Rozdzial

 1 Wstep|  usprawiedliwiam i nie tłumaczę, ale widzę tak, jako jest, i wiem,
 2 Wstep|      towarzystwa skarbony. Lecz, jak widzę, towarzystwo rozkaprysiło
 3 Wstep|           lat - dokończył Leon.~- Ja widzę, nie zrozumiecie się nigdy -
 4 1    |           najstalszym przypomnieniem widzę wśród żniwiarzy na polu.
 5 1    |             Zdaje mi się, że go dziś widzę jeszcze: rześki dwudziestoletni
 6 1    |              na nie czystym okiem, i widzę je dokładnie. Oh, ten ogromny,
 7 1    | wzmiankowanej chwili moich wspomnień widzę Karola wśród wszystkich
 8 1    |            tego obrazu, na przykład, widzę doskonale nie tylko mego
 9 1    |    gwałtownym karku przegięciem, ale widzę krwawo-migotliwe jego spojrzenie,
10 1    |           buro-żółty połysk sierści, widzę wszystkie zęby w rozwartej
11 1    |        wyłącznością odznaczyć sobie; widzę ich w każdej godzinie, mam
12 1    |            chwili podobnej zawsze ją widzę przed sobą - tkliwą, anielską,
13 4    |       zamiarów - ja tylko przeszłość widzę - jak historyk. W tej przeszłości
14 4    |         czuję, że twarz blada;~Zaraz widzę, że trup pada,~A choć nie
15 4    |       bluźnić umieją.~- Więc to, jak widzę, doprawdy między wami od
16 5    |              i podania mi na koniec; widzę jeszcze poczciwie radosny
17 5    |           właśnie - jak dziś jeszcze widzę i przypominam sobie wszystko.
18 5    |             Na was, moi państwo, jak widzę, ta powiastka żadnego nie
19 5    |            nie wiem, gdzie to było - widzę tylko rozesłane miękkie