Rozdzial

 1 1|          mię jakaś senność, a nie oczu, nie ciała, bo oczy miałem
 2 1|            jasne rzęsy jej siwych oczu świeciły jeszcze czystą
 3 1|            za pole i domek nasz z oczu straciłem i gdy mię nóżki
 4 1|        dom i wioskę straciliśmy z oczu.~Dzień był prześliczny,
 5 1|            ziemia cała już sprzed oczu zniknęła, niebo tylko widać
 6 2|        kredowej martwości, otwory oczu zwiększyły się wprawdzie,
 7 3|        światło: spojrzeń pięknych oczu! - O! jednak to, mój Beniaminie,
 8 4| jaśniejszych włosów, jaśniejszych oczu, ale tak podobny pierwszemu,
 9 4|       topazu aureolę. - Co do jej oczu, to prawdę powiedziałem:
10 4|         sukni, przewionął mi koło oczu lekki białej gazy obłok,
11 5|   szklistości jej ciemnozielonych oczu. - Jeśli prawdą będą, jeśli
12 5|           spojrzenie obojętne jej oczu, martwiejących w dawną kamienność
13 5|        spojrzenie twoich czarnych oczu, tak się cieszę, kiedy przemówisz
14 6|       Beniamin nie wznosząc nawet oczu równie półgłosem szepnął:~-