Rozdzial

 1 Wstep|         jej słabości, jej, że tak powiem, kobiecego niedołęstwa.
 2 Wstep|      trudny obowiązek.~Lepiej wam powiem, przebiegnijcie tę książkę,
 3 Wstep|        pamiętanego nie mam... Ot! powiem państwu prawdę - chorobliwe
 4 1    |        morza - a morze? ja ci nie powiem, gdzie to jest. Morze daleko.
 5 1    |        jest niebo? Ja ci tego nie powiem. Niebo jest daleko - daleko.
 6 1    |      ptaszyna? - a ja ci tego nie powiem, Beniaminku, bo ptaszyna
 7 1    |           siostrzyczko.~- A ja ci powiem, Beniaminie, tylko pamiętaj
 8 2    |           No już nic, już nic nie powiem - lepiej ty mów, czego chcesz?~-
 9 3    |         mój brat, Cyprian.~Ja wam powiem tylko - gdybym dzisiaj miał
10 3    |        śmierci nie boi. Ja ci zaś powiem, kto może tak się nie bać -
11 4    | roztopienia się w jakiejś, że tak powiem, senliwej ułudzie, pomimo
12 4    |         wydawać się mogła, to wam powiem - słuchajcie.~Wysoka była,
13 4    |         bredni słuchać. W nagrodę powiem ci ich króciuteńki sumariusz -
14 4    |           króciuteńki sumariusz - powiem ci, czym jest ludzkie przeznaczenie.
15 4    |             ja o dzisiejszej nocy powiem sobie: nie była - i dalej
16 5    |          dawnym życiem - jeśli ci powiem: wyczerpnęłam wszystkie
17 5    |    skonaniu błogosławić ci będę i powiem przed Bogiem w niebie: Oh!
18 5    |     kochani, obiecałem, że kiedyś powiem wam którą z tych bajek,
19 6    |         nieba prowadzi, ale ja ci powiem szczerze, że gdyby z mego
20 6    |        dziwi i nie rozśmieje, jak powiem, com ja zrobił, gdy te słowa
21 6    |           może...~- Więc słuchaj, powiem ci, Beniaminie, wszak wierzysz