Rozdzial

 1 Wstep|       niej zlały zupełnie i że na koniec, jak każda wyższych przeznaczeń
 2 Wstep|          kobieta pokochała się na koniec i wzajemnie pokochaną została,
 3 Wstep|      różnorodnych warunków, że na koniec z całą nieskończonością
 4 Wstep|         ich więcej zbliżały, a na koniec jednego wieczoru Teofil
 5 Wstep|   szalenie, skakała wesoło, aż na koniec zahaczyła się o przedmiot
 6 Wstep|         żywszym blaskiem i gdy na koniec wzniesioną głowę Beniamina
 7 1    |           bratem - pędzili, aż na koniec i w bór się wjechało; ja
 8 2    |       mogliśmy się porozumieć.~Na koniec też i wieczór się skończył,
 9 3    |         chwalić, jest odmiennym i koniec; niechże kto wielbi białość,
10 3    |          ustawiałem go sobie i na koniec treść jego przejęła mię,
11 3    |        moja, co mi zobojętniła na koniec wszystkich kobiet wdzięki,
12 4    |        sklepienie przebywa, aż na koniec brzęknął gdzieś łańcuch,
13 4    |         zbytkiem ozdobnych, aż na koniec wszedłem do małej przybocznej
14 4    |        głową i uśmiechali się.~Na koniec wybiła godzina pierwsza
15 4    |           zniszczenie. Początek i koniec - narodziny świata i zgon.
16 4    |           tego - rzekł starszy na koniec - zaśpiewam ci, góralu,
17 4    | pierzchliwych marzeń rój ~Padł na koniec, widny, żywy, ~Skształtowany
18 4    |   szukałem jej spojrzeniem, aż na koniec z dala siedzącej dostrzegłem.
19 5    |     książki listu i podania mi na koniec; widzę jeszcze poczciwie
20 5    |           życzeniach moich, aż na koniec ubrałem się w nie i podniosłem
21 5    |           głową swoją trzęsła. Na koniec przedsięwziąłem pokorą ją
22 5    |         ci się z zachwyceniem; na koniec widząc niezmierną bladość
23 5    |    Słuchaj, Aspazjo! - rzekłem na koniec z trudnością - Aspazjo!
24 6    |            aż przyszło do tego na koniec...~Lecz o tym właśnie "teraźniejsi"