Rozdzial

 1 Wstep|            serca i serce cierpiało okropnie.~Występki bliźnich, niedoskonałości
 2 Wstep|           często sprzeczałyśmy się okropnie. Jej pojęcia zamknęły się
 3 Wstep|         nikomu nie szkodził - jemu okropnie szkodzono.~Beniamin ze wszystkich
 4 Wstep|           dlatego, że już wyłysiał okropnie. Teofil pierwszy nam go
 5 1    |       sobie piersi tak krwawo, tak okropnie rozdziera - powiedziałem
 6 1    |            przypomnieć nie umiem - okropnie w tych latach ostatnich
 7 2    |      prawie niż ja dzisiaj, nos mu okropnie zgarbaciał, broda naprzód
 8 2    |       zbrzydniesz, zbrzydniesz tak okropnie, że nawet Ludwinka, która
 9 2    |     przysiąc wam mogę, że Beniamin okropnie zbrzydnie w nieszczęściu,
10 2    |          nie gniewałem, ale mi się okropnie smutno zrobiło.~- Cyprianie -
11 4    |             Prawda pani, dokuczyły okropnie, okropnie!~- To cóż, alboż
12 4    |          pani, dokuczyły okropnie, okropnie!~- To cóż, alboż ty słabszy
13 5    |          spiętej. Zawstydziłem się okropnie, że ja tak blisko nie ubrany
14 5    |           wstać, ale stara kobieta okropnie głową zatrzęsła, przestraszyłem
15 5    |           przedmiotu patrzyło - to okropnie! Czyż nie lepiej byłoby,
16 6    |         wszedł na dziedziniec, psy okropnie szczekać najpierw, potem
17 6    |          mogłem, ale mi czasem tak okropnie twarz posiniała, tak straszliwe
18 6    | uniesieniach jej miłości. Zbladłem okropnie, do gardła tak mi się coś
19 6    |         sobie nawet, jak to patrzą okropnie zabitego źrenice, to się
20 6    |              mówiłem jej - cierpię okropnie; ale matka przebaczyła mi
21 6    |           dlatego my też cierpieli okropnie, dlatego ja byłem zazdrosnym,
22 6    |            w życiu swoim, cierpiał okropnie, bezprzytomnie, tak że mu