Rozdzial

 1 Wstep| roznieciliby wielki ogień i tak długo w ogniu ciekawy kamień trzymali,
 2 1    |      młodego człowieka, jak się długo i z najspokojniejszym obliczem
 3 1    |    prawdy mniemań. Jak mnie tak długo usypiano, pieszczono, kołysano
 4 2    |    kwiatki te kochane jej rosną długo ze zjadliwym w cieniu swych
 5 2    |     chwilę - zaciął się nagle i długo tłumionym kaszlem wybuchnął.~
 6 3    |         po świecie szukałem tak długo - piękny! O jaki piękny! -
 7 4    |   niespodziane? - A jak to trwa długo!...~Jam ją wtedy, ujrzał
 8 4    |     sobie wytłumaczyć nie mogę.~Długo jechaliśmy tak obok siebie
 9 4    |      tajemnic Mitry wystąpić.~I długo tak jeszcze prędko szła
10 4    |      się zapić piwem bawarskim.~Długo jeszcze słowa tej sprzeczki,
11 4    |       odwiedzinach musiałeś tak długo tych wszystkich bredni słuchać.
12 4    |    litość, i wzniósłszy powieki długo wśród tłumu szukałem jej
13 5    |     całowała białe stopy twoje. Długo bardzo przypatrywałam ci
14 5    |      wyszedłem za nim i szedłem długo przez ciemnych ulic zakręty.
15 5    |    ciężką drogą moją. I szedłem długo, daleko, przez gęste lasy,
16 6    |          Pamiętasz rzekła - jak długo tu sypiałeś w swojej kołysce,
17 6    |   cierpieniem swoim...~Ludwinka długo patrzyła mi w oczy.~- Kto
18 6    |        za tobą gonią, gdyś zbyt długo pod słońce patrzyła.~- Znam
19 6    |  pieczątki rozerwać. Stałem tak długo z tym miękkim, drobno złożonym