Rozdzial

  1 Wstep|        trzech, dziesięciu spostrzec, jak oni różni od tego, czym
  2 Wstep|              od tego, czym byli, lub jak my sami różnymi; zawieść
  3 Wstep|             i spokojny, który prosto jak rozkaz Boży ku dobremu idzie.
  4 Wstep|           jej serce świętej sercem - jak anioł nie wątpiła ona nigdy,
  5 Wstep|           stawały się dla niej żywym jak rana cierpieniem - oburzenia,
  6 Wstep|           przetrwała, zawsze łagodna jak słońce, które złym i dobrym
  7 Wstep|             świeci, zawsze cierpliwa jak rzemieślnik, który dzień
  8 Wstep|            zawsze łatwa do oszukania jak dziecko, które samo nikomu
  9 Wstep|          szukać ślicznych a dalszych jak niepodobieństwo obrazków,
 10 Wstep|     wyciągniętą i życie całe wydane. Jak Emilia nie znała, tak Felicja
 11 Wstep|              rozumna, śliczna, biała jak lilijka, jasna jak gwiazdeczka,
 12 Wstep|             biała jak lilijka, jasna jak gwiazdeczka, tak snadnie
 13 Wstep|             zupełnie i że na koniec, jak każda wyższych przeznaczeń
 14 Wstep|           inni w nas uwierzyli i tak jak my cnotliwymi się stali.
 15 Wstep|             przyjmie modlitwy twoje. Jak nie, to nie. Przekonanie
 16 Wstep|            wśród wielu przyjemności, jak nieszczęście wśród przykrości
 17 Wstep|             sama w sobie zwinęła się jak listek czułki mimozy, zbyt
 18 Wstep|               ona zaraz dowiodła mi, jak ja to pragnęłam dobrze uczynić,
 19 Wstep|            pragnęłam dobrze uczynić, jak ja to będę mogła jeszcze
 20 Wstep|           mogła jeszcze przeinaczyć, jak ja to zawsze poczciwa jestem,
 21 Wstep|           kobiety zajęła ją tak żywo jak oczarowanego kochanka, po
 22 Wstep|             i trafnym wnioskowaniem, jak gdyby historia najodleglejszych
 23 Wstep|             wschodnie studiowane - a jak śpiewała! to istny słowik
 24 Wstep|        Ludzie poważni, ludzie surowi jak artykuł kodeksowy, ciężkie
 25 Wstep|     nieustanna o koronę lub kajdany; jak nie ma walki, tak już i
 26 Wstep|      macierzyńskie, bez dziecięcia - jak już wspomniałam - zbudzone
 27 Wstep|           zajmowały ją tak szczerze, jak zajmują owe dobre matki,
 28 Wstep|           Wzrost wysmukły i powiewny jak topolki młodej, rysy czysto
 29 Wstep|        młodej, rysy czysto oznaczone jak w najpiękniejszym szkicu
 30 Wstep|            tłumaczył, oczy promienne jak dwa czarnoksięskie karbunkuły ,
 31 Wstep|        tkwiły w duszy Alberta, lecz, jak dwie linie równoległe, nigdy
 32 Wstep|              szła o historię, Albert jak najbieglejszy historyk umiał
 33 Wstep|           grozić ich wyczerpnięciem, jak uschnięcie grozi młodej
 34 Wstep|               oszukuje się tak samo, jak Albert oszukał. Między erudycją
 35 Wstep|        prędko, chciwie i gwałtownie, jak gdyby najmłodszemu z nas
 36 Wstep|       esencję podobniutką do takiego jak Henryk człowieka. Ile ten
 37 Wstep|       rekreacyjnymi dniami, wtenczas jak dziecko prawdziwe skakał,
 38 Wstep|           Henryk kłamał bez litości; jak tylko szło o jaki fakt,
 39 Wstep|                  Henryk był odważnym jak lew - był w gruncie serca
 40 Wstep|            gruncie serca szlachetnym jak epopeja; jeśli kłamał, to
 41 Wstep|         swoją matkę! Miłość synowska jak polarna gwiazda zbawienia
 42 Wstep|            byłby Boga zrozumiał. Oh! jak to dobrze, Henryku, że my
 43 Wstep|            niedokładności twoich. O! jak to dobrze, Henryku. Może
 44 Wstep|        czarności twoich cieniów! Oh! jak to dobrze, Henryku, że my
 45 Wstep|         napędziły do głowy, że sobie jak liszka usnuł na zewnątrz
 46 Wstep|            entuzjazmu wystrzegał się jak zbrodni. - Każdy czyn jego
 47 Wstep|          innych rozwija się prawach, jak gdyby matematyka nie była
 48 Wstep|          była najidealniejszą nauką, jak gdyby poezja w rytmie i
 49 Wstep|          towarzystwa skarbony. Lecz, jak widzę, towarzystwo rozkaprysiło
 50 Wstep|        korzyść nasza była - zupełnie jak gdyby co kilka miesięcy
 51 Wstep|           godziny spokojnie i prosto jak panienka na krześle siedział -
 52 Wstep|           nieprzyjaciół - zwyczajnie jak dziecko, i do tego trochę
 53 Wstep|              mogła mu przebaczyć, że jak w opowiadaniu ze szczegółów
 54 Wstep|          wyższością - jego lenistwo, jak mówiła Felicja, środkiem
 55 Wstep|          strupiałych członków swoich jak cyganka-żebraczka nie miała
 56 Wstep|           kryją się z miłością swoją jak z grzechem.~- Jak z grzechem?
 57 Wstep|              swoją jak z grzechem.~- Jak z grzechem? co za przyrównanie -
 58 Wstep|                podchwyciła Augusta - jak ze skarbem, jak ze stukaratowym
 59 Wstep|            Augusta - jak ze skarbem, jak ze stukaratowym diamentem
 60 Wstep|           dzień wczorajszy taki sam, jak nieznośne dzisiaj. Muszę
 61 Wstep|           krótko jej odpowiedział.~- Jak to nie widziałeś? - spytała
 62 Wstep|              zostać świętym bez żony jak z żoną - zakrzyczał wyciągnięty
 63 Wstep|      aksamitach, złotach i atlasach, jak Teofil na tym dywanie, przeciągać
 64 Wstep|              którejże z nich mowa?~- Jak filozof ze swoim "distinguo"
 65 Wstep|    dinstinguo" jeszcze subtelniejsze jak różnicowy podział Alberta -
 66 Wstep|               rzucaj gałkę.~- Rzucam jak śnieg bieluteńką. Na cześć
 67 Wstep|       potrząsnął wdzięcznie i żwawo, jak gdyby z przywyknienia chciał
 68 1    |             takim błogosławieństwem, jak upragniony pierwszy potomek
 69 1    |              przyjęte taką miłością, jak wszystkie dzieci w miłości
 70 1    |          narady odbywały się długie, jak zwać miano na później. Teresia,
 71 1    |          pięknego młodego człowieka, jak się długo i z najspokojniejszym
 72 1    | najpodobniejszych do prawdy mniemań. Jak mnie tak długo usypiano,
 73 1    |           kołysano bez mojej wiedzy, jak ja rozwijałem się w tym
 74 1    |              tej pogodzie szczęścia, jak mi cała treść mojej istoty
 75 1    |             koniecznością organizmu, jak się oddycha, je, pije -
 76 1    |           było dla mnie przeszłości, jak przed Bogiem nie było początku;
 77 1    |            niby, ale taki pochmurny, jak gdyby kto ołowiu po niebie
 78 1    |          łzami tak dobrze, tak miło, jak nigdy z podarowanym przez
 79 1    |          prawda, takie same, Adasiu, jak oczy naszej siostrzyczki.~-
 80 1    |       Dziewczynka owinęła się prawie jak kwiatek ślazowy koło ręki
 81 1    |             Ja szczęśliwy - przydał, jak gdzieś na dnie serca wymówionym
 82 1    |             matce mojej i skryła się jak ptaszek w jej objęciu -
 83 1    |           powierzony tylko, a święty jak błogosławieństwo, z głębi
 84 1    |            równie, ciągle, spokojnie jak do snu. Zmęczony bieganiem,
 85 1    |           zmąciła.~Ludwinka drgnęła, jak gdybym to ją był moją gałązką
 86 1    |        Zobaczyłem siebie i Ludwinkę. Jak zwierciadełko zabawił mnie
 87 1    |        Daleko - odpowiedziała mi tak jak pierwej, szepnięciem jedynie.~-
 88 1    |            ale zawsze tak stłumionym jak przy zwierzeniu tajemnicy
 89 1    |           końcu tej łączki, widzisz, jak niebo tuż do ziemi przytyka,
 90 1    |       braciszku, otwórz - zobaczysz, jak makolągwa, co cię kochała,
 91 1    |           ocukrzoną piła, zobaczysz, jak makolągwa ku wiośnie, ku
 92 1    |               rzekłem sobie, kiedyś, jak starszym będę - i wracałem
 93 1    |            nadbrzeża sadzić zaczęła, jak czasem dzieci w swoich sztucznych
 94 1    |     dwudziestoletni chłopak, opalony jak góral, ciemnowłosy, czarnooki,
 95 1    |     Poterałby go Moloch, oj poterał, jak się należy. - Wspanialszego
 96 1    |     podupadłem. Jednak dziwna rzecz, jak wszystko, co dawniej było,
 97 1    |        ogromny, ten poczciwy Moloch, jak on wybiegł ze swojej budy
 98 1    |        wybiegła w podskokach składna jak sarenka, kara jak noc klaczka,
 99 1    |            składna jak sarenka, kara jak noc klaczka, prawdziwie
100 1    |          najsmaczniejszego obroku, a jak dorosła, to się i siodło
101 1    |      płomieniem. A było też widzieć, jak Zitta patrzyła na niego
102 1    |              ode łba odciętym okiem. Jak mu czasem ów łeb na ramieniu
103 1    |         wdzięczną a namiętną oparła, jak na głos jego przy biegała
104 1    |          dwururkę Augustówkę - fuzja jak cacko - świecąca, leciuchna
105 1    |            ją sobie "Kochalką". Raz, jak zaczął mówić o jej doskonałościach,
106 1    |        Zabijemy wilka, Beniaminku!~- Jak to, czy i ja go zabiję?~-
107 1    |       przybliżył się wolno, poważnie jak monarcha w granicach państwa
108 1    |      trzymałem w tej chwili, spadłem jak kulka na ziemię. Kiedym
109 1    |        wracają wycieniowane zupełnie jak obecność. - Z tego obrazu,
110 1    |               nie tylko wilka owego, jak na tylnych łapach wzniesiony
111 1    |    przypędzić i tak celnie trafiłem, jak gdyby kulę życzenie poniosło.~
112 1    |             urodzin, ale przypadała, jak widać, w tej chwili rozwijania
113 1    |         ciemnobłękitnej przestrzeni, jak rozigrane trzody białorunych
114 1    |        niewidzialnego pasterza, albo jak stada śnieżnych gołąbków,
115 1    |           chwili - że tak mi dobrze, jak kiedy Julcia śpiewa, jak
116 1    |             jak kiedy Julcia śpiewa, jak kiedy mię mama na kolana
117 1    |           mię mama na kolana weźmie, jak kiedy mię Karolek na swoją
118 1    |               bo mi jest tak dobrze, jak wtedy, kiedy nie ze zmartwienia
119 1    |          radości śmiać się nie mogę, jak kiedy chciałbym was wszystkich
120 1    |            tysiące dziwnych wyrazów, jak np. zaczarowana księżniczka,
121 1    |          mego życia i gdy znowu, tak jak dzisiaj, zbierzemy się na
122 1    |      wizerunki królów. Oh! mój Boże, jak to ja pamiętam! Cyprian
123 1    |            krytykiem, mnie co dzień, jak coś nowego, bawiły i myszy
124 1    |         ciągle uważnie spostrzegłem, jak naraz ojciec brwi zmarszczył
125 1    |          twarz jego przybrała wyraz, jak gdyby się na kogo rozgniewał.
126 1    |             gwiazda" przypomniał mi, jak to ona maleńka drżącym światełkiem
127 1    |               tak wszystko czyniącą, jak ja przy niej czynić nawykłem.
128 1    |              co nie jest Chrystusem, jak Bogowi zaufał. Przypominacież
129 2    |             głębi duszy cierpieniem, jak nieraz kwiatki te kochane
130 2    |            mu poda święcony opłatek, jak ja w tej chwili ojcu waszemu
131 2    |   przeciągała - czasem zamykał oczy, jak gdyby tej myśli chciał się
132 2    |             szczegóły. Nawałem słów, jak widać, i prędkością poruszeń
133 2    |          ucha.~- O tym potem - rzekł jak najobojętniej i wypróżnioną
134 2    |           koniecznie szczęśliwym, bo jak nie, to zbrzydniesz, zbrzydniesz
135 2    |            piękny" powitałeś - a ty, jak teraz poznaję, tylko linię
136 2    |         przyśpieszonego krwi obiegu, jak go obecnie doświadczył -
137 2    |        będzie walka z nieszczęściem, jak ty ją sobie wyobrażasz,
138 2    |              że nieszczęście wygląda jak biały anioł w czarne krepy
139 2    |         żaden - nieszczęście wygląda jak pies, co milczkiem kąsa,
140 2    |             pies, co milczkiem kąsa, jak stara dewotka, co pobożnie
141 2    |       dewotka, co pobożnie obgaduje, jak Żyd lichwiarz obszarpany,
142 2    |       fałszuje; nieszczęście wygląda jak pijanica nad rankiem, jak
143 2    |            jak pijanica nad rankiem, jak nietoperz, jak błoto, jak
144 2    |              rankiem, jak nietoperz, jak błoto, jak palce z zanokcicą,
145 2    |            jak nietoperz, jak błoto, jak palce z zanokcicą, jak brudna
146 2    |               jak palce z zanokcicą, jak brudna chustka od nosa -
147 2    |             spać poszli według tego, jak gdzie komu starania Ludwinki
148 2    |              podróżą, choremu nawet, jak to z twarzy jego było widać,
149 2    |             się przeziębisz jeszcze. Jak można z takim kaszlem w
150 2    |            serca ci zabraknie. Mnie, jak o życie, chodzi o przywołanie
151 2    |          miecze dzwonił według tego, jak pieśń brzmiała. A pieśń
152 2    |            siebie w wozie złocistym, jak dzielnym rumakom cugli popuściwszy,
153 2    |            wyścigniesz - a słyszysz, jak to się śmieją - oh! szyderstwo
154 2    |         tamuje, chciałbyś krzyknąć - jak krzykniesz, twoje rumaki
155 2    |           hardym wzrokiem i słuchaj, jak po drodze twojej jedni drugim
156 2    |   przemianach zwątpień i nadziei, to jak gdyby kto w oczach szulera
157 2    |           kodeksem zawarowanych. Oh! jak innym piorun od świecy,
158 2    |            rozpustnik tak nie używa, jak ty czuć będziesz wszystkimi
159 2    |    wszystkimi władzami duszy twojej, jak ty użyjesz całą męskością
160 2    |             za rękę, ręka była zimna jak lód. Krzyknąłem. Karol się
161 3    |   nieomylność mego błogosławieństwa, jak w czarosilne zaklęcie talizmanowej
162 3    |        artystą wszakże to co innego, jak być używającym. Być artystą
163 3    |              rzeki musi płynąć - ale jak tworzy? na co tworzy? to
164 3    |              nie wydadzą dźwięku - a jak wydadzą, to choćby też wszystkie
165 3    |        zawsze na żywych przykładach, jak doktorzy nowych lekarstw
166 3    |         powiadam, światłość dla was, jak powietrze dla was, jak pokarmy
167 3    |               jak powietrze dla was, jak pokarmy i napoje dla was.
168 3    |      prawdziwy, okropny - bezrozumny jak zwierzę, bezbożny jak piekło!~
169 3    |     bezrozumny jak zwierzę, bezbożny jak piekło!~Cyprian z wolna
170 3    |             a później znowu było mi, jak gdybym się miał spieszyć
171 3    |            miał spieszyć gwałtownie, jak gdyby coś o jedną chwilę
172 3    |        dogonić mnie miało - było mi, jak gdybym się niecierpliwił,
173 3    |            gdybym się niecierpliwił, jak gdybym nie mógł prędko rozpieczętować
174 3    |        wszystkim - iż tym wyrażeniem jak gdyby zrzucił całą odpowiedzialność
175 3    |             moja ostatnia! Od chwili jak go w duchu począłem, czuje,
176 3    |          zwiększa się jej wartość. A jak tu oddać, co ja łzami mymi
177 3    |            ja łzami mymi okupiłem? A jak tu oddać, co mię tyle cierpień
178 3    |          tyle cierpień kosztowało? A jak tu oddać, czego nie wziąłem
179 3    |       widocznie, nagle wstał z łóżka jak gdyby najzdrowszy w świecie
180 3    |              dziwna rzecz, drgnąłem, jak gdybym niespodzianie uczuł
181 3    |           cały mój zawód i umrę, ale jak ci mówiłem przed chwilą,
182 3    |            objęciem wszystkich ludzi jak braci do serca przytulić,
183 3    |             w słowach jego, w takim, jak on go wyrazami malował,
184 3    |            wolna toczył się po ziemi jak gad plugawy, co by niechętnie
185 3    |            którym wszyscy razem, tak jak tu dzisiaj na przykład,
186 3    |             czyste jeszcze serce! To jak muszla z dalekiego morza!
187 3    |              Ah! żebyście wiedzieli, jak ja skrysztaliłem słowa Cypriana!
188 4    |           słońca i bez burzy, ciężki jak niebo, gdy deszczem zapłakać
189 4    |            daremnie! Mój kary Sokół, jak gdyby wiedział o tym, sadził
190 4    |              naokoło była tylko owa, jak to się często zdarza, owa
191 4    |          dwie źrenice dzikiego żbika jak dwie krwawe iskry zaświeciły
192 4    |             się rzucił i poniósł mię jak szalony.~Pozwieszane nad
193 4    |             do jego miękkiej grzywy, jak dziecię do najwygodniejszej
194 4    |           płomieniach, a mury, grube jak czarna siarka, odbijają
195 4    |           milej popróbować się lub - jak dnia owego - poszaleć z
196 4    |            rozkazujący, lecz miękki, jak gdyby się z piersi niedorosłego
197 4    |        Zerwałem się na strzemionach, jak gdybym mógł był i sam dowidzić,
198 4    |              wyginał, potoczyłem nim jak dzieckiem, jak własną ręką,
199 4    |        potoczyłem nim jak dzieckiem, jak własną ręką, jak myślą moją -
200 4    |          dzieckiem, jak własną ręką, jak myślą moją - nie zastanowiłem
201 4    |        mgnienie - czy wy rozumiecie, jak to wszystko było prędkie -
202 4    |              wszystko było prędkie - jak niespodziane? - A jak to
203 4    |                jak niespodziane? - A jak to trwa długo!...~Jam ją
204 4    |            utrzymaliśmy się oba, ale jak się to stało? jakim sposobem
205 4    |              tak podobny pierwszemu, jak drobniejsze i nieco bledsze
206 4    |              tak jednotonnym głosem, jak gdyby echo w nim tylko jego
207 4    |           ostatni wyraz uderzył mię, jak gdyby własna myśl moja wyskoczyła
208 4    |      najkosztowniejszych kadzideł, a jak to wszystko objęte z trzech
209 4    |              biesiadników cisnęło; a jak to wszystko cudnie z wierzchu
210 4    |           marmuru. No i cóż, wszakże jak gdybyście ją widzieli przed
211 4    |            wysoka, ale przecież nie, jak inni ludzie, wysoka wzrostem
212 4    |             ziemi do jej oblicza, to jak od ziemi do nieba i dlatego
213 4    |     ciemnozielone, ale ciemnozielone jak malachit, nie jak szmaragd -
214 4    |      ciemnozielone jak malachit, nie jak szmaragd - świeciły z wierzchu
215 4    |          serca widać - jej oczy były jak nie jej oczy, były jak gdyby
216 4    |          były jak nie jej oczy, były jak gdyby zamarłe od dawna,
217 4    |              gdyby zamarłe od dawna, jak pożyczone u trupa, najpiękniejsze,
218 4    |       wydatnymi, z tymi jej świeżymi jak niewinność, namiętnymi jak
219 4    |           jak niewinność, namiętnymi jak pieszczota ustami - takie
220 4    |             ja wam wszystko opowiem, jak to się umiera za życia,
221 4    |          ustami.~Co za szczęście, że jak już wam wspomniałem, każda
222 4    |             tylko przeszłość widzę - jak historyk. W tej przeszłości
223 4    |           powiedzieć wrodzonej, lecz jak gdyby przedsięwziętej pustoty.~-
224 4    |         gorętszą krwią plusnęły.~- A jak ty kochasz, jak ty kochasz,
225 4    |        plusnęły.~- A jak ty kochasz, jak ty kochasz, kobieto, Aspazjo?~-
226 4    |   przynieście mi lutnię - ja kocham, jak śpiewam, a wiem, że kocham
227 4    |              z srebrnymi mieszane.~- Jak ja kocham? - powtórzyła
228 4    |      rozmarzona, niby rozmyślająca - jak ja kocham? - I ręka jej
229 4    |              to znaczy, że ja kocham jak Bóg - zniszczeniem i tajemnicą.~-
230 4    |            się ode mnie:~- Ja kocham jak Bóg - mówiła do drugich. -
231 4    |               co tak do mnie należy, jak przeszłość do Boga - jak
232 4    |             jak przeszłość do Boga - jak zakonnica do przysięgi -
233 4    |             zakonnica do przysięgi - jak zapomnienie do tajemnicy -
234 4    |           legnie w grobie. Patrzcie, jak zbladło biedne dziecko -
235 4    |           oczy ciekawie a złośliwie, jak dwaj studenci przed spłataniem
236 4    |          niespodziewanego figla albo jak dwa pacholiki, zdmuchujące
237 4    |            na wszystko. Czy widzisz, jak mętnym i zadziwionym okiem
238 4    |         serce drżało, ~Ja tak czułem jak w dotknięciu, ~Ja tak miałem
239 4    |           dotknięciu, ~Ja tak miałem jak w ujęciu... ~Przecież...
240 4    |        długich dni - ~Teraz ja wiem, jak się zowie ~Każde serca uderzenie, ~
241 4    |          gorzka łza. ~Teraz ja wiem, jak się zowią ~Senne marzeń
242 4    |             idźmy! Niech się dziwi, ~Jak my młodzi i szczęśliwi,~
243 4    |              mi tak coś ręka ściska,~Jak ogień - jak miecz. ~Zaraz
244 4    |             ręka ściska,~Jak ogień - jak miecz. ~Zaraz czuję, że
245 4    |          ciągle dotychczas bez ruchu jak porcelanowa figurka po prawej
246 4    |        stroić żarty, a więc był złym jak osa, jak żmija, która przy
247 4    |             a więc był złym jak osa, jak żmija, która przy piersi
248 4    |          czarne myśli spędza śpiewak jak naprzykrzone muchy z nosa -
249 4    |              zrobiło, bo czułem już, jak to można nie kochać jej,
250 4    |            za patrycjusza przebrany, jak gdyby to nie ona przed chwilą
251 4    |             się bluźnierczymi słowy, jak gdyby nie ona drażniła ze
252 4    |              chwaliła, poprawiała go jak najbieglejsza w tej sztuce
253 4    |             bez oburzenia żadnego.~- Jak to, pożegnać? Czy słońce
254 4    |           bluźnić umieją.~- Więc to, jak widzę, doprawdy między wami
255 4    |         wprowadzić; ostre ma zęby, a jak nimi kąsać zacznie, to aż
256 4    |              jeździsz, piękny jesteś jak przypomnienie dawnych czasów,
257 4    |            następcy dzielić musieli, jak dzieli trupem wylęgłe z
258 4    |            najświętszych wyrażeniach jak w cackach do zepsucia przeznaczonych,
259 4    |             zepsucia przeznaczonych, jak w wyrzuconych na śmiecie
260 4    |               a tylko było mi smutno jak po pierwszej w życiu omyłce.
261 4    |         zapomnę o tobie, ja zdmuchnę jak mętne szumowiny obraz twój
262 5    |         palce, była to noc właśnie - jak dziś jeszcze widzę i przypominam
263 5    |          przy nogach moich na stołku jak na łódce chwiejącą się postać
264 5    |            prześlicznie - widziałem, jak Aspazja objęła mi szyję
265 5    |            Himalaja, tam sobie razem jak do kocza wsiądziemy, dwa
266 5    |             Męczyłem się tą bojaźnią jak zmorą, która by mi na żołądku
267 5    |              mówić głosem tak cichym jak myśl i prosiłem, zaklinałem,
268 5    |            nad głową baby słyszałem, jak Aspazja mówiła:~- Beniaminie,
269 5    |              uważa na mnie, wstałem, jak mogłem najciszej - myślałem
270 5    |           innego dostać, sunąłem się jak cień ku drzwiom, schwyciłem
271 5    |            ciągle, a noc była czarna jak atrament, a każdy krok mój
272 5    |               a każdy krok mój cichy jak westchnienie, gdyż biegłem
273 5    |           machinalnie kilka poruszeń jak do pływania i znów z sił
274 5    |       rozpłakałem się rzewnymi łzami jak kobieta.~- Czegóż ty płaczesz,
275 5    |            pani, mnie tak najlepiej, jak teraz jestem! - i w istocie
276 5    |         gdyby ona tak poszła ze mną, jak ja z nią później poszedłem -
277 5    |           szydzić i żartować ze mnie jak w owej nocy, piękna, czy
278 5    |             będziesz - widzisz sama, jak wszystko się składa według
279 5    |            zdziwiony trochę, padł mi jak ołów na czoło.~- Chcesz
280 5    |              z wodą popłynęłam. Ach! jak mi dobrze było! Może w godzinę
281 5    |          dachy domów pływały po nich jak wysepki maleńkie, a drzewa
282 5    |         maleńkie, a drzewa majaczyły jak duchy olbrzymów. Nie mogłam
283 5    |             swoim - pięknie ci było, jak gdybyś ty, młody bożek szklistych
284 5    |             dokładności fałdy - woda jak rozkochana nimfa całowała
285 5    |          wiesz, że tak być nie może, jak obiecujesz, że będzie -
286 5    |          byłem, co mi Cyprian mówił, jak mi nieszczęścia unikać kazał,
287 5    |           nieszczęścia unikać kazał, jak razem z obrazem wiadomość
288 5    |              nie powinienem -~patrz, jak mię złamała pierwsza zła
289 5    |     znalazłaś mię przy drodze twojej jak sierotę, jak żebraka - biednym,
290 5    |           drodze twojej jak sierotę, jak żebraka - biednym, chorym,
291 5    |       dotknęła ust moich i słyszałem jak mówiła:~- Nie lękaj się,
292 5    |            czy dziecię chce powieści jak śpiewki przed uśnieniem,
293 5    |          Ksiądz i chłopiec widzieli, jak nad posłaniem rybaka stała
294 5    |                ciało jego było białe jak kreda, na prawej skroni
295 5    |            rozgarnięte i znak drobny jak od ukłucia szpilki maleńkiej.~
296 5    |      świeciła".~Na was, moi państwo, jak widzę, ta powiastka żadnego
297 5    |     wtrąciłem - lecz nie uwierzycie, jak ona w moich dziecinnych
298 5    |             zimno, tak niespokojnie, jak gdybym czuł dotknięcie tych
299 5    |               co swoimi dzwoneczkami jak krwawymi łzami płacze. Aspazja
300 5    |       uśmiechy - obojętnością". Ach! jak ja kocham te gwiazdy, jak
301 5    |            jak ja kocham te gwiazdy, jak one mi mówią, że ja młodą
302 5    |              do mnie - czy słyszysz, jak ta piosenka całuje włosów
303 5    |            Aspazja pieściła mię tak, jak szły słowa piosenki - i
304 5    |           razem mąci mi się w głowie jak różnofarbne szkiełka kalejdoskopu.
305 5    |      szkiełka kalejdoskopu. Pamiętam jak przez mgłę, że nazywano
306 5    |          głowę wsadzono i że kiedyś, jak coś mówiłem, grono ludzi
307 5    |       stopniowaniem opowiedzieć wam, jak to zepsucie rozszerzało
308 5    |        rozszerzało się w mej piersi, jak ta gangrena ogarniała mię
309 5    |            ponczu tu i ówdzie migały jak potępione duszyczki, a czarnymi
310 5    |         przemówisz tym głosem silnym jak rozkaz, nęcącym jak pokusa -
311 5    |           silnym jak rozkaz, nęcącym jak pokusa - a Beni kocha mię
312 5    |             wszystkich, których ona, jak na stypie mej duszy, dzieliła
313 5    |             się z taką dokładnością, jak niegdyś postawa tego wilka,
314 5    |    bransoletami upiętych - pamiętam, jak trzymała te ręce łokciami
315 5    |        mozaiką wykładany - pamiętam, jak na zaciśniętych dłoniach
316 5    |  zaciśniętych dłoniach brodę oparła, jak jej szyja wygięła się przez
317 5    |          szyja wygięła się przez to, jak cała głowa w tył przerzuciła,
318 5    |             głowa w tył przerzuciła, jak jej to nadawało wyraz dumy
319 5    |            wyraz dumy i zuchwalstwa, jak mi spoglądała w oczy tymi
320 5    |              z tąż samą spokojnością jak pierwej, gdym jej mówił,
321 5    |              przyszło mi na myśl, że jak ją zabiję, to przecież choć
322 5    |             był zabił Aspazję wtedy, jak ona ze mną razem na gwiazdy
323 5    |           razem na gwiazdy patrzyła, jak włosy i oczy moje całowała,
324 5    |        skonał niewinny, cichy, biały jak lilia, nim na nią kurz lub
325 5    |         urodzeniu hrabi Beniamina są jak najnikczemniejszą potwarzą.
326 6    |            kobieta, blada, z białymi jak srebro włosami, W czarnej
327 6    |            chłopcy i panienki, małe, jak moja mała wspomożycielka,
328 6    |               i wszystko tak podobne jak przed laty...~- Matko! Matko
329 6    |               Ile to już lat będzie, jak Cyprian tak samo w wigilię
330 6    |         powiedział "Beniaminku" tak, jak Terenia w tej chwili mówiła.
331 6    |         pokoju.~- Pamiętasz rzekła - jak długo tu sypiałeś w swojej
332 6    |              stała. Zaśnij spokojny, jak gdybyś miał z jutrem po
333 6    |             choć ja stara zobaczysz, jak wypielęgnuję i wyhoduję
334 6    |              błogo i lekko na sercu, jak gdyby cichy anioł zstąpił
335 6    |           woli, dawałem sobą rządzić jak dziecko maleńkie, a sam
336 6    |           cierpkością mych wyrzutów, jak gdyby ona trosk może dawniejszych
337 6    |     dziwactwa, obchodziła się ze mną jak z chorym dziecięciem i czasem...
338 6    |               zobaczysz, Beniaminku, jak ci znośniej będzie.~- Znośniej,
339 6    |            odpowiedziała mi łagodnym jak prośba głosem i ścisnęła
340 6    |              wyjdzie mi to na jedno, jak gdybym trzymał ciągle przy
341 6    |          sukni i błękitnym płaszczu, jak go zwykle po ołtarzach malują,
342 6    |              bo jeśli on jest takim, jak mi o nim Bronisia mówiła,
343 6    |              półkach stały, tak samo jak za życia ojca ułożone, roztworzyłem
344 6    |     folwarczne z jakiegoś zamożnego, jak widać było, gospodarstwa,
345 6    |         dworem było okrężne i Józef, jak parobczak ubrany, z młodą
346 6    |               gwiazdka jakaś maleńka jak bekas spadała.~Dla Tereni
347 6    |      wysadzanej na tle mieniącym się jak oko pawiego pióra.~Dla mnie
348 6    |            obrazka nie zasmucił mię, jak zasmucało każde inne z dawnych
349 6    |        Poczułem zimno jego na twarzy jak dmuchnięcie cichego westchnienia
350 6    |               a spalić się nie mogła jak krzak cudu Mojżeszowego.~-
351 6    |        rzekłem znowu: - Czy tak bije jak u wariata?~- Nie mów tego,
352 6    |          może zanadto się zmęczyłeś, jak uśniesz, to ci będzie lepiej.~-
353 6    |              to taki miły, taki miły jak śmierć...~- I ty wiesz o
354 6    |             czy doświadczyłaś kiedy, jak to bywa, gdy się na przykład
355 6    |          spojrzysz, to wybije zawsze jak owe zielone i czerwone koła,
356 6    |            obraz, Ludwinko?~- Piękny jak niepodobieństwo!...~- Czemu
357 6    |         zaczęli życie inne, spokojne jak ten ubogi domek nasz, dobroczynne
358 6    |              domek nasz, dobroczynne jak dzień z życia matki naszej
359 6    |              że ja bym był taki zły, jak jestem, taki zawzięty i
360 6    |             gdy wspomnę sobie nawet, jak to patrzą okropnie zabitego
361 6    |           gdyby ona mię kochała tak, jak obraz kocha, ja byłbym dobry,
362 6    |              było złem nie cofniętym jak wieczyste potępienie - gdybym
363 6    |            znów czuję, że cię kocham jak dawniej, lepiej niż dawniej,
364 6    |             kochać mię będziesz tak, jak na obrazie, zachętą, nagrodą,
365 6    |           czysto, święcie, pobożnie, jak zwyczajnie wśród serc kochających,
366 6    |            zupełne, bo niech tam kto jak chce się chwali, ten, co
367 6    |            zaczął, chwile nadziei są jak kantarydowe proszki w otwartą
368 6    |         tylko, w kominkowym świetle, jak gdyby kto czary jakie rzucił,
369 6    |              na górze, mały chłopiec jak zwykle przyszedł ogień rozniecić -
370 6    |             wołać za daleko, a węgle jak na złość tliły się powoli
371 6    |            tliły się powoli i drzewo jak na złość nie zajmowało płomieniem.
372 6    |              kobieta śmiała się tak, jak Aspazja z twojej modlitwy,
373 6    |           nie dziwi i nie rozśmieje, jak powiem, com ja zrobił, gdy
374 6    |            padło na obraz - stanąłem jak wryty - po chwili dopiero
375 6    |           naprzeciwko, żeby widzieć, jak zgoreje, a wiatr tymczasem~
376 6    |          ciało zmartwiałe i bezsilne jak ciało trupa nie mogło żadnego
377 6    |              zniszczenie; ja czułem, jak płomień do piersi mi się
378 6    |              piersi mi się dostawał, jak przegryzał serce, wyżerał
379 6    |      przegryzał serce, wyżerał oczy, jak potem dłonie Aspazji ogarnął
380 6    |            wybiorę - tylko nie wiem, jak się to stało, ale we mnie
381 6    |             duszy byłem tak spokojny jak ślimak i nic mię już nie
382 6    |           różne życzenia przez głowę jak muchy przez otwarty pokój -
383 6    |             Zastanawiam się nad sobą jak nad ciekawym lekarskim fenomenem
384 6    |             opowiedziałem moje życie jak powieść z pamięci. Na pamięć
385 6    |             chwili prawie sczerniało jak węgiel. Szatan vel Kain
386 6    |              powiedziałem państwu... jak to, czy nie?... musiałem
387 6    |              dozy "moralnego sensu". Jak dziś pamiętam jeszcze, zaczął
388 6    |             nie zmarnowali nigdy tak jak Beniamin uczucia swojego -
389 6    |              co to za głowa rozumna, jak dowcipnie się wyśmiał, gdy
390 6    |          całej ludzkości miłością, a jak się miłość jednostkowa ma
391 6    |          osobistości trudno zgadnąć, jak której służy uczuciowa higiena -
392 6    |             moi drodzy, dysputujecie jak średniowieczni scholastycy
393 6    |         przez cierpienie koniecznie, jak sobie wielu dziś wyobraża,
394 6    |           sobie wielu dziś wyobraża, jak niejeden tłumaczy i uczy,
395 6    |             po latach, a zobaczycie, jak z wolna życiem pierś jego
396 6    |           już! Za późno - rozbrzmiał jak wyrok surowy głos Seweryny. -
397 6    |             się z miejsca, obie ręce jak do uścisku i pieszczoty