Rozdzial

 1 Wstep|       litości, miłość dla myśli swej większą niż dla ludzi, a
 2 Wstep|      wyrachowany, całą nadzieję swej przyszłości oparł na własnym
 3 1    |   przysporzy, ani dobiegającego swej młodzieńczości brata, że
 4 1    |       nawet - co najsilniejszy, swej siły by nie nadużył. Są
 5 1    |        za konia był pewnie krwi swej nie pożałował, nie pożałował
 6 2    |        się, opowiadać tysiączne swej podróży szczegóły. Nawałem
 7 2    |         każdochwilowego uznania swej godności, gdyby ona nie
 8 3    |   słowem Cyprian, który w ciągu swej mowy rzeźwiał i silniał
 9 4    |    patrz, z nas każda żyła wiek swej szaty. Właśnie ta, co cię
10 4    |         otuli~W śnieżysty rąbek swej szaty niewinnej,~I przed
11 4    |    hojniejszą dla spotkanego na swej drodze prostaczka, mogłaś
12 5    |   pewnie Aspazja, dotąd w głębi swej komnaty czym innym zajęta,
13 5    |    Chociażbyś serce wyrzuciła z swej piersi, choćbyś wszelkiemu
14 6    |      spojrzenia muszą tajemnice swej piękności wypowiedzieć zaraz
15 6    | bojownik Chrystusowy nie dorósł swej miary. Oho! praca użyteczna!...