Rozdzial

 1 Wstep|       się zebrała wprawdzie, ale twój głos mógłby nam zapewne
 2 2    |        zrobić nie mogło - grzech twój lub grzech ludzi, braci
 3 2    |    Beniaminie, ja ci mogę lepiej twój własny sen przypomnieć -
 4 2    | Beniaminie, i wieniec olimpijski twój, bo dla tłumu wielu śpiewało,
 5 3    |       niż tak wiele da ci talent twój - o, doprawdy wtedy i życia,
 6 4    |          to ma znaczyć tylko, że twój język mniej znany, mniej
 7 4    |      wspomnę, że spojrzenie, ~Że twój uśmiech, że westchnienie~
 8 4    |        też zbłąkany góral opuści twój zamek bez jałmużny dobrego
 9 4    |          pod czołem twoim - głos twój pieściwy i nęcący, dotknięcie
10 4    |        jak mętne szumowiny obraz twój z mózgu mojego - ja o dzisiejszej
11 5    |        nad głową twoją - płaszcz twój ułożył się w snycerskiej
12 5    |      Aspazja rzekła:~- Tam skarb twój, gdzie serce twoje, tam
13 5    |          ze mną tylko cały świat twój - alboż ty rośliną jesteś,
14 6    |       konia dosiadłeś i w której twój ojciec z uśmiechem powiedział: - "
15 6    |        że Boga nie obraża? Chyba twój Bóg musi być jakąś obojętną
16 6    |          jest, dzisiaj widziałem twój obraz - wszak pamiętasz?
17 6    |         pierwszym spojrzeniem na twój obraz, za pierwszym słowem
18 6    |  nikczemnej nie ulegli słabości. Twój sąsiad, Leonie, co to za
19 6    |       pół milionem się ożenił. A twój znajomy, pan sędzia... co