Rozdzial

 1 Wstep|   samej sobie pomyśleć tylko i nikt by się temu nie dziwił,
 2 1    |  dobrze dziś pamiętam jeszcze, nikt z nas się nie uśmiechnął
 3 1    |      się nie uśmiechnął nawet, nikt żartem chwili szczęścia
 4 1    | spojrzenia. Prawda, że też nas nikt nigdy ojcem nie straszył.
 5 1    |      nieskończenie, że mnie tu nikt nie zrozumiał.~Ale za to
 6 2    |      cichym kaszlem zakończył.~Nikt z nas się nie zaśmiał wzajemnie -
 7 4    |       Przeszłość tylko, której nikt nie zapamięta, jest z Bogiem -
 8 4    |    Bogiem - przyszłość, której nikt nie odgadnie, jest w Bogu.
 9 6    |      spotkał.~Nic nie mówiłem, nikt mię nie badał - Ludwinka
10 6    |        przez te sześć lat mnie nikt nie powiedział "Beniaminku"
11 6    |  dobrzy, zrozumieli mię wtedy, nikt nie poszedł za mną - dopiero,
12 6    |      uściskali mię z radością, nikt mi nawet nie wspomniał o
13 6    |       zupełnie - a kiedy tutaj nikt kochać mię nie przestał,
14 6    |        którymi łzy płyną, lecz nikt nie rozpacza. Ja też zostanę
15 6    |      tu dusza ludzka zamiera i nikt z was jeszcze nie pomyślał,