Rozdzial

 1 Wstep|         tak szerokim kołem, że z dala dotychczas siedzący, stał
 2 1    |        matka tylko Adasiowi znak dała, żeby się schylił ku niej,
 3 1    |         mały punkcik na drodze z dala czerniący, przybliżył się
 4 1    |         nim zbladły, że gdzieś z dala od niego ze dwie ich ledwie
 5 1    |        zakręcą, gdy spostrzegę z dala przed stopniami ołtarza
 6 3    |          ci, których kochacie, z dala artystów idą drogą swoją...
 7 4    |      kiedy śpiewam.~W stojącym z dala gronie młodych, niby kwiatki
 8 4    |       kobiety, żeby mi szczęście dała" - on też mówi: "chcę kobiety,
 9 4    |       kobiety, żeby mi szczęście dała" - za panią matką pacierz -
10 4    |      spojrzeniem, aż na koniec z dala siedzącej dostrzegłem. Nie
11 4    |  zmarszczyła i znak milczenia mi dała.~A więc, pomyślałem sobie,
12 5    | hebanowego sfinksa książki, ja z dala nieco siedziałem i dziś
13 5    |       moje całowała, słuchając z dala płynącej piosenki - czyż
14 6    |          właśnie, co mi jałmużnę dała, przyszła i wsparła główkę
15 6    |    takież same włosy - i znak mi dała spojrzeniem, bym się zbliżył
16 6    |    chwile natchnienia, któreś mi dała, za te godziny, w których