Rozdzial

 1 Wstep| arytmetyczną, że piękność ideałem. Wy lepiej znacie się na tym,
 2 Wstep|       lepiej znacie się na tym, bo wy kochacie i wierzycie. Rodzimy
 3 Wstep|           waszą teorią o świętości wy z niej jakąś klasztorną
 4 Wstep|          zdatnymi nas czynią.~- Co wy gadacie o cnotach nadzwyczajnych? -
 5 1    |     obrazem, uczuciem i myślą.~Ale wy, moi drodzy, dziwicie się
 6 1    |           niej mówił.~Matka... Czy wy wiecie, dlaczego ja z takim
 7 1    |          wieku kobieta? Czy wiecie wy, dlaczego nieraz w kościele,
 8 1    |       klęczącą postać kobiety? Czy wy wiecie, dlaczego nigdy nie
 9 1    |     miejsca nie usunął? Czy wiecie wy, dlaczego? Oto dlatego,
10 1    |           stawię... - ale przecież wy nie lirycznej elegii chcieliście
11 1    |      Bogowi zaufał. Przypominacież wy sobie owo spadanie, coraz
12 2    |          wierzyłabyś temu, Anno, i wy wszystkie zaprzeczyłybyście -
13 3    |            się rozgniewać na mnie, wy wszyscy zakochani w piękności
14 3    |          miłością bijących - alboż wy to Sabejczykowie lub Gwebry?
15 3    |          księżycowi - wyłączcież i wy część waszą z użycia piękności
16 4    |           jedno oka mgnienie - czy wy rozumiecie, jak to wszystko
17 4    |         widziałem ją potem, oh! to wy pewno nic byście nie zrozumieli,
18 4    |       Żyłem wtedy, umarłem teraz - wy żyjecie teraz i umrzecie
19 4    |  błyskawice i pioruny? Szaleni! to wy macie - On ma to, czego
20 4    |          by przestał być Bogiem, a wy byście się stali Bogami.
21 4    |     wypożyczoną jałmużnę, z której wy się radujecie. Szaleni!
22 4    |        nawet spytać ich się: - Kto wy jesteście? czego chcecie
23 6    |   patologiczne usposobienie. Teraz wy także, słysząc mię, nieraz