Rozdzial

 1 1|       dziewiąte z kolei - a rzecz dziwna, rzecz nadzwyczajna, przyjęte
 2 1|       spokoju już nie wystarczy - dziwna rzecz, stokroć dziwna, tego
 3 1|             dziwna rzecz, stokroć dziwna, tego wszystkiego nie było.~
 4 1|        pamięci podupadłem. Jednak dziwna rzecz, jak wszystko, co
 5 1|           bym powiedział na jakąś dziwną siłę fantazji; kiedyś, gdy
 6 1|    siedemnastego roku zaczyna się dziwna powieść bardzo zabawnych
 7 3|        właśnie, dotknął się go i, dziwna rzecz, drgnąłem, jak gdybym
 8 4|          nie do szczęścia - co za dziwna sprzeczność z czołem wyniosłym
 9 4|        wyraz myśli każdej - co za dziwna sprzeczność z licem bladym,
10 4|       grób uciekła? O nie, dumna, dziwna kobieto! nie wrócę ja do
11 5|         mnie kochać będziesz...~- Dziwna rzecz, nie znam go wcale -
12 5|         którego hebanowa rękojeść dziwną sprzeczność z trzymającymi
13 5| przeląkłem i uciekłem z pokoju... Dziwna rzecz - ani byście zgadli,
14 5|  uniesienia zawziętości ochłonął. Dziwna rzecz, ja żałowałem, że
15 6|      łzami. Ludwinka jednak miała dziwną, niepokojącą dla mnie cnotę -
16 6|  ogarniała wściekłość bezrozumna. Dziwna rzecz! Z pięciu lat przeszło,