Rozdzial

 1 Wstep|          światem i zimnej wody na głowę, to stawałam przed nią i
 2 Wstep|          gdy na koniec wzniesioną głowę Beniamina oświecił, zdawało
 3 1    |       wtedy siostra przytuliła mi głowę do kolan swoich, upieściła
 4 1    |    ślazowy koło ręki mego brata - głowę miała spuszczoną, a jednak
 5 1    |            kiedy człowiek zaczyna głowę podnosić i w niebo spoglądać.
 6 1    |          rozgniewał. Potem wsparł głowę na ręce i przez chwilę nie
 7 2    |      śniło, Beniaminie, że miałeś głowę arabskimi wonnościami skropioną,
 8 3    |           świat szczęścia - złożę głowę twoją na kolana tej, przed
 9 3    |      piękny! O jaki piękny! - pod głowę lekko w tył zarzuconą jedną
10 4    |         łatwo mogłem o pień który głowę sobie rozbić. Cóż tu czynić,
11 4    |      leciał, a mnie leciały przez głowę różne obrazki, roidła, wspomnienia,
12 4    |     piórami chwiejący; podniosłem głowę i oczy, sam z miejsca nie
13 4    |           gryzłem wściekły,~O mur głowę rozbijałem~Albo ręce wyciągałem,~
14 5    |     przypuszczeń mignęło mi przez głowę, co prędzej wbiegłem do
15 5    |      kolanach młodzieńca jakiegoś głowę. Kobietą ona była - wyraźnie
16 5    |     światła wznosiła i opuszczała głowę swoją; obok niej stał nieruchomy
17 5    |          wyłom ściany i opierałem głowę o kolana Aspazji, zaledwie
18 5    |       włożę ci białą szlafmycę na głowę i do samego końca nosa przystawię
19 5    |          zasłonę i gdy mi wypadło głowę twoją w głębszy cień jeszcze
20 5    |          że mi doktorski biret na głowę wsadzono i że kiedyś, jak
21 5    |         najdroższym, czy w własną głowę uderzy, czy w kodeks prawny,
22 6    |        boleści głosem.~Podniosłem głowę, spojrzałem dokoła - prawda,
23 6    |  przebiegały różne życzenia przez głowę jak muchy przez otwarty
24 6    | dotychczas w milczeniu spuszczoną głowę swoją trzymający, wzniósł