawał z posłania swego. Przyszedł
500 5    |             za księdzem chłopiec mały z zapaloną gromnicą i olejami