Rozdzial

 1 1|         nie zerwane, a mój brat Karol kochał psy, konia i strzelbę
 2 1| chwilach mojego dzieciństwa, bo Karol z nas wszystkich najmniej
 3 1|     niemu wielki czarny brytan. Karol go dla tej barwy przezwał
 4 1|      tylko - rzekła do niego.~A Karol, jakkolwiek wszystkim dość
 5 1|   domowych obronić nie wyszedł. Karol nigdy nie byłby zaufał tak
 6 1|        albo wywracał na ziemię. Karol przyjął uśmiechem szczery
 7 1|    Patrz, to tęgi wiarus. Potem Karol zawołał: Zitta - i ze stajenki
 8 1|        milszej niespodzianki. - Karol z radości nie mógł przyjść
 9 1|    choćby z zamkniętymi oczyma. Karol, który lubił wszystko imieniem
10 1|        młoda osoba? Młodą osobę Karol przedstawił z największą
11 1|   bądźcie spokojni - odkrzyknął Karol i wziął mię przed siebie,
12 1|        Wcale nieźle - poszepnął Karol sam do siebie, a potem głośniej
13 1|       warknął, Zitta parsknęła, Karol zawołał "psyt" i znów wszystko
14 1|         rzucił się naprzód, ale Karol głośno zawołał znowu - leżeć! -
15 1|         bez uchybienia żadnego.~Karol po tej pierwszej chwili
16 1|    przyplątał - wyraz "bojaźń". Karol nie wspomniał go i w zapytaniu
17 1|    życia mojego modlitwą.~Jeśli Karol i Bronisława tak wyraźnym,
18 2|     Julcia, Bronisia i Terenia. Karol wojskowo służył w Królestwie
19 2|   Ludwinki nocleg przyrządziły.~Karol, Cyprian i ja dostaliśmy
20 2|      zimna jak lód. Krzyknąłem. Karol się obudził, wstał prędko,
21 3|         jednego obrazu? - Kiedy Karol wziął zemdlonego na ręce
22 5|        wracaj do nas".~Brat mój Karol napisał: "Beniaminie, wszystko
23 6|        Tam, gdzie Józef i gdzie Karol - odpowiedziała cichym,
24 6|     Cyprian spoczywa... Józef i Karol gdzie indziej... ale mają