Rozdzial

 1 Wstep|         dość liczna gromadka, a nieraz jeszcze kto z dalszych znajomych
 2 Wstep|     swojej rozwinąć nie mogła i nieraz nawet zły pozór przybrała;
 3 Wstep|     usprawiedliwieniem; ja sama nieraz, kiedy co złego zrobiła,
 4 Wstep|        za słowem uwierzyłam jej nieraz i zdarzało się nawet, że
 5 Wstep|   zapału stosunek ją łączył, że nieraz jej nadzieje mogły się darem
 6 Wstep|    życzliwym. W istocie ja sama nieraz zastanawiałam się daremnie,
 7 Wstep|        trudziło się koło ciebie nieraz, a tak składnie i zręcznie,
 8 Wstep|       nawet ją w rękę całowałam nieraz, oh! całowałam z wielką
 9 Wstep|    uczuciach Albert prześliczne nieraz prawił nam aforyzmy, pewne
10 Wstep| oryginalnością. Wymawiano mu ją nieraz, lecz ja się ujmowałam,
11 1    |         przezwał Molochem, lecz nieraz żal mu było, że tak najszlachetniejsze,
12 1    |         znalazło. Spotykały też nieraz Karola i sute w tym względzie
13 1    |         Czy wiecie wy, dlaczego nieraz w kościele, a nade wszystko
14 2    |    głębi duszy cierpieniem, jak nieraz kwiatki te kochane jej rosną
15 2    |       pamiętasz - snem poety ja nieraz marzyłem, ale bez wieńca
16 3    |         cierpieniem, a przecież nieraz później zdarzyły się chwile,
17 4    |         szalałem;~Łzy po twarzy nieraz ciekły,~Nieraz palce gryzłem
18 4    |        po twarzy nieraz ciekły,~Nieraz palce gryzłem wściekły,~
19 6    |    Teraz wy także, słysząc mię, nieraz może myśleliście, że byłem
20 6    |   gruntu nie wystarcza i trzeba nieraz w dół rzucić ładne dla pięknego -