Rozdzial

 1 Wstep|    niech już teraz ukochanych swoich nie spotyka, kto w trumnie
 2 Wstep|     na wpół drogi towarzyszów swoich. Felicja, choćby i za najartystyczniejszych
 3 Wstep|    ubywa. Jadwiga w kochanych swoich kochała zawsze pierwszą
 4 Wstep|     Bogiem ideału w piersiach swoich, czyż Jadwiga nie była prawdziwą
 5 Wstep|     męska w urzeczywistnieniu swoich pragnień wytrwałość. Jakaś
 6 Wstep|    czynów do wszystkich pojęć swoich.~Wiedza i praktyczność tkwiły
 7 Wstep|       z całą nieskończonością swoich widoków do końca trafić
 8 Wstep|       sokami zbyteczne u stóp swoich przekarmia gałęzie. Nasz
 9 Wstep|    zrobić powolnym narzędziem swoich wymysłów i pragnień - oszukuje
10 Wstep|  najodważniej broni szarpanej swoich przyjaciół sławy. Jedno
11 Wstep|   ziemia strupiałych członków swoich jak cyganka-żebraczka nie
12 1    |  przytuliła mi głowę do kolan swoich, upieściła gładzącą włosy
13 1    |  zaczęła, jak czasem dzieci w swoich sztucznych jednogodzinnych
14 1    | straconej, wszystkich nadziei swoich, wszystkich czynów swoich,
15 1    |     swoich, wszystkich czynów swoich, wszystkich wzniosłych zamiarów,
16 2    |     zachowany - i według słów swoich szła go na bok odłożyć...~
17 3    |       życia, i miłości, i sił swoich nie ma po co żałować! Ja
18 3    |      siłami drętwiejących rąk swoich, bo z jutrem łączy go coś
19 4    | różnokolorowymi strojami szat swoich, a każdy to uśmiechem, to
20 4    |       czterdziestu wiekach do swoich mrówek przebąknął - a ja
21 4    |       śmiał się nawet z łysin swoich nauczycieli, co znaczy,
22 6    |   jego wciągnęły mię do zabaw swoich, dokazywałem z nimi, biegałem,
23 6    |      na nagrodę dla wybranych swoich zachował. Spojrzyjcie dokoła,