Rozdzial

 1 1|       organizmu, jak się oddycha, je, pije - przed kochaniem
 2 1|    siedzącą.~Ludwinka zgromadziła je wszystkie, popatrzyła chwilkę
 3 1|     mianem zbezcześcił; chciał mu je zmienić nawet, ale mu w
 4 1|        nie czystym okiem, i widzę je dokładnie. Oh, ten ogromny,
 5 1|     rozwartej paszczęce i mógłbym je anatomowi wyrysować bez
 6 1|            co życia nie znają, co je poznali aż do stracenia
 7 2|          nich dzieci miały, to mu je wyciągały na ręku do wcześniejszej
 8 3| potrzebował moich rysów i układał je sobie w zamierzonych wrażeń
 9 3|           od nich pałce, przenosi je co prędzej na kościane klawisze
10 3|     zacząłem wszystkie obwijające je sznurki rozrywać z pośpiechem.
11 4|           boleści i trwogi, co to je kwikiem końskim nazywają,
12 4|       dłonie~Serce człowiecze, to je drogą świata,~Ponad kałuże,
13 5|         co więcej nawet, składała je dni powszednich odzież,
14 5|      pięknymi dźwiękami i układać je tak, by żywe na słuchaczach
15 5|        umarłego brata - wciągnęła je z pocałunkiem, rozwiała
16 5|     Przestałem kochać kwiaty, ona je lubić zaczęła - na jej głowie,
17 5|      pełniejsze gałązki, pieściła je, pocieszała niby ludzkie
18 5|           tajemnicą". Zrozumiałem je - łzy mi w oczach stanęły -
19 6|    wreszcie - ten ma nadzieję, iż je z życia wyrzucić potrafi.
20 6|           po tysiąc razy spędzała je sprzed siebie - albo czasem,
21 6|     wspomniał o przebaczeniu, tak je dał każdy prędko i zupełnie -
22 6|    rozżarzonych węgli i trzymałem je poty, póki mi w pięściach
23 6|      danych okolicznościach muszą je dla wyższej poświęcić prawdy;