Rozdzial

 1 1|           nadbrzeżna woda zmąciła.~Ludwinka drgnęła, jak gdybym to ją
 2 1|            gdzie to jest "daleko".~Ludwinka zamyśliła się, czy nad sposobem
 3 1|          nas kochać przestaje. - I Ludwinka znów pochyliła się nad wodą
 4 1|            patrzącego niespokojnie Ludwinka wniosła długie, smutne spojrzenie.~-
 5 1|     nieruchomie nad wodą siedzącą.~Ludwinka zgromadziła je wszystkie,
 6 1|        zmienić nawet, ale mu w tym Ludwinka przeszkodziła.~- Niechże
 7 1|           opór, to nigdy Ludwince. Ludwinka była jego wybranką, jego
 8 2|   rodzicach aniołem pociechy tylko Ludwinka została - moja Ludwinka
 9 2|            Ludwinka została - moja Ludwinka zawsze blada, zawsze smutna,
10 2|       tęskniąca. Ja dziś myślę, że Ludwinka musiała żyć z jakimś utajonym
11 2|      jednak ręczyć za to nie mogę, Ludwinka nigdy przed nikim się nie
12 2| zbrzydniesz tak okropnie, że nawet Ludwinka, która wszystko smutne lubi,
13 6|      mówiłem, nikt mię nie badał - Ludwinka otoczyła mię całą troskliwością
14 6|       wszyscy, w opuszczonym domku Ludwinka tylko została się ze mną.
15 6|            kościami chrzęsnęły, że Ludwinka aż się przystąpić bała do
16 6| przypominałem jej słowa Cypriana: "Ludwinka nawet minie cię ze wstrętem"
17 6|         świeżymi rozjątrzyć łzami. Ludwinka jednak miała dziwną, niepokojącą
18 6|         psuły dziennego porządku - Ludwinka też z niezachwianą cierpliwością
19 6|            myśli - odparła smutnie Ludwinka - ale jeśli to tak jest,
20 6|         się z cierpieniem swoim...~Ludwinka długo patrzyła mi w oczy.~-
21 6|         obliczył, spostrzegłem, że Ludwinka miała słuszność, że taki
22 6|        dostał pomieszania zmysłów?~Ludwinka z trwogą spojrzała na mnie,
23 6|       straszyłbym cię już nigdy...~Ludwinka cichymi łzami płakała.~-
24 6|           długiej chwili milczenia Ludwinka się zbliżyła i chcąc może
25 6|     stępiały zupełnie.~Poszedłem z Ludwinką na grób rodziców - płakałem,