Rozdzial

 1 Wstep|  łatwiejsze, to mniej piękne - rzekł znowu Edmund.~- Słusznie
 2 Wstep|        zrozumiecie się nigdy - rzekł Albert poważnie - pomieszaliście
 3 Wstep|       Nie chory i nie leniwy - rzekł Beniamin. - Mówić mi się
 4 Wstep|       tego usprawiedliwienia - rzekł Beniamin. - Mam odrętwienie,
 5 1    | człowiek światu się narodził", rzekł tylko i ze łzami w oczach
 6 1    |        to na nią: - W niebie - rzekł znowu - spojrzyj tylko w
 7 1    |    nieledwie.~- Mnie to boli - rzekł ojciec, wskazując na książkę.~
 8 2    |       zakrztusiłem się tylko - rzekł prędko, chustkę do kieszeni
 9 2    |       do ucha.~- O tym potem - rzekł jak najobojętniej i wypróżnioną
10 2    |      ramiona spadające włosy i rzekł niby sam do siebie:~- Jakie
11 2    |      głową, popatrzył trochę i rzekł niedbale:~- To wcale co
12 2    |          Słuchaj, Beniaminie - rzekł brat z powściągniętą, ale
13 3    |        Może ja źle zrobiłem? - rzekł swoim dawnym; poczciwym
14 3    | wstrzymał się.~- Ona tu jest - rzekł z cicha - moją Aspazję już
15 4    |   piersi spadał.~- Moja pani - rzekł tak jednotonnym głosem,
16 4    |        tak będzie mu pięknie - rzekł półgłosem do brata i oba
17 4    |       pani Aspazja chce tego - rzekł starszy na koniec - zaśpiewam
18 4    |    teraz, szanowny słuchaczu - rzekł do mnie - zechciej to wszystko
19 5    |       ręce zacierał.~- A co? - rzekł - czy panicz wiedział o
20 6    | maleńka.~- Ciociu! to ubogi! - rzekł potem cienki, srebrzysty