Rozdzial

 1 1|          Ale kiedyś ty nie spała - rzekłem na ostateczne usprawiedliwienie. -
 2 1|             Ja tam "kiedyś" dojdę, rzekłem sobie, kiedyś, jak starszym
 3 2| narzuconego rozdziału:~- Cóż to? - rzekłem. - Czy Beniamina tylko nie
 4 2|        jednak z pewnym wyrzutem mu rzekłem:~- Zdaje mi się, żeś w tej
 5 2|          ją widzisz w tej chwili - rzekłem - może nawet dziecinną jeszcze,
 6 2|      smutno zrobiło.~- Cyprianie - rzekłem po chwili - choćby się nawet
 7 2|        tych wrażeń.~- Kusicielu! - rzekłem z cicha.~Brat się nachylił
 8 4|           Więc i ty się śmiejesz - rzekłem do młodszego, za rękę go
 9 5| uśmiechnąłem się spoza łez moich i rzekłem: - Ty jesteś piękną kobietą.~-
10 5|      mogłem.~- Słuchaj, Aspazjo! - rzekłem na koniec z trudnością -
11 5|          ręką ku górze wskazałem i rzekłem jej:~- Patrz, weź to, luba
12 5|            wahadła. Otóż, jako wam rzekłem, ja byłem w tej chwili właśnie
13 6|        wiarą.~- Ha! rozumiem cię - rzekłem - wyjdzie mi to na jedno,
14 6|         Mojżeszowego.~- Ludwinko - rzekłem nagle do siostry - co byś
15 6|     uderzenia liczyła.~- No cóż? - rzekłem znowu: - Czy tak bije jak
16 6|       drugim kłamać nie będziesz - rzekłem i zdjąłem obraz, poniosłem