Rozdzial

 1 1|          odgadnąć cały charakter mego ojca, jeśli tylko trochę
 2 1|       już jej owoc w głębi ducha mego i stał mi się tym, co nazywają
 3 1|        kwiatek ślazowy koło ręki mego brata - głowę miała spuszczoną,
 4 1|          w tych latach ostatnich mego życia na pamięci podupadłem.
 5 1|        widzę doskonale nie tylko mego brata, co z siodła zeskoczył,
 6 1|        życzeniem waszym powieści mego życia i gdy znowu, tak jak
 7 1|         mam tylko co do wypadków mego życia waszą ciekawość zaspokoić,
 8 3|        był wierzył w nieomylność mego błogosławieństwa, jak w
 9 3|     wszystko; wtem nagle postaci mego obrazu wzrok mi przesłoniły,
10 3|         ja kocham wyraźnie słowa mego brata i tę postać z obrazu,
11 3|      rozwinąłem wszystkie władze mego ducha, rozpuściłem wszystkie
12 4|    odurzenia, w którym od chwili mego przybycia zostawałem. Zapytania
13 4|          zupełną równowagę władz mego umysłu i to zazwyczaj, co
14 4|          mówię, strzeż się brata mego, gdy śpiewać nie skończy,
15 4|    mogłem na ten widok oburzenia mego powściągnąć - wstałem, poszedłem;
16 4| pobożność jedynie, żeby relikwia mego serca nie przywiodła do
17 4|        przebrałem się, podano mi mego konia, dosiadłem go i pędziłem
18 4|      nadziejom moim, oblubienicy mego przeznaczenia - piękną jesteś,
19 5|          musiało być od zamku do mego pomieszkania.~Sokół, własnemu
20 5|        znów z sił opadłem, fałdy mego płaszcza uniosły mię tylko,
21 5|          spojrzeniem dzieciństwa mego.~- O czym tak dumasz? -
22 6|    głowami, bo jej palce kolejno mego i małej dziewczynki dotykały
23 6|      powiem szczerze, że gdyby z mego listu piękna kobieta śmiała